II SA/Kr 349/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu M. S. od postanowienia Wojewody z dnia [...] stycznia 2022r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić sprzeciw. UZASADNIENIE Wojewoda postanowieniem z dnia 21 stycznia 2022r. znak [...] uchylił postanowienie Starosty [...] z dnia 22.04.2021r. odmawiającego wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] nr [...] znak [...] z dnia 7.10.2020r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Sprzeciw od powyższego postanowienia Wojewody z dnia 21 stycznia 2022r. uchylającego postanowienie organu I instancji wniósł M. S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. W myśl art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi (a zatem – odpowiednio również sprzeciwu) jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z treści § 2 przywołanego przepisu wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Wniesienie skargi (odpowiednio – sprzeciwu) do sądu administracyjnego przez podmiot inny niż wskazane w art. 50 p.p.s.a. ocenić należy jako niedopuszczalne, co daje podstawę do odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jedncześnie jednak z treści przepisu z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie wynika, iż sprzeciw może być wniesiony tylko i wyłącznie od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Żaden przepis cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia sprzeciwu od wydanego w toku postępowania administracyjnego postanowienia. Nie przewidują takiej możliwości również inne przepisy szczególne. W tym stanie rzeczy, wniesiony przez skarżącego M. S. sprzeciw uznać należy za niedopuszczalny. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.