III Ca 980/22
Суды общей юрисдикции2023-12-11
Номер дела
III Ca 980/22
Дата решения
2023-12-11
Тип
REASONS
Правовое основание
Текст решения
<p>Sygn. akt III Ca 980/22</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- --> </strong>Zaskarżonym postanowieniem dnia 15 marca 2022 r., wydanym w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta <span class="anon-block">Ł.</span> przy udziale <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">C.</span>, <span class="anon-block">Y. H.</span>, <span class="anon-block">J. D.</span>, <span class="anon-block">A. R.</span> i Jamesa <span class="anon-block">R.</span> o stwierdzenie nabycia spadku, Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi postanowił:</p>
<p>zamknąć rozprawę;</p>
<p>stwierdzić, że spadek po <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">A.</span> Aronie <span class="anon-block">C.</span>,</strong> synu <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">S. C. (1)</span> i <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">C.</span>, zmarłym 19 października 1942 roku w <span class="anon-block">Ł.</span>, ostatnio stale zamieszkałym w <span class="anon-block">Ł.</span>, na podstawie ustawy nabyły córki: <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">C.</span> oraz <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span> po ½ (jednej drugiej) części każda z nich;</p>
<p>stwierdzić, że spadek po <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">F. C.</span>
</strong> z domu <span class="anon-block">R.</span>, córce <span class="anon-block">I.</span> i <span class="anon-block">L.</span>, zmarłej 9 maja 1946 roku, nabyły po ½ (jednej drugiej) części jej córki: <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">C.</span> oraz <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span>;</p>
<p>stwierdzić, że spadek po <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">C.</span>
</strong>, córce <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">F.</span>, zmarłej 9 maja 1946 roku, nabyła w całości siostra <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span>;</p>
<p>stwierdzić, że spadek po <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span>,</strong> córce <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">F.</span>, zmarłej 9 maja 1946 roku, nabyli po ½ (jednej drugiej) części: <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">C.</span> vel <span class="anon-block">D. C.</span>, syn <span class="anon-block">S.</span> vel <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">C.</span> i Lewi oraz <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">J. C. (1)</span> vel <span class="anon-block">C. C.</span>, syn <span class="anon-block">S.</span> vel <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">C.</span> vel <span class="anon-block">C.</span>;</p>
<p>ustalić że każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.</p>
<p>Sąd Rejonowy ustalił, że:</p>
<p>
<span class="anon-block">A. C.</span>, syn <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">S. C. (1)</span> i <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">C.</span>, żonaty z <span class="anon-block">F. C.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span>, zmarł <br/> 19 października 1942 roku, o godzinie 9.00 w <span class="anon-block">Ł.</span>. W chwili śmierci był żonaty z <span class="anon-block">F. C.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span>. Pozostawił dwie córki: <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">F. C.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span> zmarła 9 maja 1946 roku. Jako datę zgonu przyjęto godzinę 24.00. Akt zgonu sporządzono na podstawie postanowienia sądu stwierdzającego zgon.</p>
<p>
<span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">C.</span>, córka <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">F.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span> zmarła 9 maja 1946 roku. Jako datę zgonu przyjęto godzinę 24.00. Akt zgonu sporządzono na podstawie postanowienia sądu stwierdzającego zgon.</p>
<p>Luba <span class="anon-block">C.</span>, córka <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">F.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span> zmarła 9 maja 1946 roku. Jako datę zgonu przyjęto godzinę 24.00. Akt zgonu sporządzono na podstawie postanowienia sądu stwierdzającego zgon.</p>
<p>
<span class="anon-block">F. C.</span>, <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span> zmarły jednocześnie.</p>
<p>W chwili śmierci <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span> nie było dalszych krewnych w linii prostej. <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span> nie pozostawiły dzieci, nie miały też rodzeństwa. Ich rodzice nie żyli. Nie ujawniono krewnych w linii prostej zstępnych ani wstępnych.</p>
<p>
