I FSK 1099/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. B.-S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 191/07 w sprawie ze skargi D. B.-S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 listopada 2006 r. w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2004 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne" UZASADNIENIE I FSK 1099/07 Uzasadnienie W dniu 30 lipca 2007 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga kasacyjna D. B.-S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2007 roku, sygnatura akt III SA/Wa 191/07, którym odrzucono skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 listopada 2006 roku w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2004 r. Skargę kasacyjną podpisała adwokat G. P., jednakże do skargi kasacyjnej nie załączono pełnomocnictwa, z którego jednoznacznie wynikałoby, że G. P. została prawidłowo umocowana do reprezentowania D. B.-S. w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej. Znajdujące się w aktach sprawy pismo z dnia 5 lutego 2007 r. zawiera upoważnienie do prowadzenia sprawy D. B.-S. między innymi przed Naczelnym Sądem Administracyjnym dla adwokat G. P., jednakże brakuje w nim jakiejkolwiek informacji na temat tego, kto tego upoważnienia udzielił. Podpis jest nieczytelny i zupełnie różni się od podpisu adwokat G. P. złożonego pod skargą kasacyjną, w związku z czym trudno jest również uznać, że jest to uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Wprawdzie w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 89 kodeksu postępowania cywilnego przyjmuje się, że sam podpis mocodawcy nie musi być czytelny, jednakże należy uznać, że z istoty pełnomocnictwa wynika, że musi ono wskazywać kto go udziela. Nieobecność takiej informacji w treści pisma, jak i niemożność wywnioskowania jej z samego podpisu, stanowi brak formalny pełnomocnictwa, uniemożliwiający nadanie prawidłowego biegu skardze kasacyjnej. Brak ten podlega uzupełnieniu w trybie i na zasadach wynikających z art. 49 § 1 w związku z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej u.p.p.s.a. W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny działając w oparciu o art. 180 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił zwrócić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wskazaną powyżej skargę kasacyjną w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków tego pisma.