III SAB/Wr 14/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi D W, na bezczynność D W I N G i K, w związku z niewykonaniem postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L: z dnia [...] r., Nr [...], z dnia [...] r., Nr [...] i z dnia [...] r. (bez określenia numeru), postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. D W wniosła skargę na bezczynność D W I N G i K, w sprawie – jak to określiła – niewykonania postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L wymienionych w osnowie niniejszego postanowienia. W dniu [...] r. Sąd zwrócił się do D W I N G i K o dodatkowe informacje, w szczególności o odpowiedź na pytanie, czy strona, przed wniesieniem skargi składała zażalenie na bezczynność tego organu do G G K. W odpowiedzi D W I N G i K, w piśmie z dnia [...] r., Nr [...] poinformował, że brak jest danych, które potwierdzałyby, że skarżąca składała zażalenie na bezczynność. W związku z tym, w dniu [...] r. wezwano skarżącą do udzielenia informacji w powyższej kwestii. W odpowiedzi skarżąca wskazała, iż "złożone były skargi do G G U K". Mając to na uwadze, pismem z dnia [...] r. wezwano D W do nadesłania odpisu zażalenia wniesionego na bezczynność zarzucana D W I N G i K. W tym samym dniu, o informację w przedmiocie wystąpienia skarżącej z zażaleniem na bezczynność zwrócono się również do G G K. W odpowiedzi, skarżąca wyjaśniła, że to D W I N G i K winien był przesłać komplet dokumentów, jednakże jeżeli "otrzyma odpowiedź od G G K, to prześle ją Sądowi". Natomiast G G K, w piśmie Nr [...] z dnia [...] r. poinformował, iż D W nie wniosła zażalenia na bezczynność D W I N G i K, w trybie art. 34 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej samej ustawy). "Dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę w sprawie dotyczącej bezczynności organu, wystarczające jest wykazanie składania przez stronę stosownego zażalenia do organu administracji wyższego stopnia ..." (vide wyrok WSA w Białymstoku z dnia 4 grudnia 2006 r. sygn. akt II SAB/ Bk 14/06, LEX Nr 284727). Oceniając zatem dopuszczalność skargi sądowoadministracyjnej na bezczynność organu należy ustalić, czy skarżący złożył takie zażalenie. Negatywny wynik przeprowadzonych w tym zakresie ustaleń uniemożliwia rozpoznanie skargi przez sąd. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia ustalono – na podstawie pisma G G K Nr [...] z dnia [...] r. – iż strona skarżąca nie wniosła zażalenia na bezczynność D W I N G i K, w trybie art. 34 k.p.a. Skargę, jako niedopuszczalną, należało więc odrzucić. Stanowisko takie potwierdza ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych wyrażone m. in. w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r., sygn. akt I SAB/Wa 176/04, LEX Nr 165023, w którym Sąd ten wywiódł, że "Niewyczerpanie przez stronę – przed wniesieniem skargi sądowej – środka zaskarżenia (zażalenia na bezczynność organu) w postępowaniu administracyjnym, skutkuje niedopuszczalnością skargi". Mając powyższe na względzie, należało orzec, jak w sentencji, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a..