II OZ 704/10

SENTENCJA II OZ 704 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2194/09 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skarg J. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia 1. uchylić zaskarżone postanowienie i odrzucić wniosek J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2010 r. poprzez wskazanie właściwej sygnatury w ten sposób, że w miejsce "VII SA/Wa 2194/08" wpisać "VII SA/Wa 2194/09". UZASADNIENIE II OZ 704 / 10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił J. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w dniu 13 października 2009 r. wpłynęło do Wojewody Mazowieckiego pismo J. K. z dnia 9 października 2009 r., w którym zwróciła się do organu o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2009 r. Pismem z dnia 4 listopada 2009 r. Wojewoda Mazowiecki przekazał powyższe pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia 19 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do J. K. o sprecyzowanie treści pisma z dnia 9 października 2009 r., która w odpowiedzi wskazała, iż pismo to należy traktować jako wniosek kierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmawiając J. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazał, iż w niniejszej sprawie J. K. wniosła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego, wydanej w 1969 r. wydanej dla S. G. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. Starosta Wyszkowski odmówił wznowienia postępowania w niniejszej sprawie. W wyniku wniesionego przez J. K. odwołania, decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Wojewoda Mazowiecki uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powyższą decyzję doręczono skarżącej w dniu 11 maja 2009 r., która stała się ostateczna z dniem 11 czerwca 2009 r. Następnie pismem Starosty Wyszkowskiego z dnia 1 lipca 2009 r. (doręczono skarżącej w dniu 2 lipca 2009 r. - adnotacja samej skarżącej na ww. piśmie) została wezwana do przedłożenia dodatkowych dokumentów, a pismem z dnia 4 sierpnia 2009 r. (doręczono skarżącej w dniu 8 sierpnia 2009 r.- adnotacja samej skarżącej na ww. piśmie) Starosta pozostawił wniosek J. K. o wznowienie postępowania bez rozpoznania, ponieważ skarżącą nie uzupełnienia swojego wniosku o dane dotyczące: podania numeru (symbolu) decyzji oraz daty i organu, który wydał ją dla S. G. w 1968 r. Pismem z dnia 1 października 2009 r. Starosta Wyszkowskiego (doręczono skarżącej w dniu 7 października 2009 r.- adnotacja samej skarżącej na ww. piśmie) organ wyjaśnił wnioskodawczyni stan faktyczny i prawny zaistniały w sprawie. Zdaniem Sądu pierwszej instancji za datę ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2009 r. należało uznać datę 7 października 2009 r., kiedy to doręczono wnioskodawczyni ww. pismo Starosty Wyszkowskiego z dnia 1 października 2009 r. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnioskodawczyni wskazała, iż nie wniosła skargi w terminie ponieważ była przekonana, iż po uchyleniu decyzji z dnia [...] marca 2009 r., którą to odmówiono wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego z 1969 r. wydanej dla S. G., Starosta Wyszkowski ponownie rozpatrzy sprawę być może w sposób korzystny dla niej. Ponieważ organy rozstrzygnęły sprawę w sposób powyżej opisany, wnioskodawczyni uznała, iż ,,została pozbawiona jakichkolwiek możliwości dalszej obrony i dochodzenia swoich roszczeń", bowiem jej zdaniem w sprawie zawiniły organy, a nie ona. W ocenie Sądu skarżąca w niniejszej sprawie nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło bez jej winy. O braku winy nie może decydować przekonanie wnioskodawczyni, iż nie zawiniła, ponieważ organ ponownie rozpatrując sprawę, rozstrzygnął na jej niekorzyść. Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Wojewoda Mazowiecki, uznając za zasadne odwołanie J. K. od decyzji Starosty Wyszkowskiego z dnia z dnia [...] marca 2009 r., uchylił ww. decyzję i przekazał ją do ponownego rozpoznania. Wnioskodawczyni została prawidłowo pouczona o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, której jednak nie wniosła. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) orzekł jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia sytuacji niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Stwierdzić trzeba, iż w okolicznościach niniejszej sprawy decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2009 r., zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, została doręczona J. K. w dniu 11 maja 2009 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Na potwierdzeniu tym umieszczono dwie pieczęcie placówek Urzędów Pocztowych, wskazując w miejscu oznaczonym jako "datownik placówki nadawczej"- O. z datą 7 maja 2009 r., a w miejscu datownik placówki oddawczej- Wyszków z datą 11 maja 2009 r. Ponadto w miejscu podpisu odbiorcy- J. K., jako termin odbioru przesyłki z decyzją wskazano na datę "11.09.2009 r.". Nie można było jednak uznać, iż rzeczywista datą doręczenia wyżej wymienionej decyzji Wojewody Mazowieckiego był 11 września 2009 r., skoro sama skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2009 r. przyznała, iż decyzję tą otrzymała w dniu 10 maja 2009 r. (k. 2 akt). Podobne oświadczenie o otrzymaniu decyzji w dniu 10 maja 2009 r. skarżąca podtrzymała w piśmie kierowanym do Starosty Powiatu Wyszkowskiego z dnia 21 września 2009 r. (k. 10 akt). W uzasadnieniu skarżonego postanowienia, Sąd pierwszej instancji przyjął jednak za datę doręczenia decyzji dzień 11 maja 2009 r. Okoliczność ta nie była kwestionowana przez skarżącą w zażaleniu. Równocześnie Sąd przyjął, iż decyzja ta stała się ostateczna z dniem 11 czerwca 2009 r. Z niezrozumiałych jednak powodów Sąd pierwszej instancji przyjął za datę ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi dzień 7 października 2009 r., a więc dzień w którym doręczono pismo Starosty Wyszkowskiego z dnia 1 października 2009 r., w którym organ wyjaśnił J. K. stan faktyczny i prawny. Nie można było bowiem uznać tej daty za moment ustania przyczyny uchybienia terminu, skoro wnioskodawczyni została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie wniesienia skargi w treści decyzji Wojewody Mazowieckiego. Ponadto we wniosku o przywrócenie terminu ani w innych pismach procesowych wnioskodawczyni nie wskazała na żadne takie istniejące obiektywnie okoliczności, które usprawiedliwiałyby opóźnienie we wniesieniu skargi oraz powodowałyby konieczność przyjęcia innej daty za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu i liczenia siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, niż pierwszy dzień w którym upłynął termin do wniesienia skargi. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o przywrócenie terminu nadany na adres Wojewody Mazowieckiego w dniu 13 października 2009 r. należało uznać za spóźniony. Zwrócić wreszcie należy uwagę, iż Sąd pierwszej instancji nie dostrzegł, iż wniosek J. K. o przywrócenie terminu nie zawierał wszystkich wymaganych prawem elementów. Nie została bowiem do niego załączona skarga, a więc nie dokonano czynności, którą winno się dokonać równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Uchybienie to pozostaje jednak bez wpływu dla sprawy, skoro ze względu na uznanie go za spóźniony nie mógł zostać merytorycznie rozpoznany. Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 88, art. 193 i 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II GPS 5/09, ONSAiWSA 2010 r. nr 3, poz. 40). Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny postanowił z urzędu sprostować na podstawie art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a., stwierdzony w zaskarżonym postanowieniu Sądu pierwszej instancji, błąd pisarski w określeniu sygnatury akt sprawy jako "VII SA/Wa 2194/08", zamiast prawidłowo "VII SA/Wa 2194/09", co czyniło koniecznym orzeczenie jak w punkcie drugim niniejszego postanowienia.