I ACa 445/09
Суды общей юрисдикции2009-11-10
Номер дела
I ACa 445/09
Дата решения
2009-11-10
Тип
SENTENCE
Судьи
Anna BohdziewiczMałgorzata Wołczańska (PRESIDING_JUDGE)Rafał Dzyr
Правовое основание
Текст решения
<p>Sygn. akt I ACa 445/09</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 10 listopada 2009 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<table>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący :</p>
</td>
<td>
<p>SSA Małgorzata Wołczańska</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Sędziowie :</p>
</td>
<td>
<p>SA Rafał Dzyr (spr.)</p>
<p>SA Anna Bohdziewicz</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Protokolant :</p>
</td>
<td>
<p>Agnieszka Mustroń</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2009 r. w Katowicach</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">J. L.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block"> Spółdzielni Mieszkaniowej (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>
</p>
<p>o nabycie własności lokalu</p>
<p>na skutek apelacji powódki</p>
<p>od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej</p>
<p>z dnia 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt I C 93/08</p>
<p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Bielsku-Białej do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego.</p>
<p>Sygn. akt I ACa 445/09</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W pozwie złożonym dnia 1.04.2008 r. powódka <span class="anon-block">J. L.</span> wniosła <br/>o zobowiązanie pozwanej <span class="anon-block"> Spółdzielni Mieszkaniowej (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> do przeniesienia na jej rzecz odrębnej własności <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>, położonego w <span class="anon-block">budynku nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> wraz z piwnicą i udziałem w częściach wspólnych budynku oraz udziałem we współwłasności nieruchomości gruntowej.</p>
<p>Powództwo zostało oparte na przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071250873" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 873 ()">ustawy z dnia 14 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw</a> (Dz. U. <br/>z dnia 13 lipca 2007 r. Nr 125, poz. 873). Powódka podała, że na początku sierpnia 2007 r. złożyła u pozwanej wniosek o nabycie tego prawa. Do tego czasu pozwana nie przedstawiła jej dokumentu potrzebnego do zawarcia umowy w postaci uchwały określającej przedmiot odrębnej własności lokalu. Powódka podała, że kwestionuje swoje zadłużenie wobec pozwanej, wyliczone na kwotę 560,47 zł.</p>
<p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i o zasądzenie od powódki kosztów procesu.</p>
<p>Pozwana zarzuciła, że powódka nie przedstawiła zgody współmałżonka na odpłatne nabycie nieruchomości. Powódka powinna spłacić zadłużenie w kwocie 560,47 zł i wpłacić kwotę 753,05 zł „tytułem przeniesienia własności”. Następnie wyjaśniła, że suma ta odpowiada wartości udziału powódki w nakładach koniecznych, poniesionych przez pozwaną na nieruchomość.</p>
<p>Powódka na rozprawie w dniu 12.08.2008 r. zakwestionowała istnienie obowiązku zapłacenia pozwanej jakichkolwiek kwot oraz zarzuciła niedokonanie waloryzacji kaucji mieszkaniowej, którą wniosła jako najemca. Na rozprawie w dniu 17 marca 2009 r. podała, że wpłaciła wkład mieszkaniowy, a nie kaucję. Wkład mieszkaniowy i spłacany przez nią kredyt mieszkaniowy powinny zostać powiększone o odsetki.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2009 r. sygn. akt I C 93/08 oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 3600 zł tytułem kosztów procesu.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji ustalił następujący stan faktyczny:</p>
<p>Powódka została członkiem pozwanej Spółdzielni na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt I ACa 1949/04. Zajmuje <span class="anon-block">lokal mieszkalny nr (...)</span> w <span class="anon-block">budynku nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>. Lokal ten poprzednio należał do <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa państwowego - (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, które przekazało go pozwanej nieodpłatnie.</p>
