II K 838/23

Суды общей юрисдикции2023-11-30

Номер дела

II K 838/23

Дата решения

2023-11-30

Тип

REASONS

Судьи

Asesor Karolina Świderska (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

art. 286 § 1 kk

Текст решения

<table> <col width="13"/> <col width="12"/> <col width="24"/> <col width="4364"/> <col width="4356"/> <col width="70"/> <col width="4365"/> <col width="22"/> <col width="26"/> <col width="66"/> <col width="4360"/> <col width="4365"/> <col width="4364"/> <col width="85"/> <col width="48"/> <col width="70"/> <tr> <td colspan="16"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> Formularz UK 1 </td> <td colspan="4"> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II K 838/23 </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387)">art. 387 k.p.k.</a>, dlatego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 § 3 k.p.k.</a> uzasadnienie zostało ograniczone do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1. USTALENIE FAKTÓW </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="4"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1. </td> <td colspan="4"> J. S. </td> <td colspan="10"> w okresie od dnia 15 grudnia 2021 roku do dnia 02 marca 2022 roku, w miejscowości N., woj. (...) działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w doprowadził J. K. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w łącznej kwocie 51.600 złotych, za pomocą wprowadzenia jej w błąd co do zamiaru zwrotu pożyczonych pieniędzy w ten sposób, że nawiązał relację z pokrzywdzoną, a następnie podstępem pod pretekstem różnych sytuacji życiowych wymógł na pokrzywdzonej pożyczenie pieniędzy w łącznej kwocie 51.600 złotych, a w chwili gdy J. K. oznajmiła, iż nie posiada więcej pieniędzy zerwał kontakt i nie zwrócił przekazanych pieniędzy, tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="4"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 2. OCena DOWOdów </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. faktu z pkt 1.1 </td> <td colspan="4"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="4"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="4"> Oskarżony </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem </td> <td colspan="4"> I. </td> <td colspan="4"> J. S. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. W ocenie sądu oskarżony J. S. swoim zachowaniem wypełnił wszystkie znamiona oszustwa, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzając J. K. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w łącznej kwocie 51.600 złotych, za pomocą wprowadzenia jej w błąd co do zamiaru zwrotu pożyczonych pieniędzy w ten sposób, że nawiązał relację z pokrzywdzoną, a następnie podstępem pod pretekstem różnych sytuacji życiowych wymógł na pokrzywdzonej pożyczenie pieniędzy w łącznej kwocie 51.600 złotych, a w chwili gdy J. K. oznajmiła, iż nie posiada więcej pieniędzy zerwał kontakt i nie zwrócił przekazanych pieniędzy. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Przeprowadzone w sprawie dowody wykazały, że pożyczając od pokrzywdzonej pieniądze, oskarżony nie miał zamiaru ich zwrotu. Wprowadził on pokrzywdzoną w błąd, zapewniając, że zwróci pożyczone pieniądze. Sąd nie miał wątpliwości, że okoliczności uzasadniające pożyczanie pieniędzy były przez oskarżonego wymyślone, nieprawdziwe. Oskarżony okłamywał pokrzywdzoną tylko po to by łatwiej było mu ją przekonać do pożyczenia pieniędzy. Wymyślał przy tym sytuacje „podbramkowe”, takie jak niezbędne wydatki na leczenie, zagrożenie życia i zdrowia z powodu rzekomych długów, zagrożenie utraty prawa jazdy i pozbawienia wolności. Okoliczności te naturalnie wzbudziły u pokrzywdzonej empatię i naiwną chęć pomocy osobie w potrzebie, z którą łączyła ją relacja bardziej zażyła niż tylko koleżeńska. Pokrzywdzona nigdy nie oświadczyła, że daruje oskarżonemu pieniądze i nie chce nic w zamian. Wręcz przeciwnie. Kiedy pokrzywdzona zwróciła się do oskarżonego z prośbą o zwrot pożyczonych pieniędzy, ten zerwał z nią kontakt. Nie oddał jej żadnej części pożyczonych pieniędzy. Doprowadził ją tym samym do niekorzystnego rozporządzenia mieniem – pieniędzmi w łącznej kwocie 51600 złotych. Powyższe okoliczności wskazują niebicie, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim kierunkowym, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Z premedytacją, w sposób przemyślany zwracał się do pokrzywdzonej o kolejne „pożyczki”, wymyślając nieprawdzie historie, nie mając zamiaru oddania pokrzywdzonej pieniędzy. Ze względu na to, że w czasie orzekania obowiązywała ustawa inna niż w czasie popełnienia zarzuconego czynu, Sąd zastosował ustawę obowiązującą poprzednio, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, gdyż była ona względniejsza dla sprawcy. Zmianie na niekorzyść oskarżonego uległ m.in. przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, eliminując cele wychowawcze przy wymiarze kary. </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.4. Umorzenie postępowania </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> Uniewinnienie </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="4"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu </td> <td colspan="7"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> J. S. </td> <td colspan="4"> I., II., III. </td> <td colspan="2"> I. </td> <td colspan="7"> Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby. Wymierzona kara pozbawienia wolności odpowiada przede wszystkim stopniowi winy oskarżonego, który Sąd ocenił jako umiarkowany. Oskarżony jest osobą dorosłą, zdrową, miał obiektywną możliwość dać posłuch prawu, nie działał w anormalnej sytuacji motywacyjnej. Kara odpowiada również stopniowi społecznej szkodliwości jego czynu, który Sąd ocenił jako średni, z pewnością wyższy niż nieznaczny. Oskarżony działał umyślnie i z premedytacją, z zamiarem bezpośrednim. Swoje zachowanie skierował przeciwko mieniu, co sprawia, że niedochowanie przez oskarżonego wierności prawu było wyraźne. Okoliczności sprawy wskazują na przemyślany sposób działania oskarżonego, celowo wykorzystał naiwność i chęć pomocy pokrzywdzonej. Sąd doszedł do przekonania, że bezwzględne pozbawienie wolności oskarżonego nie jest niezbędne by osiągnąć wobec niego cele zapobiegawcze i wychowawcze. Dlatego, mając na względzie fakt, że oskarżony nie był karany, Sąd zastosował wobec niego instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu takie ukształtowanie represji karnej jest wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Zawieszając wykonanie kary, sąd wziął pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, tj. przyznanie się do popełnienia zarzuconego czynu, deklarację zwrotu pożyczonych pieniędzy. Sąd uwzględnił również jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia, przede wszystkim nie wchodzenie w konflikt z prawem. Dwuletni okres próby jest wystarczający by osiągnąć wobec oskarżonego cele kary. Jest to czas pozwalający na zadośćuczynienie pokrzywdzonej wyrządzonej szkody oraz zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Wymierzona kara nie jest nadmiernie wysoka, mając na względzie rozmiar wyrządzonej szkody oraz ustawowe zagrożenie występku oszustwa. Pozwala nadto czyni zadość potrzebie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił fakt, że oskarżony działał w niekrótkim okresie czasu, kilkukrotnie w tym czasie wziął pieniądze od pokrzywdzonej, nie mając zamiaru ich zwrotu. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił przyznanie się oskarżonego do zarzuconego czynu i dotychczasową niekaralność. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 2)">art. 72 § 2 k.k.</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę 51600 zł na rzecz pokrzywdzonej, która to kwota odpowiada wartości mienia, które nie zostało przez pokrzywdzoną odzyskane i które było przedmiotem sprawy. Sąd zakreślił oskarżonemu termin na wykonanie tego obowiązku, tj. jeden rok od uprawomocnienia się orzeczenia. Termin ten został uzgodniony przez strony na rozprawie. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1 Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="4"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu </td> <td colspan="7"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 6. inne zagadnienia </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> KOszty procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="12"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> IV., V. </td> <td colspan="12"> Oskarżony dobrowolnie poddał się karze, a jego wniosek obejmował również zgodę na poniesienie kosztów sądowych. W postępowaniu karnym zasadą jest ponoszenie przez oskarżonego jego kosztów. Sąd nie znalazł podstaw do odstąpienia od tej zasady. Dlatego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 250 zł tytułem kosztów sądowych, na które składało się: 180 zł tytułem opłaty, ustalone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 3)">art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z 23 czerwca o opłatach w sprawach karnych</a>, 40 zł tytułem ryczałtu za doręczenia wezwań i innych pism za postępowanie przygotowawcze oraz sądowe, ustalone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031081026" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 (§ 1)">§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym</a>, 30 złotych za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego, ustalone na podstawie § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2014 roku w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Pokrzywdzona wstąpiła do sprawy jako oskarżyciel posiłkowy i była reprezentowana przez pełnomocnika w postępowaniu przygotowawczym i przed Sądem. Wniosła nadto o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika. Z tego względu, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonego na jej rzecz 1200 zł tytułem wydatków za ustanowienie w sprawie pełnomocnika, ustalone na podstawie § 11 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1 8. POdpis </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> </table>