XIV C 468/23

Суды общей юрисдикции2023-11-28

Номер дела

XIV C 468/23

Дата решения

2023-11-28

Тип

SENTENCE

Судьи

Jan Sterczała (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

art. 69 Prawo bankowe

Текст решения

Sygn. akt XIV C 468/23 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 28 listopada 2023 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu XIV Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Pile w składzie następującym: Przewodniczący sędzia Jan Sterczała Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Gawrońska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2023 roku w Pile sprawy z powództwa  (...) Bank S.A. z siedzibą w W. przeciwko  A. D. o zapłatę 1. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 223 339,30 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 29.11.2022 r. do dnia zapłaty; 2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 21 984 zł tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia wyroku do dnia zapłaty. Jan Sterczała Sygnatura akt XIV C 468/23 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Pozwem z dnia 20 kwietnia 2023r. powód (...) Bank Spółka Akcyjna wniósł o zasądzenie od pozwanej A. D. kwoty 223.339,30 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 2)">art. 481 § 2 k.c.</a>, liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasadzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na pozew, pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz pozwanej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Na rozprawie w dniu 31 października 2023r. strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana A. D. zawarła z powodem- (...) Bank z siedzibą w W., w dniu 29 listopada 2016r. umowę o kredyt nr (...). Zgodnie z postanowieniami w.w. umowy, powód udzielił pozwanej kredytu. Na mocy wiążącej strony umowy pozwana miał uzyskać świadczenie w łącznej kwocie 167.538,60 zł, przeznaczony na: potrzeby konsumpcyjne kredytobiorcy w wysokości 7.400 zł, oraz spłatę zobowiązań kredytobiorcy z tytułu : umowy kredytu nr (...) na rachunek prowadzony w Banku Spółdzielczym w wysokości 51.504 zł oraz umowy kredytu nr (...) na rachunek prowadzony w (...) Bank SA w wysokości 351 zł. Prowizja od udzielonego kredytu wyniosła 34.982,06 zł. Natomiast opłata kredytowa pobierana przez pośrednika kredytowego wyniosła 6.701,54 zł. Kwotę udzielonego kredytu pozwana zobowiązała się spłacić w 120 równych ratach kapitałowo-odsetkowych płatnych nie później niż do 15 dnia każdego miesiąca. Zgodnie z § 2 umowy kredytu oprocentowanie kredytu jest liczone według zmiennej stopy, a zmiana stopy oprocentowania ma bezpośredni wpływ na wielkość zadłużenia oraz wysokość należnych odsetek. Oprocentowanie w całym okresie kredytowania stanowi sumę stawki WIBOR 3 M i marży w wysokości 7.76 punktów procentowych, stałej w czasie trwania umowy. Oprocentowanie kredytu na dzień zawarcia umowy wyniosło 9.49 % w stosunku rocznym. Zgodnie z § 5 umowy kredytu całkowita kwota kredytu wyniosła 125.855 zł. Natomiast całkowita kwota do zapłaty przez kredytobiorcę na dzień zawarcia umowy wynosiła 259.090, 46 zł. Na całkowitą kwotę do zapłaty składało się: 1. całkowita kwota kredytu 125.855 zł; 2. całkowity koszt kredytu, która szacunkowa wartość na dzień zawarcia kredytu wynosił -133.235, 46 zł. Natomiast na całkowity koszt kredytu składały się: 1. należne odsetki umowne w wysokości 91.551,86 zł; 2. opłata pobierana przez pośrednika kredytowego w wysokości 6.701, 54 zł; 3. prowizja od udzielonego kredytu w wysokości 34.982, 06 zł. W § 9 umowy określono warunki, sposób i skutki jej wypowiedzenia. W jego ust. 1 przewidziano trzydziestodniowy termin wypowiedzenia. W ust. 2 wskazano m. in., że przesłanką wypowiedzenia jest rażące naruszenie postanowień umowy przez kredytobiorcę. Natomiast w ust. 3 ustalono, że w przypadku gdy kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, Bank wzywa go do dokonania spłaty zaległości w terminie 14 dni roboczych od otrzymania wezwania; jeżeli należność nie zostanie uregulowana w całości w wyznaczonym terminie, jak również, gdy złożony przez kredytobiorcę