<p>Powódka i jej mąż <span class="anon-block">A. L.</span>, zamieszkały w <span class="anon-block">R.</span>, zawarli <br/>w dniu 28 marca 2009 r. w <span class="anon-block">B.</span> umowę przed notariuszem <span class="anon-block">R. J.</span> <br/>o wyłączeniu wspólności ustawowej i ustanowieniu rozdzielności majątkowej (Rep. A nr <span class="anon-block">(...)</span>).</p>
<p>Pozwana poniosła nakłady na budynek, w który znajduje się lokal powódki. Nakłady te zostały wyszczególnione w załączniku do pisma nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 16.02.2009 r. (karta 84). Nakłady były związane z dociepleniem bloku zbudowanego z „wielkiej płyty”. Proporcjonalnie do wielkości powierzchni użytkowej wartość tych nakładów na lokal zajmowany przez powódkę wynosiła 1532,33 zł. Po zaliczeniu kaucji w nominalnej wysokości 214,80 zł i rat kredytu w kwocie 564,48 zł pozostała niespłacona część <br/>w wysokości 753,05 zł. Następnie Sąd Okręgowy stwierdził w oparciu o zeznania świadka - głównej księgowej <span class="anon-block">D. C.</span>, że należności za prace remontowe, pokrywane <br/>ze środków funduszu remontowego, związane z nakładami koniecznymi, a przypadające na mieszkanie powódki, wynoszą 5422,54 zł. Powódka na ten fundusz wpłaciła 3890,21 zł.</p>
<p>Sąd Okręgowy zważył, że roszczenie powódki znajdowało oparcie w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010040027" title="Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych - Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 27 (art. 48;art. 48 ust. 3)">art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych</a> (t. j. Dz. U. <br/>z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.) w wersji wynikającej z nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 14 czerwca 2007 r. Przemawiała za tym okoliczność, że budynek został nieodpłatnie przekazany pozwanej przez poprzedniego właściciela – państwową osobę prawną. Przepis ten zobowiązywał najemcę jedynie do pokrycia dokonanych przez spółdzielnię nakładów koniecznych, przeznaczonych na budynek, w którym znajdował się lokal mieszkalny. Dlatego sporna kwestia zadłużenia powódki wobec pozwanej nie musiała być rozstrzygana w tym postępowaniu. Nakłady na docieplenie budynku zostały przez Sąd Okręgowy zakwalifikowane jako nakłady konieczne. Ocieplanie budynków wzniesionych z „wielkiej płyty” jest obecnie standardem. Ponieważ powódka nie wywiązała się ze swojego zobowiązania zwrotu nakładów koniecznych, powództwo zostało oddalone. Sąd Okręgowy nie rozważał kwestii waloryzacji kaucji mieszkaniowej, ponieważ w sprawie nie zachodził przypadek określony w art. 48 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (w skrócie usm), albowiem zwaloryzowana kaucja nie miała być zaliczona na poczet wkładu budowlanego.</p>
<p>Powódka w apelacji wniosła zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Zarzuciła, że pozwana nie podjęła dotychczas uchwały zawierającej informacje niezbędne do wyodrębnienia jej mieszkania jako przedmiotu odrębnej własności. Uchwała zarządu pozwanej z 14.06.2007 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> nie określiła tych warunków. Powódka nie zgodziła się ze stanowiskiem, że nakłady na docieplenie były nakładami koniecznymi. Podała, że nie przekazała pozwanej kaucji mieszkaniowej, tylko uiściła w 1991 r. wkład mieszkaniowy, a później spłacała tzw. kredyt lokatorski, zaliczony na poczet wkładu mieszkaniowego. Wkład ten także powinien zostać zwaloryzowany. Na rozprawie apelacyjnej powódka oświadczyła, że uiściła 40 % wkładu budowlanego. Stwierdziła, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 lipca 2009 r. sygn. akt K 64/07 nie pozbawił jej roszczenia podstawy prawnej, którą nadal stanowi art. 48 usm. Ponadto zadeklarowała zamiar rozliczenia się z pozwaną pod warunkiem podjęcia przez nią uchwały w tym przedmiocie.</p>
