II SA/Gl 944/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na uchwałę Rady Miasta K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na bezczynność Prezydenta Miasta K. w sprawie usunięcia zanieczyszczenia gleby postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ). W myśl tego przepisu sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej w sprawach skarg na: - decyzje administracyjne; - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; - inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; - akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 przywołanego przepisu, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; - bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a przywołanego przepisu. Uchwała Rady Miasta K., która jest przedmiotem skargi S.K. nie należy do żadnej z wymienionych wyżej kategorii. Podstawą jej wydania był bowiem m.in. przepis art. 299 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1964 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwana dalej K.p.a.). Tym samym zaskarżony akt odnosi się do materii dotyczącej tzw. trybu skargowego, uregulowanego w Dziale VIII K.p.a. zatytułowanym Skargi i wnioski. Tego rodzaju postępowanie rządzi się odmiennymi od trybu "zwykłego" regułami, gdyż jego przedmiotem jest w istocie ocena sposobu działania organu i jego pracowników. Rozstrzygnięciom wydanym w wyniku zastosowania przepisów Działu VIII K.p.a. nie można przypisać cech aktu administracyjnego, gdyż nie wpływają one na sytuację prawną podmiotu występującego ze skargą lub wnioskiem. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga na rozstrzygnięcie wydane w opisanym wyżej trybie jest niedopuszczalna, co zresztą jest poglądem ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28 lipca 2008 r. sygn. akt IV SA/Gl 534/08 – System Informacji Prawniczej Lex nr 463961, postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 213/00 – Lex nr 54555). Mając powyższe na względzie skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.