<span class="anon-block">A. C.</span> miał brata <span class="anon-block">S.</span> vel Arie <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">C.</span>, syna <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">S. C. (1)</span> i <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">C.</span>. Zmarł on 17 listopada 1942 roku, a zatem po <span class="anon-block">A.</span> Aronie, ale przed <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">F.</span> i <span class="anon-block">L.</span>. W chwili śmierci był żonaty z <span class="anon-block">L. C.</span>. <span class="anon-block">S.</span> vel Arie <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">C.</span> miał dwóch synów: <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">C.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> oraz <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">J. C. (2)</span> vel <span class="anon-block">C. C.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">C.</span> 22 sierpnia 1939 roku, w <span class="anon-block">J.</span>, poślubił <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">B.</span>. Ze związku tego urodził się syn <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">S. C.</span> oraz córka <span class="anon-block">Y. H.</span> z domu <span class="anon-block">C.</span>.</p>
<p>21 lipca 1955 roku <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">C.</span>, <span class="anon-block">H. C.</span>, <span class="anon-block">Y. C.</span> i <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">S. C.</span> zmienili urzędowo nazwisko na <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">C.</span> jest wskazany w zaświadczeniu jako <span class="anon-block">D. C.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">D. C.</span> (<span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">C.</span>) zmarł 5.10.1983 roku pozostawiając żonę i dwoje dzieci.</p>
<p>9 marca 1948 roku orzeczeniem sądu zmieniono nazwisko z <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">J. C. (1)</span> na <span class="anon-block">C. C.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">C. C.</span> zmarł 3 września 1980 roku. W akcie zgonu wskazano dane jego ojca: <span class="anon-block">S. C. (2)</span>. Brak danych matki.</p>
<p>
<span class="anon-block">A. C.</span> był właścicielem nieruchomości położonej <br/> w <span class="anon-block">Ł.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Od 1946 roku nieruchomość znajdowała się w zarządzenie współwłaściciela <span class="anon-block">K. A.</span>.</p>
<p>Na podstawie powyższych ustaleń faktycznych, Sąd Rejonowy uznał, że podstawą dziedziczenia po wszystkich spadkobiercach były przepisy Kodeksu <span class="anon-block">N.</span>. Porządek dziedziczenia po <span class="anon-block">A.</span> Aronie i <span class="anon-block">F. C.</span> wynika z art. 731 i 745 KN. Natomiast w przypadku dziedziczenia po <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span> do spadku doszli dalsi krewni boczni spadkodawcy, tak w linii ojczystej jak i macierzystej, na podstawie art. 753 i 738 KN.</p>
<p>Sąd analizował także możliwość dziedziczenia spadku przez Skarb Państwa i doszedł do przekonania, że w okolicznościach sprawy nie można mówić o spełnieniu przesłanek spadku wakującego. Znani są bowiem spadkobiercy wszystkich wskazanych we wniosku spadkodawców, co zgodnie z art. 811 KN wykluczało możliwości uznania spadku za wakujący. Nie ulega wątpliwości, że celem uznania spadku za wakujący było wyeliminowanie mienia nie będącego niczyją własnością czy nie pozostającego w niczyim posiadaniu.</p>
<p>Apelację od powyższego postanowienia złożył<strong>
<!-- --> </strong>Skarb Państwa, zaskarżając je w zakresie rozstrzygnięć z punktów od 2. do 5. Skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego, to jest: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19450400223" title="Dekret z dnia 29 sierpnia 1945 r. - Prawo osobowe - Dz. U. z 1945 r. Nr 40, poz. 223 (art. 21)">art. 21 dekretu z dnia 29 sierpnia 1945 roku Prawo osobowe</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19450400223" title="Dekret z dnia 29 sierpnia 1945 r. - Prawo osobowe - Dz. U. z 1945 r. Nr 40, poz. 223 (art. 725)">art. 725</a> KN; art. LI przepisów wprowadzających Kodeks cywilny w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460600328" title="Dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 328 (art. 9;art. 9 pkt. 2)">art. IX pkt 2</a> i X przepisów wprowadzających <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460600328" title="Dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 328 ()">prawo spadkowe z 1946 roku</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460600328" title="Dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 328 (art. 811)">art. 811</a> w zw. z art. 774, art. 778, art. 784 i art. 795 KN; art. 789 w zw. z art. 2262 KN; art. XXI przepisów wprowadzających prawo spadkowe z 1946 roku. Na tych podstawach skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez stwierdzenie, że spadek po wszystkich spadkobiercach objętych wnioskiem, na podstawie ustawy, nabył Skarb Państwa w całości oraz o zasądzenie od uczestników na rzecz wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Według norm przepisanych.</p>
<br/>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja wnioskodawcy okazała się zasadna w znacznej części.</p>
<p>Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy zasługują na akceptację Sądu odwoławczego, który przyjmuje je za własne.</p>
