I C 1009/24

<p>Sygn. akt I C 1009/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 marca 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2025 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block">J. Ł.</span> przeciwko <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">J. Ł.</span> kwotę 23.747,69 zł (dwadzieścia trzy tysiące siedemset czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt dziewięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 12 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty;</p> <p>zasądza od pozwanego <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">J. Ł.</span> kwotę 4.805 zł (cztery tysiące osiemset pięć złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt I C 1009/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Stan faktyczny</strong> </p> <p> <span class="anon-block">J. Ł.</span> od około 2000 r. zawarła szereg umów ubezpieczenia z funduszami kapitałowymi. Uważała to za dobry sposób oszczędzania wolnych środków pieniężnych. Pod koniec 2011 r. kolejne wolne środki zamierzała ulokować a podobny sposób. Spotkała się z agentką ubezpieczeniową <span class="anon-block">M. S.</span>. Było to prywatne spotkanie powódki, jakkolwiek w miejscu jej działalności gospodarczej. Oferta dotyczyła umowy ze stałą składką, powódka wybrała najmniej ryzykowne fundusze, które wg zapewnień agentki miały w przyszłości znacząco przyrastać. Agentka powiedziała, że w pierwszych dwóch latach obowiązywania umowy klientce nie będzie się opłacać wypowiadać umowy, a po dwóch latach wartość polisy „wyrówna się” i po tym czasie można ją zlikwidować. Klientka nie była poinformowana o konsekwencjach finansowych rezygnacji po owych dwóch latach. Umowa została zawarta 6 grudnia 2011 r. ze <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> (<span class="anon-block">polisa nr (...)</span>).</p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">D.</span> ód: zeznania powódki, k. 56</em> </p> <p> <em> <!-- --> umowa z OWU, k. 11-20</em> </p> <p>W lutym 2017 r. umowa uległa rozwiązaniu wskutek niezapłacenia przez powódkę składki. Rozliczając umowę pozwany (ówcześnie pod firmą: <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>) podał, że suma wpłaconych składek to: 38.880 zł, wartość części wolnej rachunku: 39.579,49 zł, a świadczenie wykupu: 15831,80 zł (czyli 40%).</p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">O.</span> ść bezsporna</em> </p> <p>W grudniu 2023 r. Powódka (za pośrednictwem pełnomocnika) wezwała pozwanego do zwrotu pozostałej części polisolokaty, co okazało się bezskuteczne wobec odmowy zapłaty.</p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">O.</span> ść bezsporna</em> </p> <p>Pozwany zakład ubezpieczeń jest następcą prawnym ubezpieczyciela będącego stroną przedmiotowej umowy pod tytułem ogólnym.</p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">O.</span> ść bezsporna</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Ocena dowod ów</strong> </p> <p>Zeznania powódki były szczere i wiarygodne. Jest jak najbardziej możliwym, że agentka nie informowała klientki rzetelnie o skutkach przedwczesnego rozwiązania umowy, albowiem – gdyby to uczyniła – zapewne polisa byłaby niesprzedawalna w ogóle, bo nikt rozsądny nie zamierza tracić bezpowrotnie znacznej części wpłaconych składek w razie przedterminowej rezygnacji z umowy. W takiej sytuacji nasuwającą się bezpieczniejszą alternatywą byłyby np. bankowe lokaty terminowe (objęte gwarancjami Bankowego Funduszu Gwarancyjnego).</p> <p>Dokumentacja stron jest wartościowa, bez wątpliwości co do autentyczności.</p> <p> <strong> <!-- -->Kwalifikacja prawna</strong> </p> <p>Postanowienia załącznika do OWU określającego tabelarycznie część bazową rachunku wypłacaną klientowi w przypadku przedterminowego zakończenia umowy (ust. 15, k. 17) w zw. z § 23 ust. 5 OWU są abuzywne. W odniesieniu do umowy stron (zawartej na 15 lat) w przypadku rozwiązania umowy w piątym roku przewidziano w tej tabeli do wypłaty 40%, co oznacza utratę przez konsumenta 60% środków. Taki wysoki poziom straty finansowej po stronie konsumenta jest arbitralny i niesprawiedliwy. Kształtuje sytuację konsumenta w sposób niekorzystny niezgodnie z elementarnymi zasadami uczciwości kontraktowej. Ta część umowy nie była negocjowana, co więcej, konsumentka nie została nawet odpowiednio poinformowana w fazie przedkontraktowej o tak istotnej okoliczności. Skutkiem jest całkowita eliminacja tego postanowienia, co oznacza, że nie istnieje żadna podstawa do zatrzymania i odmowy wypłaty przez pozwanego pozostałej części środków będących efektem (owocem) przedmiotowej umowy.</p> <p>Nie jest jasnym, dlaczego pozwany przyjął wskaźnik dla piątego roku z w/w tabeli, ale – z ostrożności należy stwierdzić, że także dwa pozostałe możliwe do brania pod uwagę wiersze tabeli (dla szóstego i siódmego roku, odpowiednio: strata konsumenta na poziomie 50% i 40%) są w takim samym stopniu abuzywne.</p> <p>Skutkiem wyeliminowania tych postanowień na podstawie art. 385</p> </div>