II SA/Sz 1217/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakładające na J.F. karę w wysokości [...] zł z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego- samoobsługowej sześciostanowiskowej myjni samochodowej zlokalizowanej przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia [...] J.F. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisane wyżej postanowienie, wnosząc przy tym o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku, skarżąca po przytoczeniu treści art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podała, że zaskarżone postanowienie zostało wydane niezgodnie z prawem, a jego wykonanie wywoła nieodwracalne skutki. Uiszczenie wymierzonej kary w wysokości [...] zł może spowodować utratę płynności finansowej skarżącej i konieczność wyzbycia się znacznej części majątku. Wobec tego, że skarżąca w żaden sposób nie poparła dowodami swoich obaw, co do zaistnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, sąd wezwał ją do wykazania i uzasadnienia, w terminie 7 dni, przesłanek złożonego wniosku o wstrzymanie, informując przy tym, że do wykazania zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu lecz poparcie podniesionych twierdzeń stosownymi dokumentami. W odpowiedzi na wezwanie sądu skarżąca nadesłała: wydruk z [...], wyciąg z księgi przychodów i rozchodów za miesiące [...], wyciąg z księgi przychodów i rozchodów za miesiące [...], harmonogram spłat kredytu w [...], zawiadomienie z [...] dnia [...] o zmianie oprocentowania i wysokości spłaty kredytu, zawiadomienie z [...] z dnia [...] o zmianie oprocentowania i wysokości spłaty kredytu, harmonogram spłat kredytu w [...] Bank, harmonogram spłat kredytu w [...] Bank, odpis skrócony aktu urodzenia córki V.B., odpis skrócony aktu urodzenia córki A.B., odpis skrócony aktu urodzenia syna N.B., oświadczenie z dnia [...] o wysokości wydatków ponoszonych na utrzymanie dzieci. W piśmie przewodnim nadesłanym wraz z ww. dokumentami skarżąca podała, że uiszczenie przez nią nałożonej kary grozi utratą płynności finansowej. Skutek taki dla osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą może prowadzić nawet do konieczności zaprzestania prowadzenia takiej działalności, a w konsekwencji do utraty źródła utrzymania dla jej rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 ww. ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Ocena, czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten powinien być wnikliwie uzasadniony. Zawarta w nim argumentacja powinna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak, spełniającego powyższe warunki, uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącą do wniosku o wstrzymanie wykonania (m.in. wyciągi z księgi rozchodów i przychodów, harmonogram spłat i wysokość rat kredytu) sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawczyni pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia odbyłoby się z uszczerbkiem dla jej majątku. Z wyciągu ksiąg rozchodów i przychodów wynika, iż koszty uzyskania przychodu skarżącej z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej za miesiące I-IX 2013 r. ([...] zł) przewyższyły uzyskane przychody ([...] zł) co dało stratę w kwocie [...] zł. Wyegzekwowanie więc należnej kary pieniężnej w kwocie [...] zł, mogłoby spowodować zahamowanie rozwoju działalności, z której czerpie ona swój dochód, a nawet zachwiać jego płynność finansową. W tej sytuacji wykonanie zaskarżonego postanowienia wiązałoby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i znacznym pogorszeniem sytuacji finansowej skarżącej. Na marginesie wyjaśnić trzeba, że dla oceny zasadności wniosku bez znaczenia pozostawał sformułowany we wniosku o wstrzymanie wykonania, zarzut wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem prawa. Nie jest to bowiem ustawowa przesłanka, w oparciu o którą należało oceniać zasadność wniosku. Okoliczności te będą badane przez sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie. Dlatego też, powoływanie się na nie na etapie postępowania wpadkowego, jakim jest rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania, nie może być brane pod uwagę. Wobec powyższego, sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.