<p>Pozwana wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Pozwana zarzuciła, że w stanie prawnym powstałym po wyroku Trybunału Konstytucyjnego nie można odnaleźć podstawy dla roszczenia powódki.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Uzupełniając opis stanu faktycznego, dokonany przez Sąd Okręgowy, Sąd Apelacyjny stwierdził, że powódka w <span class="anon-block">(...)</span> r. zamieszkała w <span class="anon-block">mieszkaniu nr (...)</span> położonym <br/>w bloku <span class="anon-block">mieszkalnym nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> na podstawie umowy najmu zawartej z <span class="anon-block"> przedsiębiorstwem państwowym - Fabryką (...)</span> <br/>w <span class="anon-block">B.</span>.</p>
<p>Powódka i <span class="anon-block">A. L.</span> zawarli małżeństwo dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. Do dnia 28.03.2009 r. obowiązywał ich ustrój ustawowej wspólności. Od tej daty małżonków obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej. Mąż powódki nie mieszka obecnie w <span class="anon-block">B.</span>.</p>
<p>Dnia 20.07.1990 r. <span class="anon-block"> Fabryka (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> zawarła z pozwaną umowę o przekazaniu budynków mieszkalnych, zasiedlonych przez jej pracowników, a pozwana zobowiązała się przyjąć tych pracowników w poczet swoich członków „na zasadach spółdzielczych”. Umowa została zawarta pod warunkiem, że na rzecz pozwanej zostanie ustanowione użytkowanie wieczyste gruntów, na których zostały posadowione przekazywane budynki.</p>
<p>Pozwana przyjęła powódkę do grona swoich członków i dnia 9.05.1991 r. przydzieliła jej dotychczas zajmowane mieszkanie na zasadach spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. Rada nadzorcza pozwanej uchwałą z dnia 28.03.1996 r. wykluczyła powódkę ze Spółdzielni ze względu na zaległości „czynszowe”.</p>
<p>Następczyni prawna <span class="anon-block"> Fabryki (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">B.</span> umową z dnia 27.12.2000 r., zawartą <br/>w formie aktu notarialnego, przeniosła nieodpłatnie na rzecz pozwanej m.in. użytkowanie wieczyste gruntu i własność posadowionego na nim budynku przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010040024" title="Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa - Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24 ()">ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa</a> (Dz. U. z dnia 23 stycznia 2001 r. Nr 4, poz. 24). Pozwana zobowiązała się do przyjęcia wszystkich najemców mieszkań w poczet swoich członków i dokonania na ich rzecz przydziałów zajmowanych lokali.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Katowicach prawomocnym wyrokiem z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt I ACa 1949/04 zobowiązał pozwaną do przyjęcie powódki w poczet członków Spółdzielni. Sąd Apelacyjny uznał, że przydzielenie przez pozwaną powódce w dniu 9.05.1991 r. zajmowanego przez nią <span class="anon-block">mieszkania nr (...)</span> nie doprowadziło do powstania spółdzielczego lokatorskiego prawa, ponieważ w tym okresie pozwana nie była użytkownikiem wieczystym gruntu i właścicielem budynku przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Powódka nadal zajmowała ten lokal na podstawie stosunku najmu, a wynajmującym pozwana stała się z mocy samego prawa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 678;art. 678 § 1)">art. 678 § 1 k.c.</a>). W wyroku z dnia 8 czerwca 2007 r. sygn. akt I ACa 201/07 Sąd Apelacyjny w Katowicach stwierdził, że powódka została członkiem pozwanej Spółdzielni z chwilą uprawomocnienia się wyroku tegoż Sądu z dnia 22 grudnia 2004 r., bez potrzeby dokonywania przez powódkę jakichkolwiek dodatkowych czynności, takich jak: złożenie deklaracji członkowskiej, uiszczenie wpisu i udziału członkowskiego.</p>
<p>Zarząd pozwanej podjął dnia 14.06.2007 r. uchwałę nr <span class="anon-block">(...)</span>, w której opisał stan prawny budynku przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>. W uchwale zawarto oświadczenie <br/>o określeniu przedmiotu odrębnej własności nieoznaczonego lokalu. Uchwała została podjęta z powołaniem się na art. 42 usm.</p>
<p>Powyższe ustalenia zostały poczynione przez Sąd Apelacyjny na podstawie dokumentów zawartych w aktach członkowskich powódki, odpisu małżeńskiej umowy notarialnej z 28.03.2009 r. (k. 92), uchwały zarządu pozwanej (k. 43) oraz w/w wyroków Sądu Apelacyjnego w Katowicach (k. 168-177).</p>