wniosek o restrukturyzację zostanie odrzucony, Bank ma prawo wypowiedzieć umowę. / dowód: umowa o kredyt konsolidacyjny (k.14-17)/ Przed podpisaniem umowy pozwana zapoznała się i podpisała formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego oraz oświadczenie dotyczące ryzyka zmiennej stopy procentowej. Zgodnie z treścią powyższych dokumentów pozwana oświadczył, iż otrzymał informacje niezbędne do podjęcia w decyzji w zakresie zaciągniętego zobowiązania kredytowego. Pozwana zaakceptował najważniejsze postanowienia umowy, w szczególności w zakresie kwoty kredytu, terminu i sposobu wypłaty czasu obowiązywania umowy, zasad i terminów spłaty, stopy oprocentowania oraz wysokości prowizji i złożyła dyspozycję uruchomienia kredytu. Ponadto pozwana został poinformowana o prawie do odstąpienia od umowy w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia. / dowód: formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego (k. 81-82), oświadczenie dotyczące ryzyka zmiennej stopy procentowej (k. 83)/ Pozwana nie wywiązywała się z łączącej strony umowy i nie spłacała rat kredytu. W związku z powyższym, powód skierował do pozwanej w dniu 16 kwietnia 2019r. pismo stanowiące ostateczne wezwanie do zapłaty. W piśmie tym pozwana została wezwana do uregulowania zaległości w terminie 14 dni od odebrania pisma. Pozwana została również poinformowana o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzacje zadłużenia. / dowód : ostateczne wezwanie do zapłaty przed wypowiedzeniem umowy (k. 18)/ Z uwagi na dalszy brak spłaty zadłużenia, w dniu 16 maja 2019r. powód wypowiedział pozwanej umowę o kredyt konsolidacyjny. Pismo to zostało odebrane przez pozwaną w dniu 25 maja 2019r. Jednocześnie powód pouczył powódkę, że jeżeli pozwana w okresie wypowiedzenia dokona spłaty zadłużenia wypowiedzenie stanie nie nieskuteczne i umowa będzie kontynuowana na dotychczasowych warunkach. / dowód: wypowiedzenie umowy wraz z potwierdzeniem odbioru (k. 21- 22)/ W dniu 25 czerwca 2019r. do pozwanej wysłane zostało przesądowe wezwanie do zapłaty, które zostało odebrane przez pozwaną w dniu 28 czerwca 2019r. W piśmie tym pozwana została wezwana do spłaty zadłużenia w terminie 7 dni od odebrania wezwania. / dowód: przesądowe wezwanie do zapłaty wraz potwierdzeniem odbioru (k.19-20)/ Pozwana ma w chwili obecnej 72 lata, jest emerytką i utrzymuje się z emerytury w wysokości 2.100 zł miesięcznie. Pozwana mieszka samotnie. Pozwana zaciągnęła kredyt na prośbę syna, który popadł w problemy finansowe. Syn obiecał spłacać raty kredytu, czego jednak nie uczynił. Pozwana podpisała umowę kredytu dobrowolnie, nie została do tego w żaden sposób przymuszona. / dowód: przesłuchanie pozwanej na rozprawie dnia 31 października 2023r. (k.161-162)/ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następującą ocenę dowodów: Zgromadzone w aktach sprawy dokumenty nie wzbudziły wątpliwości co do ich prawdziwości i autentyczności, a ich wartość dowodowa nie została skutecznie zakwestionowana przez żadną ze stron. Sąd także nie stwierdził w toku postępowania jakichkolwiek okoliczności mogących podważać zaufanie do nich. Powód złożył do akt wyciąg ze swoich ksiąg w oryginale. Wyciąg ten, oceniany jako zwykły dokument prywatny, Sąd uznał za dowód o wysokiej wiarygodności i mocy dowodowej w zakresie istnienia i wysokości zadłużenia pozwanego na dzień jego wystawienia. Banki są szczególnymi podmiotami gospodarczymi, funkcjonującymi w oparciu o bardzo szczegółowe i rygorystyczne regulacje, także w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych i poddanymi restrykcyjnemu nadzorowi. W związku z tym, jakkolwiek istnieje możliwość, że księgi rachunkowe jakiegoś banku zawierają błędne wpisy, to jednak prawdopodobieństwo takiego stanu rzeczy jest stosunkowo niewielkie. Dlatego z reguły wyciąg z ksiąg banku jest dokumentem prywatnym o dużej sile przekonywania (mocy dowodowej). Wszystkie pozostałe dokumenty prywatne, które były podstawą ustaleń, zostały złożone w formie pisemnej w odpisach poświadczonych za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika powoda będącego radcą prawnym. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 129;art. 129 § 3)">art. 129 § 3 k.p.c.</a>, zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa ma charakter dokumentu urzędowego. W związku z tym dokonane przez pełnomocnika powoda poświadczenia wierności oryginałom odpisów dokumentów korzystały z domniemania zgodności treści z prawdą (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 244 § 1)">art. 244 § 1 k.p.c.</a>). Domniemanie to nie zostało przez pozwaną obalone. W związku z tym należało przyjąć, że odpisy dokumentów są zgodne z oryginałami. Pozwana zeznawała w sposób wiarygodny. Pozwana wskazała, że kredyt zaciągnęła na prośbę syna. Pozwana była świadoma tego na jakich warunkach działa umowa kredytu. Pozwana nie została w żaden sposób przymuszona do podpisania umowy kredytu. Na rozprawie dnia 31 października 2023r. Sąd pominął wniosek dowodowy pozwanej o dopuszczenie dowodu z pisemnej opinii biegłego z zakresu rachunkowości i finansów na okoliczność rozliczenia dokonanych spłat przez pozwaną z pominięciem opłat prowizyjnych doliczonych do sumy kredytowej. Po przeprowadzeniu dowodu z dokumentów nie było takich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy faktów, które nie byłyby dostatecznie wyjaśnione (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 k.p.c.</a>), wartość przedmiotu sporu nie budziła wątpliwości Sądu i wynikała wprost z przedłożonych przez stronę powodową dokumentów. W związku z powyższym Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2);art. 235(2) § 1;art. 235(2) § 1 pkt. 2)">art. 235 (2) §1 pkt.2 k.p.c.</a> pominął w.w. wniosek dowodowy. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Dokonane w sprawie ustalenia potwierdziły, że strony łączyła umowa o kredyt nr (...) z dnia 29 listopada 2016r. na mocy której pozwana otrzymała od powoda określoną w niej ilość środków pieniężnych i była zobowiązana do ich zwrotu w sposób i na warunkach w niej ustalonych. Ponieważ od pewnego momentu pozwana z tego obowiązku się nie wywiązywała, powód wypowiedział jej umowę na mocy postanowień jej § 9 ust. 3. To, że zaistniały przesłanki wypowiedzenia przewidziane w tym postanowieniu umownym i w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">prawa bankowego</a>, w świetle dokonanych ustaleń nie budziło wątpliwości. Podnoszony przez pozwaną zarzut nieważności łączącej strony umowy uznać należało za całkowicie chybiony i nieuzasadniony. Pozwana wskazywała, że zawarta pomiędzy stronami umowa o kredyt jest nieważna z powodu nadmiernej jej zdaniem należnej powodowi prowizji za udzielenie kredytu jak i sposobu naliczania odsetek. Zdaniem pozwanej powyższe zapisy są zapisami stanowiącym klauzule abuzywne i w konsekwencji doprowadzają do nieważności całości umowy łączącej strony. Z argumentacja pozwanej nie sposób się zgodzić. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600200121" title="Ustawa z dnia 13 kwietnia 1960 r. o prawie bankowym - Dz. U. z 1960 r. Nr 20, poz. 121 (art. 69;art. 69 ust. 1)">art. 69 ust. 1 ustawy o prawie bankowym</a> przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Kolejno, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600200121" title="Ustawa z dnia 13 kwietnia 1960 r. o prawie bankowym - Dz. U. z 1960 r. Nr 20, poz. 121 (art. 110)">art. 110 ustawy o prawie bankowym</a> stanowi, że Bank może pobierać przewidziane w umowie prowizje i opłaty z tytułu wykonywanych czynności bankowych oraz opłaty za wykonywanie innych czynności. Tym samym zastrzeżenie w umowie opłat i prowizji nie narusza zasad współżycia społecznego. Pozwana znała wysokość prowizji przed popisaniem umowy, a treść postanowienia umownego w tym zakresie jest zrozumiała i jednoznaczna. Przepisy prawa nie zabraniają naliczania kosztów udzielenia kredytu, co jest powszechne w instytucjach zajmujących się ich udzielaniem i taka praktyka nie stanowi próby obejścia przepisów prawa. Umowa kredytu ma charakter odpłatny. Ustanowienie prowizji jest więc - co do zasady - zgodne z przepisami prawa. Należy podkreślić, iż Bank na podstawie umowy kredytu przekazał pozwanej do dyspozycji kwotę kredytu w zamian za określoną