II Ca 1669/23

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 listopada 2023 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział II Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Alina Szymanowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2023 r. w Poznaniu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa <span class="anon-block">K. A.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> przeciwko<span class="anon-block">I.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> (Bułgaria)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę </strong> </p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu</p> <p>z dnia 29 czerwca 2023 roku</p> <p>sygn. akt IX C 388/22</p> <p>I.  oddala apelację;</p> <p>II.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 450 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego postanowienia o kosztach procesu do dnia zapłaty.</p> <p>Alina Szymanowska</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 30 marca 2022 r. powód <span class="anon-block">K. A.</span>, wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">I.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> (Bułgaria) następujących kwot: 19 242,75 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 6 listopada 2021 r. do dnia zapłaty, 3 413,25 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 1 marca 2022 r. do dnia zapłaty oraz 500,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty. Jednocześnie powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty od pełnomocnictwa według norm przepisanych.</p> <p>W odpowiedzi na pozew z dnia 26 maja 2022 r. pozwany wniósł m.in. o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Sąd Rejonowy Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu Poznań, w wyroku z dnia 29 czerwca 2023 r.</p> <p> <strong> <!-- -->- w punkcie 1. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 23 156 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- 19 242,75 zł od dnia 6 listopada 2021 r. do dnia zapłaty, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- 3 413,25 zł od dnia 29 marca 2022 r. do dnia zapłaty, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- 500 zł od dnia 14 czerwca 2022 r. do dnia zapłaty, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- w punkcie 2. oddalił powództwo w pozostałej części;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- w punkcie 3. zasądził od pozwanego na rzecz powoda tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 5525 zł wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. </strong> </p> <p>Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły ustalenia faktyczne i rozważania prawne przytoczone przez Sąd w uzasadnieniu wyroku (k. 179 – 185v akt).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniósł pozwany </span>(apelacja pozwanego k. 195 – 196v akt), który zaskarżając wyrok w części tj. co do punktu I i III sformułował następujące zarzuty:</p> <p>1.  zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które miało w ocenie apelującego istotny wpływ na wynik sprawy, tj.</p> <p>a)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1;art. 327(1) § 1 pkt. 2)">art. 327^{<!-- -->1}§ 1 pkt 2 k.p.c.</a>;</p> <p>b)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 271)">art. 271 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>;</p> <p>2.  naruszenie przepisów prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">art. 361 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363)">art. 363 k.c.</a> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Mając na względzie powyższe zarzuty pozwany wniósł o:</span> </p> <p>1.  zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez oddalenie powództwa również co do kwoty 2 764,89 zł i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego za pierwszą instancję;</p> <p>2.  zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.</p> <p>Powód wniósł o oddalenie apelacji jako oczywiście bezzasadnej i zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja okazała się bezzasadna.</p> <p>Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił dowody i na tej podstawie ustalił właściwie stan faktyczny, który Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 382)">art. 382 k.p.c.</a> przyjmuje za podstawę swego rozstrzygnięcia. Na aprobatę zasługują również poczynione przez Sąd I instancji rozważania prawne.</p> <p>Zgłoszony w apelacji zarzut naruszenia prawa procesowego oparty na kwestionowaniu dokonanej przez Sąd I instancji oceny dowodów nie zasługiwał na uwzględnienie.</p> <p>Przypomnieć należy, że w świetle ukształtowanej w praktyce i nauce wykładni normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> nie może oznaczać jej naruszenia jedynie to, iż określony dowód został oceniony niezgodnie z intencją skarżącego. Ocena dowodów należy bowiem do zasadniczych kompetencji sądu orzekającego i nawet sytuacja, w której z treści dowodu można wywieść wnioski inne, niż przyjęte przez Sąd, nie stanowi jeszcze o naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>W orzecznictwie i literaturze wskazuje się, że skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> wymaga wykazania, że Sąd wywodząc wnioski faktyczne z przeprowadzonych dowodów, uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego.</p> <p>Dla skuteczności zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> konieczne jest wskazanie przyczyn dyskwalifikujących rozumowanie sądu. W apelacji nie przestawiono wywodu, który doprowadziłby do podważenia rozumowania sądu i poczynionych ustaleń a także wyprowadzonych na ich podstawie wniosków.</p> <p>W ramach złożonej apelacji pozwany nie zdołał wykazać, by Sąd Rejonowy naruszył zasady swobodnej oceny dowodów. Sąd I instancji w sposób bezstronny i racjonalny rozważył materiał dowodowy jako całość, wysuwając w następstwie poczynionych ustaleń logiczne i prawidłowe wnioski, zastrzeżeń nie budzi ocena dokumentów w tym kosztorysu naprawy oraz ocena dowodu w postaci opinii biegłego.