<p>Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisie art. 48 ust. 3 usm. Przepis ten brzmiał: „Jeżeli spółdzielnia mieszkaniowa nabyła mieszkanie zakładowe, o którym mowa w ust. 1, nieodpłatnie, najemca, o którym mowa <br/>w ust. 1, powinien pokryć koszty dokonanych przez spółdzielnię nakładów koniecznych przeznaczonych na utrzymanie budynku, w którym znajduje się ten lokal.”</p>
<p>W dacie rozpoznawania apelacji stan prawny uległ zmianie. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 15 lipca 2009 r. sygn. akt K 64/07 orzekł, że art. 48 ust. 3 usm jest niezgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 32)">art. 32 Konstytucji</a>. Wyrok został opublikowany w numerze 117 Dziennika Ustaw z dnia 27 lipca 2009 r. pod pozycją 988. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 190;art. 190 ust. 3)">art. 190 ust. 3 Konstytucji</a> przepis ten utracił moc z dniem 27 lipca 2009 r. i w związku z tym nie może obecnie stać się podstawą orzekania. Zatem koniecznym stało się rozpoznanie zasadności roszczenia powódki w świetle pozostałych uregulowań prawnych, która to kwestia ta nie była przedmiotem badania przez Sąd pierwszej instancji. Zdaniem Sądu Apelacyjnego przepis art. 48 ust. 3 usm nie zawierał wyczerpującej regulacji i odwoływał się do 48 ust. 1 usm, który stanowi: „Na pisemne żądanie najemcy spółdzielczego lokalu mieszkalnego, który przed przejęciem przez spółdzielnię mieszkaniową był mieszkaniem przedsiębiorstwa państwowego, państwowej osoby prawnej lub państwowej jednostki organizacyjnej, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z nim umowę przeniesienia własności lokalu, po dokonaniu przez niego:</p>
<p>1) spłaty zadłużenia z tytułu świadczeń wynikających z umowy najmu lokalu;</p>
<p>2) wpłaty wkładu budowlanego określonego przez zarząd spółdzielni w wysokości proporcjonalnej do powierzchni użytkowej zajmowanego mieszkania wynikającej <br/>ze zwaloryzowanej ceny nabycia budynku, jeżeli spółdzielnia nabyła budynek odpłatnie.”</p>
<p>W sprawie o sygnaturze akt K 64/07 Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że art. 48 usm został zaskarżony z zakresie nakazującym nieodpłatne przenoszenie przez spółdzielnię własności lokali na najemców mieszkań w budynkach nieodpłatnie przejętych przez spółdzielnię od jednostek państwowych. Trybunał Konstytucyjny – będą związany tym wnioskiem - uznał, że wystarczy orzec o niezgodności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a> tylko przepisu zawartego w jednym ustępie art. 48 usm, a mianowicie ustępie 3. Uzasadnienie wyroku opiera się na założeniu, że tylko ten przepis stanowił podstawę prawną roszczenia o przeniesienie prawa własności. Podzielenie tego stanowiska oznaczałoby, że usunięcie ustępu 3 z obrotu prawnego pozbawiło roszczenie powódki oparcia w prawie. Takie też założenie zaprezentowała pozwana, uzasadniając na rozprawie apelacyjnej wniosek o oddalenie apelacji. Stanowiska tego Sąd Apelacyjny nie zaakceptował. Sąd powszechny jest uprawniony do dokonania wykładni prawa, na którego kształt złożyły się akty normatywne <br/>i orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego. Uprawnienie do interpretacji prawa oznacza, że sąd powszechny jest władny zająć odmienne stanowisko niż to, za którym opowiedział się Trybunał Konstytucyjny, uzasadniając odmowę orzekania o zgodności pozostałych ustępów artykułu 48 usm z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a>. Sąd powszechny jest związany jedynie sentencją wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Sąd Apelacyjny uznał - odmiennie niż to przyjął Trybunał Konstytucyjny w punkcie 11 uzasadnienia wyroku z dnia 15 lipca 2009 r. - że samo usunięcie <br/>z obrotu prawnego przepisu ustępu 3 nie pozbawiło najemców lokali położonych <br/>w budynkach przekazanych spółdzielni nieodpłatnie roszczenia o przeniesienie na ich rzecz odrębnej własności lokali. Roszczenie najemców lokali w budynku przekazanym spółdzielni nieodpłatnie było bowiem uregulowane w art. 48 ust. 1, zmodyfikowanym przepisem ustępu 3. Po usunięciu z obrotu prawnego ustępu 3 sytuację prawną tych najemców nadal opisuje ustęp 1. Nie można ponadto zaakceptować stanowiska, że po wyroku Trybunału roszczenie <br/>o nabycie prawa własności lokalu przysługiwałoby najemcom w zależności od tego, czy spółdzielnia nabyła budynek odpłatnie, czy nieodpłatnie. Z treści art. 48 ust. 1 usm nie można wyinterpretować takiego ograniczenia. Dlatego to ten przepis stanowi obecnie podstawę roszczenia powódki.</p>