w umowie prowizję. Powód był uprawniony do obciążenia pozwanej w.w. kosztami pozaodsetkowymi z mocy  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 (art. 36 a;art. 36 a ust. 1)">art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckim</a> , który wprowadził pojęcie limitu pozaodsetkowych kosztów w związku z określoną umową kredytu konsumenckiego. Strony w sposób preryjny ustaliły wysokość prowizji od udzielonego kredytu ustalając ją kwotowo. tj. na kwotę 34.982,06 zł. Prowizja została wliczona w kwotę kredytu, na którą kredytobiorca wyraził zgodę przystępując do przedmiotowej umowy i tym samym stanowiła ona przedmiot głównego świadczenia stron. Biorąc pod uwagę wysokość udzielonego pozwanej kredytu jak i okres na który kredyt został udzielony (10 lat), nie sposób uznać prowizji w takiej wysokości za wygórowaną, a już na pewno nie w stopniu uzasadniającym uznanie postanowienia ją przewidującego za niedozwolone w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1)">art. 385 1 § 1 k.c.</a> Również postanowienia dotyczące odsetek zostały sformułowane w sposób zrozumiały i jednoznaczny. W łączącej strony umowie wskazano rodzaj oprocentowania (stopa zmienna), sposób jego określenia (suma zmiennej stawki referencyjnej WIBOR 3M i stałej w okresie obowiązywania umowy marży Banku), a także mechanizm jego aktualizacji (§ 2 ust. 5 umowy). Pozwana kwestionując koszty kredytu nie wykazała, aby bank dokonywał zmiany sposobu naliczania odsetek w sposób sprzeczny z postanowieniami umowy. Wobec powyższego zarzut dotyczący abuzywności postanowień umowy w zakresie odsetek uznać należy za niezasadny, Pozwana dobrowolnie złożyła wniosek o kredyt, a następnie podpisała umowę, akceptując jej warunki, w tym najważniejsze postanowienia takie jak: kwora kredytu, terminy i sposoby wpłat, czas obowiązywania umowy, zasady i termin spłaty, oprocentowanie oraz wysokość prowizji. Przed podpisaniem umowy pozwana zapoznała się i podpisała formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego oraz oświadczenie dotyczące ryzyka zmiennej stopy procentowej. Pozwana mając wiedzę na temat wyższej wymienionych postanowień złożyła dyspozycję uruchomienia kredytu. To w jakim celu pozwana zaciągnęła zobowiązanie kredytowe ( czy na potrzeby własne czy na potrzeby syna) nie ma znaczenia dowodowego w niniejszym postępowaniu. Pozwana nie została bowiem w żaden sposób przymuszona do podpisania kredytu i była pouczona o wszystkich kosztach związanych z zaciągnięciem kredytu. Ponadto pozwana została pouczona o przysługującym jej prawie odstąpienia od umowy w terminie 14 dni od jej zawarcia. Reasumując powyższe rozważania, należy stwierdzić, że pozwana nie podniosła żadnych zarzutów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W przedstawionym stanie rzeczy należy uznać, że zgłoszone przez pozwaną zarzuty są niezasadne i nie znajdują oparcia w przedłożonym w sprawie materiale dowodowym. W ocenie Sądu, pozwana nie zakwestionowała skutecznie zasadności wystąpienia przeciwko niej z przedmiotowym roszczeniem. Na roszczenie główne składają się : 1. niezapłacony kapitał w kwocie 143.831, 04 zł; 2. odsetki umowne w kwocie 6.438,41 zł; 3. odsetki umowne za opóźnienie w kwocie 73.069,85 zł co łącznie daje kwotę 223.339,30 zł Co się tyczy kwestii odsetek – Sąd dokonał kontroli poprawności ich naliczenia uwzględniając kwestię częściowego przedawnienia odsetek – za okres do 31.12.2018 r. Jednakże po dokonaniu stosownego przeliczenia, co ilustruje poniższa tabela – okazało się, że powód i tak żądał odsetek w niższej wysokości (73 069,85 zł) od faktycznie należnych odsetek nieprzedawnionych. Powództwo zatem nie podlegało w jakimkolwiek stopniu oddaleniu. W kolumnie pierwszej podano odsetki dochodzone pozwem, a w kolumnie drugiej odsetki w wysokości nieprzedawnionej. <table> <colgroup> <col width="74"/> <col width="119"/> <col width="183"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> odsetki z pozwu </td> <td> odsetki nieprzedawnione </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 0,27 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 0,39 