II SA/Rz 1044/19
Административные суды2019-10-17
Номер дела
II SA/Rz 1044/19
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Дата решения
2019-10-17
Тип
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Судьи
Magdalena Józefczyk
Резолютивная часть
Odrzucono skargę; Odrzucono skargę; Odrzucono skargę; Odrzucono skargę; Odrzucono skargę; Odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - p o s t a n a w i a - odrzucić skargi
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 5 września 2019 r. wezwano TH, działającego imieniem własnym oraz jak podał w skardze – imieniem [...] , do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa do działania imieniem pozostałych skarżących oraz podanie numerów PESEL wszystkich skarżących. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższych należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skarg.
W piśmie z dnia 17 września 2019 r. TH poinformował Sąd, że jego brat – JH, przebywa poza granicami kraju i uzupełnienie braków formalnych skargi będzie możliwe dopiero za około dwa miesiące, tj. po jego powrocie do kraju. Jednocześnie zwrócił się do Sądu o zawieszenie postępowania sądowego do czasu usunięcia opisanych wyżej braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) - dalej: "Ppsa", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo, z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jeżeli wniesienie skargi jest pierwszą czynnością procesową, pełnomocnik jest zobowiązany do przedłożenia pełnomocnictwa wraz ze skargą, ponieważ jego brak stanowi zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 Ppsa, brak formalny skargi. Ponadto, stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) Ppsa, skarga – o ile jest pierwszym pismem w sprawie – powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
W przypadku uchybienia obowiązkowi złożenia dokumentów, z których wynikałoby umocowanie osoby wnoszącej skargę do działania imieniem strony skarżącej oraz podania numerów PESEL, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa). Wymaga podkreślenia, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym. Nie może być zatem na wniosek strony przez przewodniczącego przedłużony ani skrócony (zob. postanowienia NSA z dnia 29 maja 2009 r. I OZ 561/09 oraz z dnia 11 maja 2011 r. II FZ 159/11, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Niedopełnienie w wyznaczonym terminie nałożonego na stronę obowiązku uzupełnienia braków skargi rodzi zatem po stronie sądu obowiązek odrzucenia skargi na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 3 Ppsa. Ponadto przepisy Ppsa nie przewidują możliwości zawieszenia postępowania sądowego z uwagi na występujące po stronie skarżącego trudności z uzupełnieniem braków formalnych skargi. Sąd jest natomiast uprawniony lub zobowiązany do zawieszenia postępowania wyłącznie w przypadku wystąpienia okoliczności ściśle wskazanych w ustawie.
W niniejszej sprawy wezwanie Sądu doręczono TH w dniu 12 września 2019 r., a zatem siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął z dniem 19 września 2019 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie podał zarówno swojego numeru PESEL, jak i numerów PESEL pozostałych skarżących. Nie złożył również jakiegokolwiek dokumentu pełnomocnictwa. Okoliczność ta, w świetle poczynionych wyżej rozważań, uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skarg na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.
Na marginesie Sąd wskazuje, że w opisywanej sprawie nie miał zastosowania art. 299 § 3 Ppsa. Skarga do Sądu nie została bowiem wniesiona przez JH osobiście, lecz za pośrednictwem pełnomocnika, a ponadto z pisma z dnia 17 września 2019 r. nie wynika, aby JH nie miał miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowił pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.