<p>Po uznaniu ustępu 3 za niezgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a> wyjaśnienia wymagała kwestia obowiązków najemcy, domagającego się przeniesienia własności mieszkania. O ile pod rządami art. 48 ust. 3 usm ustanawianie odrębnej własności lokali w budynkach mieszkalnych, przekazanych nieodpłatnie, było unormowane w ten sposób, że najemca miał obowiązek rozliczenia się ze spółdzielnią z nakładów koniecznych, poczynionych przez nią na budynek, o tyle obecnie zgodnie z ustępem 1 najemca musi spłacić zadłużenie z tytułu świadczeń wynikających z umowy najmu lokalu oraz uiścić wkład budowlany, którego wysokość powinna zostać obliczona wg wzoru podanego w tym przepisie. Wysokość wkładu została powiązana przez ustawodawcę z ceną budynku, za którą spółdzielnia go nabyła. Wykładnia gramatyczna ustępu 1 wskazuje na obowiązek uiszczenia przez najemcę wkładu budowlanego jedynie w przypadku, gdy budynek został nabyty przez spółdzielnię odpłatnie. Zatem w niniejszej sprawie powódki obowiązek ten nie dotyczy. Ponieważ przepis ustępu 1 nadal korzysta z domniemania zgodności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a>, nie ma przeszkód, aby w taki sposób określić zakres obowiązków powódki, jako najemczyni lokalu położonego w budynku, który został przekazany pozwanej Spółdzielni nieodpłatnie.</p>
<p>Zajęcie odmiennego stanowiska – niezgodnego jednak z literalnym brzmieniem przepisu - prowadziłoby do wniosku, że najemca powinien pokryć cały wkład budowlany, odpowiadający rzeczywistej wartości mieszkania. Stawiałoby to takiego najemcę w pozycji gorszej od najemcy lokalu w budynku nabytym przez spółdzielnię odpłatnie. Tak duże zróżnicowanie zobowiązań najemców nie znajduje oparcia w obecnych uregulowaniach. Gdyby jednak Sąd pierwszej instancji uznał taką wykładnię art. 48 ust. 1 usm za właściwą, to zachodziłaby konieczność wyjaśnienia, w jakim zakresie uiszczony przez powódkę w 1991 r. wkład mieszkaniowy może zostać zaliczony na poczet wkładu budowlanego. Koniecznym byłoby również dokonanie w trybie art. 48 ust. 5 usm waloryzacji kaucji mieszkaniowej, którą powódka wpłaciła pierwotnemu najemcy po zawarciu umowy najmu, w celu zaliczenia zwaloryzowanej sumy na poczet wkładu budowlanego. Ponadto wskazać należy, że uzasadnionym okazał się zarzut powódki, iż pozwana nie podjęła uchwały wypełniającej warunki określone w art. 42 usm. W uchwale nr <span class="anon-block">(...)</span> z 14.06.2007 r. zabrakło danych, <br/>o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 2-5 usm. Jeśli więc nawet powódka nie wypełniła dotąd wszystkich ciążących na niej obowiązków, to trzeba byłoby przyjąć, że nastąpiło to również na skutek zachowania drugiej strony. A zatem zachodzi konieczność ustalenia w toku procesu wszystkich danych, potrzebnych do ustanowienia odrębnej własności lokalu wynajmowanego przez powódkę. Z uwagi na widoczne skonfliktowanie obu stron, ciężar poczynienia odpowiednich ustaleń spoczywać będzie na Sądzie.</p>
<p>Ponownie rozpoznając powództwo Sąd Okręgowy ustali, czy zostały spełnione przesłanki z art. 48 ust. 1 usm, a w szczególności, czy powódka posiada wobec pozwanej zadłużenie z tytułu świadczeń wynikających z umowy najmu. W razie uznania, że powódka powinna również pokryć wkład budowlany, Sąd Okręgowy ustali jego wartość i zbada, <br/>w jakim stopniu może on zostać pokryty zwaloryzowaną kaucją i wkładem mieszkaniowym, na który powołała się powódka. W przypadku uznania, że spełnione zostały przesłanki, od których uzależniona jest zasadność roszczenia, Sąd Okręgowy poczyni ustalenia, potrzebne do ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego.</p>
<p>Uznając, że na skutek zmiany po wydaniu zaskarżonego wyroku podstawy prawnej, powołanej przez Sąd pierwszej instancji, istota sporu pozostała nierozpoznana, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a>
</p>
<p>Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego pozostawiono Sądowi pierwszej instancji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 2)">art. 108 § 2 k.p.c.</a>
</p>
</div>