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 1,08 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 5,25 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 12,77 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 15,55 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 2,73 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 9,50 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 7,01 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 23,31 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 12,29 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 14,56 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 27,42 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 5,14 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 30,54 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 1,51 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 34,30 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 1,52 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 11,53 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 16,71 zł </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 21,56 zł </td> <td> 10,41 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 16,18 zł </td> <td> 16,18 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 13,22 zł </td> <td> 13,22 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 27,95 zł </td> <td> 27,95 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 3,19 zł </td> <td> 3,19 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 38,15 zł </td> <td> 38,15 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 48,71 zł </td> <td> 48,71 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 67,12 zł </td> <td> 67,12 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 9,62 zł </td> <td> 9,62 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 1 324,03 zł </td> <td> 1 324,03 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 14 394,35 zł </td> <td> 14 394,35 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 1 188,27 zł </td> <td> 1 188,27 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 3 892,71 zł </td> <td> 3 892,71 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 23 116,26 zł </td> <td> 23 116,26 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 1 912,27 zł </td> <td> 1 912,27 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 53,86 zł </td> <td> 53,86 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 1 570,62 zł </td> <td> 1 570,62 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 57,85 zł </td> <td> 57,85 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 387,45 zł </td> <td> 387,45 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 177,31 zł </td> <td> 177,31 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 1 343,74 zł </td> <td> 1 343,74 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 1 820,55 zł </td> <td> 1 820,55 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 2 056,98 zł </td> <td> 2 056,98 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 2 285,53 zł </td> <td> 2 285,53 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 2 880,56 zł </td> <td> 2 880,56 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 2 719,00 zł </td> <td> 2 719,00 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 5 769,00 zł </td> <td> 5 769,00 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 7 916,62 zł </td> <td> 7 916,62 zł </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> razem </td> <td> 75 346,04 zł </td> <td>  75 101,51 zł </td> </tr> </table> W związku z powyższym, Sąd w punkcie pierwszym wyroku uwzględnił powództwo. O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w punkcie trzecim wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98</a> § i 3 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> obciążając z nimi w całości pozwaną. Pozwana była więc zobowiązany zwrócić powodowi koszty procesu w łącznej kwocie 21 984 zł (koszty sądowe: 2 792 zł, 8 375 zł, koszty zastępstwa procesowego - 10 817 zł). Mając powyższe na uwadze, na podstawie przytoczonych przepisów prawa orzeczono jak w sentencji wyroku. Jan Sterczała </div>