</p> <p>Wobec podniesienia w apelacji, że sąd nie odniósł się w pisemnym uzasadnieniu wyroku do podnoszonych przez pozwanego zarzutów dotyczących zawyżenia kosztów naprawy trzeba wskazać, że zważywszy na brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1;art. 327(1) § 1 pkt. 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 pkt 1 k.p.c.</a> Sąd Rejonowy nie miał obowiązku szczegółowego odniesienia się do wszystkich elementów materiału dowodowego i do wszystkich zarzutów podnoszonych przez pozwanego w toku procesu, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie miały one decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Trzeba podkreślić, że wskazany w apelacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1;art. 327(1) § 1 pkt. 2)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 pkt 2 k.p.c.</a> dotyczy podstawy prawnej orzeczenia, co do której pozwany nie formułował zarzutu. Podstawa prawna rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości.</p> <p>Na etapie postępowania apelacyjnego, jak wskazuje treść apelacji, sporna pozostaje jedynie część kosztów naprawy w kwocie 2 764,89 zł, związanych z dodatkowym czasem naprawy obejmującym osłanianie szyb drzwi przednich oraz kosztem nowych elementów i zestawów montażowych.</p> <p>Należy wskazać, że w odpowiedzi na pozew pozwany stwierdził, że kwestionuje przedstawiony przez powoda kosztorys naprawy, nadto domagał się przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu mechaniki samochodowej na okoliczność obiektywnie uzasadnionych kosztów przywrócenia pojazdu marki <span class="anon-block">R.</span> do stanu sprzed wypadku. Takie stanowisko procesowe znajduje oparcie w poglądach doktryny i orzecznictwie i wskazuje, że pozwany akceptuje taki sposób ustalenia należnego powodowi odszkodowania. W uzasadnieniu orzeczenia Sądu Najwyższego w sprawie III CZP 73/18 podkreślono, odwołując się do wcześniejszych uchwał i orzeczeń, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że powstanie roszczenia z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego, a tym samym zakres odszkodowania, nie zależą od tego czy poszkodowany dokonał restytucji i czy w ogóle ma taki zamiar. Odpowiada ono niezbędnym i ekonomicznie uzasadnionym kosztom naprawy, a naprawa dokonana przed uzyskaniem świadczenia od ubezpieczyciela, jej koszt i faktyczny zakres nie ma zasadniczego wpływu na sposób ustalania wysokości odszkodowania. Poszkodowany w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego, w przypadku szkody częściowej, może żądać odszkodowania w wysokości odpowiadającej niezbędnym i uzasadnionym ekonomicznie kosztom przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego, także wtedy, gdy naprawy nie dokonał i sprzedał pojazd w stanie uszkodzonym.</p> <p>W tym stanie rzeczy, Sąd I instancji w dniu 15 września 2022 r., zgodnie z wnioskiem dowodowym zgłoszonym przez pozwanego postanowił przeprowadzić dowód z opinii biegłego na okoliczność ustalenia kosztów naprawy pojazdu po kolizji z dnia 3 sierpnia 2021 r. przywracającej pojazd sprzed szkody. Należy podkreślić, że opinia biegłego podlega ocenie – przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> – na podstawie właściwych dla jej przedmiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków (postanowienie Sądu Najwyższego z 7.11.2000 r., I CKN 1170/98, Legalis). Opinia sporządzona przez biegłego <span class="anon-block">M. C.</span> wraz z ustną opinią uzupełniającą (zawierająca wyjaśnienia w związku z zarzutami sformułowanymi przez pozwanego), przedstawioną na rozprawie w dniu 29 czerwca 2023 r., jest spójna, logiczna i została przez Sąd Rejonowy należycie oceniona. Biegły w sposób rzetelny i rzeczowy odniósł się do zarzutów sformułowanych przez pozwanego w piśmie z dnia 5 listopada 2022 r. Analiza opinii prowadzi do wniosku, że biegły uwzględnił wszelkie koszty naprawy odpowiadające technologii naprawy konkretnego pojazdu, wyjaśnił jakie przyjął założenia i odniósł się do kwestii części jednorazowych, części z tworzyw sztucznych, które ulegają degradacji. Pozwany nie podważył opinii sporządzonej przez biegłego <span class="anon-block">M. C.</span> i słusznie Sąd Rejonowy rozstrzygając niniejszą sprawę oparł się na jej treści i wnioskach. Nie sposób zatem stwierdzić, że Sąd Rejonowy w sposób wadliwy rozłożył ciężar dowodu uznając, że przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego jest wystarczające dla udowodnienia wysokości zgłoszonego żądania.</p> <p>Niezrozumiały jest zarzut pozwanego dotyczący nieprzeprowadzenia przez Sąd Rejonowy dowodu z uzupełniającej opinii biegłego, skoro dowód ten został przez Sąd przeprowadzony na rozprawie w dniu 29 czerwca 2023 r. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone zgodnie z wnioskami złożonymi przez pozwanego, sąd nie pominął dowodu z uzupełniającej opinii biegłego.</p> <p>Wobec powyższego Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również naruszenia prawa materialnego, w szczególności wskazanych w apelacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">art. 361 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363)">art. 363 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> </p> <p>Apelacja pozwanego podlegała oddaleniu jako bezzasadna na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> <p>O kosztach procesu w instancji odwoławczej orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">98 § 1^{<!-- -->1} k.p.c.</a> Koszty poniesione przez powoda objęły wynagrodzenie pełnomocnika ustalone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 2;art. 98 § 2 pkt. 3)">§ 2 pkt 3</a> w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).</p> <p> Alina Szymanowska</p> </div>