II OZ 1491/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 1264/16 odrzucające skargę w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Katowicach z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie weterynarii postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 1264/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M. P. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Katowicach z dnia [...] października 2016 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r. utrzymano w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2017 r. oddalające wniosek M. P. o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na powyższe zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 czerwca 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 21 grudnia 2016 r. wzywającego go do uiszczenia wpisu od skargi. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie o uiszczenie wpisu została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 26 czerwca 2017r. W związku natomiast z faktem, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił przedmiotowego wpisu, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zażaleniem M. P. zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości. Zdaniem skarżącego odrzucając skargę Sąd rażąco naruszył jego prawo do celowej i racjonalnej obrony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne). W niniejszej sprawie skarżący nie został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi - czy to na podstawie przepisów ustawy, czy też na podstawie orzeczenia sądu, pomimo iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznawał wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Słusznie w tych okolicznościach M. P., pismem z dnia 12 czerwca 2017 r. - w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 czerwca 2017 r. - został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 21 grudnia 2016 r. wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 26 czerwca 2017 r. (k. 76), w związku z czym termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 3 lipca 2017 r. Skarżący nie uiścił jednak przedmiotowego wpisu w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zasadnie zaskarżonym postanowieniem odrzucono przedmiotową skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie okazało się zatem nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.