VII SA/Wa 1116/14
Административные суды2014-12-29
Номер дела
VII SA/Wa 1116/14
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2014-12-29
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судьи
Małgorzata Miron
Резолютивная часть
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze B. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postępowania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe. 2. zwrócić skarżącej kwotę w wysokości 200 (dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
UZASADNIENIE
B. B. w piśmie z dnia 17 maja 2014 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postępowania zakończonego postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2014 r., znak [...].
W piśmie z dnia 11 grudnia 2014 r. B. B. wniosła wniosek o cofnięcie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Wobec powyższego Sąd postanowił na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.