II GZ 294/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 października 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 805/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE E. B. [...] sierpnia 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z akt sprawy wynika, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z [...] października 2019 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z aktami administracyjnymi sprawy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] lipca 2019 r. zostało doręczone skarżącej w dniu [...] lipca 2019 r. Tym samym zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, rozpoczął swój bieg w dniu 16 lipca 2019 r. i upłynął w dniu 14 sierpnia 2019 r. Skarżąca wniosła skargę w dniu 16 sierpnia 2019 r., a więc z upływem ustawowego terminu, co skutkuje jej odrzuceniem. Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika złożyła zażalenie na postanowienie Sądu I instancji zarzucając naruszenie: - art. 53 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. polegające na bezpodstawnym odrzuceniu skargi i niewzięci pod uwagę całokształtu materiału dowodowego w sytuacji gdy skarżąca wniosła skargę bez pomocy pełnomocnika profesjonalnego i nie została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia; - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. przez niezasadne odrzucenie skargi, a poprzez to naruszenie art. 112 k.p.a. poprzez przyjęcie negatywnych dla strony konsekwencji błędnego pouczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem postępowania zażaleniowego w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi, wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W art. 53 § 1 p.p.s.a. określono zaś, że termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Tak określony termin oznacza, iż skoro w ustawowym terminie 30 dni od doręczenia zaskarżonej decyzji skarga nie zostałaby wniesiona przez stronę (nadana w polskim urzędzie pocztowym) w prawem przewidzianym trybie za pośrednictwem organu, ani też w tym terminie nie została przekazana organowi przez sąd – oznaczałoby to, iż została wniesiona po upływie terminu, co uzasadniałoby jej odrzucenie na podstawie wskazanego powyżej przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie organ doręczył postanowienie skarżącej w dniu 15 lipca 2019 r. i od dnia następnego tj. 16 lipca 2019 r. rozpoczął swój bieg termin trzydziestodniowy zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu dla skarżącej na złożenie skargi na to postanowienie. Termin ten upłynął 14 sierpnia 2019 r. Natomiast zgodnie ze stemplem pocztowym umieszczonym na kopercie wniesionej w sprawie skargi – skarżąca wniosła skargę 16 sierpnia 2019 r., co jednoznacznie wskazuje ze po upływie ustawowo określonego terminu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Niewątpliwie skarżąca jak wynika z akt administracyjnych przedmiotową skargę do Sądu I instancji na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi wniosła bez zachowania ustawowo określonego terminu. Pouczenie zaś zawarte w zaskarżonym postanowieniu organu, było skomponowane w sposób czytelny i zgodny z prawem z prawidłowym pouczeniem o terminie wniesienia skargi. Okoliczność zaś, wskazywana przez skarżącą, iż została pouczona (nieprawidłowo) przez pracownika organu jak również fakt, że działała bez profesjonalnego pełnomocnika pozostaje w niniejszej sprawie bez wpływu na jej rozstrzygnięcie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.