<p>Oczywiście uzasadniony był zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19450400223" title="Dekret z dnia 29 sierpnia 1945 r. - Prawo osobowe - Dz. U. z 1945 r. Nr 40, poz. 223 (art. 21)">art. 21 dekretu z dnia 29 sierpnia 1945 roku Prawo osobowe</a> (dz. U. nr 40, poz. 223), który wszedł <br/> w życie 1 stycznia 1946 roku, a więc przed otwarciem spadków po <span class="anon-block">F.</span>, <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span>. Zgodnie z tym przepisem, w razie wątpliwości, która z kilku zmarłych lub uznanych za zmarłe osób umarła wcześniej, domniemywa się, że wszystkie zmarły równocześnie. W ten sposób uchylone zostały domniemania, którymi w takich sytuacjach posługiwał się Kodeks Napoleona w art. 722 KN. Zmiana ta skutkowała koniecznością przyjęcia, że osoby, które zmarły jednocześnie nie mogły po sobie dziedziczyć (warunkiem dziedziczenia jest przeżycie spadkodawcy). Okoliczność tę dostrzegł także Sąd Rejonowy <br/> i w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przywołał prawidłowy stan prawny, który podważa rozstrzygnięcie zawarte w punktach 3., 4. i 5. postanowienia.</p>
<p>Rację ma także apelujący, że doszło do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460600329" title="Dekret z dnia 8 października 1946 r. Przepisy wprowadzające prawo spadkowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 329 (art. 21)">art. XXI dekretu <br/> z dnia 8 października 1946 przepisy wprowadzające prawo spadkowe</a> (Dz. U. 60, poz. 329 zwany dalej „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010490508" title="Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 ()">p.w.p.</a>s.”). Zgodnie z ogólną zasadą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010490508" title="Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 (art. 18)">art. XVIII p.w.p.</a>s. w sprawach spadkowych stosuje się prawo obowiązujące w chwili śmierci spadkodawcy, ale tylko o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Tymczasem w przywołanym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010490508" title="Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 (art. 21)">art. XXI p.w.p.</a>s. wskazano, że jeżeli do spadku, otwartego przed dniem wejścia w życie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460600328" title="Dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 328 ()">prawa spadkowego</a>, powołany został spadkobierca ustawowy, który według tego prawa nie byłby spadkobiercą ustawowym, traci on swe prawa z tytułu dziedziczenia ustawowego do całości lub części spadku, którego nie objął lub co do którego nie zostało wszczęte postępowanie spadkowe z jego uczestnictwem, chyba że uzyska stwierdzenie swych praw do spadku w postępowaniu, wszczętym najpóźniej przed upływem dwóch lat od dnia wejścia w życie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460600328" title="Dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 328 ()">prawa spadkowego</a>. Nie ma wątpliwości, że prawa do spadku, które traci - z mocy powyższego przepisu - spadkobierca ustawowy, przypadają Skarbowi Państwa (patrz: uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasada prawna, z dnia 19 lutego 1955 r., I CO 70/54, OSNCK 1956 nr 1, poz. 4, a także orzeczenia Sądu Najwyższego: <br/>z 10 października 1950 r., ŁC <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">L.</span> i z 6 grudnia 1951 r., <br/> C 1533/51, <span class="anon-block">L.</span>). Trzeba jeszcze dodać, że z faktu, iż <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010490508" title="Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 (art. 21)">art. XXI p.w.p.</a>s. już nie obowiązuje nie wynika uchylenie skutków tej regulacji dla stanów faktycznych, które pod nią podpadały. Utrata prawa z tytułu dziedziczenia ustawowego miała charakter ostateczny. A porządek dziedziczenia, także pod rządami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksu cywilnego</a>, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 51)">art. LI</a> z dnia 23 kwietnia 1964r. Przepisy wprowadzające Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 94), reguluje prawo obowiązujące w chwili śmierci spadkodawcy.</p>
<p>Przekładając zaprezentowane uregulowania na grunt tej sprawy, należy podkreślić, że w przypadku dziedziczenia <span class="anon-block">F.</span>, <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span> nie wchodziło w grę dziedziczenie osób, które należą do kręgu spadkobierców ustawowych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460600328" title="Dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 328 ()">prawa spadkowego</a>. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460600328" title="Dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 328 (art. 16)">art. 16 prawa spadkowego</a> krąg spadkobierców ustawowych będących osobami fizycznymi, poza małżonkiem i przysposobionym, tworzyli krewni spadkodawcy: w linii zstępnej - bez ograniczenia, w linii wstępnej - tylko rodzice, a w linii bocznej - rodzeństwo i jego zstępni. Tymczasem <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">C.