I SA/Po 62/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] z dnia [...] lipca 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 27 maja 2014 r. odrzucające zażalenie na prawomocne zarządzenie z dnia 21 stycznia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne. postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie skarżącego na prawomocne zarządzenie z dnia 21 stycznia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Powyższe postanowienie wraz z pouczeniem o trybie i terminie zaskarżenia zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] czerwca 2014 r. (k. 56 akt sąd.). Termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem [...] czerwca 2014 r. Pismem nadanym w dniu [...] lipca 2014 r. skarżący wnosząc zażalenia na postanowienie z dnia 27 maja 2014 r., nadto wniósł o ewentualne przywrócenie terminu, gdyby było uchybienie terminu, gdyż jak zaznaczył nastąpiłoby to bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Wniosek nie jest zasadny, bowiem nie spełnia przewidzianych prawem przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl zaś art. 87 § 3 P.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi składa się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 P.p.s.a.). Powyższe oznacza, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Instytucja przywrócenia uchybionego terminu dla dokonania określonej czynności procesowej przed sądem jest możliwa tylko pod warunkiem, że strona uprawdopodobni, że do uchybienia terminowi doszło wskutek zdarzeń za które nie ponosi odpowiedzialności. Za utrwalony uznać należy przy tym pogląd, że ciężar dowodu w tym zakresie obciąża wnioskodawcę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1289/10, LEX nr 1109719). Zdaniem Sądu przeprowadzona w myśl powyższego kryterium ocena okoliczności podniesionych we wniosku nie uzasadniała przyjęcia, że do uchybienia terminowi w sprawie doszło wskutek przyczyn niezawinionych przez wnioskodawcę. W każdym razie wnioskodawca okoliczności tych nie uprawdopodobnił. Przesłanka braku winy, postrzegana jako zasadnicze kryterium przywrócenia terminu procesowego była wielokrotnie poddawana wykładni orzecznictwa sądowego. Odwołując się do jego dorobku należy wskazać, że spełnienie tej przesłanki równoznaczne jest z wykazaniem takich okoliczności, które nawet przy dochowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04). Bezsporne w sprawie jest, że skarżący powziął wiedzę o wydanym postanowieniu, od którego przysługiwało zażalenie w dacie doręczenia tj. w dniu [...] czerwca 2014 r. Termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem [...] czerwca 2014 r. Skarżący pismem nadanym w dniu [...] lipca 2014 r. złożył zażalenie wnosząc o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Sąd zauważa, że w złożonym wniosku skarżący nie podał jakiejkolwiek przyczyny uchybienia terminu. Z treści złożonego wniosku w żadnej mierze nie wynika aby skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia. Brak zatem podstaw prawnych do uznania zasadności złożonego wniosku. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.