</span> vel <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">J. C. (1)</span> vel <span class="anon-block">C. C.</span> byli zstępnymi brata ojca (<span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">C.</span>) spadkodawczyń <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">C.</span>. Osoby te w ogóle nie były spokrewnione z <span class="anon-block">F. C.</span>. Ich dziedziczenie możliwe było na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010490508" title="Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 (art. 733;art. 736;art. 738)">art. 733, art. 736 i art. 738</a> KN oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010490508" title="Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 (art. 753)">art. 753</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010490508" title="Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 (art. 755)">art. 755</a> KN, ale dotyczył ich warunek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010490508" title="Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 (art. 21)">art. XXI p.w.p.</a>s. Żaden z tych spadkobierców nie objął spadku, ani nie brał udziału <br/> w postępowaniu spadkowym i – oczywiście – nie uzyskał też stwierdzenia nabycia spadku w postępowaniu, wszczętym najpóźniej przed upływem dwóch lat od dnia wejścia w życie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460600328" title="Dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 328 ()">prawa spadkowego</a>. O ile nie można mieć wątpliwości, że wskazana w tym przepisie przesłanka postępowania spadkowego nie została spełniona, to trzeba pochylić się nad kwestią objęcia spadku. Okoliczności sprawy nie wskazują na jakąkolwiek aktywność spadkobierców będącymi osobami fizycznymi (poprzedników prawnych uczestników), którą można uznać za objęcie spadku. Przeciwnie, nawet uczestnicy postępowania twierdzili, choć na użytek zwalczania koncepcji spadku wakującego, że przed majem 1946 roku (a więc formalnie jeszcze za życia spadkodawczyń) majątek spadkowy został objęty przez Państwo.</p>
<p>W konsekwencji powyższych uwag w grę wchodziło zastosowanie art. 768 KN, zgodnie z którym w razie braku spadkobierców porządkowych, dzieci naturalnych, czy pozostałego przy życiu małżonka, spadek przypada Skarbowi Państwa. Zasada ta miała zastosowanie do spadkobierców z punktów 3., 4. <br/> i 5. zaskarżonego postanowienia. W przypadku dziedziczenia po <span class="anon-block">A.</span> Aronie <span class="anon-block">C.</span>, Sąd Rejonowy słusznie uznał, że spadek nabyły córki, które przeżyły ojca. Rozważania na ten temat, które znalazły się <br/> w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia zasługują na akceptację Sądu odwoławczy.</p>
<p>Z uwagi na to, że dziedziczenie Skarbu Państwa nie miało związku <br/> z uznaniem spadku za wakujący, zbędne było szczegółowe odnoszenie się do zarzutów nr 2, 3 i 4 apelacji. Wprawdzie apelacja obejmuje także stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">A.</span> Aronie <span class="anon-block">C.</span>, co może dotyczyć zagadnienia spadków wakujących, ale w tym przypadku warunki z art. 811 KN ewidentnie nie były spełnione. Zgodnie z tym uregulowaniem, jeżeli po upływie terminów do spisania inwentarza i do namysłu nikt się o spadek nie zgłasza, jeżeli nie ma znanego następcy lub też znani następcy zrzekli się spadku, takowy poczytuje się za wakujący. W omawianym przypadku znani byli spadkobiercy i to tacy, którzy należeli do kręgu osób najbliższych spadkodawcy. Nawet jeśli córki spadkodawcy nie przejęły zarządu spadkiem, to stało się tak z uwagi na warunki wojenne i prowadzoną przez nazistów eksterminację <span class="anon-block">Ż.</span> (w tym zakresie trzeba odwołać się do faktów powszechnie znanych, zwłaszcza że inne okoliczności nie były wskazywane). W takiej sytuacji odwoływanie się do instytucji spadku wakującego, a więc porzuconego, potencjalnie bezdziedzicznego, byłoby rażącym nadużyciem. <br/>Z całą pewnością nie można mówić, że w przypadku córek <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">C.</span> zachodzi sytuacja opisana w uchwale Sądu Najwyższego z 18 listopada 1966r., III CZP 89/66 (OSNC 1967, nr 4, poz. 62) związana <br/> z brakiem zainteresowania spadkobierców, kiedy to z konieczności spadek powinien być przyjęty, jako wakujący, przez Skarb Państwa. Warto podkreślić, że Skarb Państwa zapewnił sobie inne instrumenty prawne objęcia władztwa nad majątkami, które w wyniku zawieruchy wojennej zostały opuszczone. Instrumenty te były wykorzystane w odniesieniu do spadku regulowanego <br/> w niniejszej sprawie.</p>
<p>Z tych wszystkich względów, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie w sposób wynikający z punktu I. sentencji. Podstawę tego rozstrzygnięcia stanowił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> W pozostałym zakresie apelacja podlegała oddaleniu – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>
</p>
<p>O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 k.p.c.</a> z uwagi na istnienie wspólnego interesu wszystkich uczestników postępowania w uregulowaniu sukcesji generalnej po spadkodawcach objętych wnioskiem.</p>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
</div>