II OZ 923/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 205/08 odmawiające dopuszczenia H. H. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w Słupsku na uchwałę Rady Miasta w Bytowie z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. H. o dopuszczenie do udziału w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w Słupsku na uchwałę Rady Miasta w Bytowie z dnia 19 grudnia 2001 r. Nr XXXVI/272/2001 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odmówił dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Powyższe postanowienie zapadło w następujących okolicznościach sprawy. Prokurator Okręgowy w Słupsku wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 19 grudnia 2001 r. nr XXXXVI/272/2001 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obejmującego obszar działek oznaczonych w ewidencji gruntów numerami: 89/2, 667/1, 667/3, 667/6 i 667/8 w obrębie 102 między ulicami 1 Maja i 11 Listopada w Bytowie, domagając się stwierdzenia jej nieważności. W piśmie z dnia 14 marca 2008 r., powołując się na treść art. 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", swój udział w postępowaniu sądowym zgłosił H. H.. Postanowieniem z dnia 30 maja 2008 r. Sąd odmówił dopuszczenia H. H. do udziału w sprawie wskazując, że zapisy kwestionowanej uchwały nie wpływają na indywidualną sytuację zgłaszającego swój udział, a obawy wnioskodawcy co do uciążliwości planowanej inwestycji nie mogą stanowić wystarczającej przyczyny dla uznania, że zapisy uchwały naruszają interes prawny H. H.. Skoro powołany przepis 33 § 2 p.p.s.a. stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, to konsekwencją braku przesłanki naruszenia interesu prawnego po stronie zgłaszającego swój udział była odmowa dopuszczenia do udziału w sprawie. W dniu 25 czerwca 2009 r. H. H. zgłosił ponownie wniosek o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu, podając że wynik tego postępowania dotyczy jego interesu prawnego. W uzasadnieniu wniosku H. H. podniósł, że naruszono jego prawo do Sądu w ten sposób, że jako wnoszącemu zarzut nie doręczono uchwały o jego odrzuceniu wraz z pouczeniem o prawie do zaskarżenia uchwały do Sądu. Konsekwencją powyższego jest to, że uchwała o zmianie planu miejscowego nie mogła wejść w życie z dniem jej podjęcia. Zarząd gminy nie mógł bowiem w takiej sytuacji przedstawić Radzie Gminy do uchwalenia projektu planu uwzględniającego orzeczenia sądu wydane w związku ze złożonymi zarzutami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy postanowienie Sądu z dnia 30 maja 2008 r. odmawiające dopuszczenia H. H. do udziału w sprawie jest prawomocne i jednocześnie jest postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie. Zatem dla jego zmiany i w konsekwencji dopuszczenia H. H. do udziału w sprawie niezbędnym była by zmiana okoliczności sprawy. Taka sytuacja nie zaistniała w stanie faktycznym sprawy. W swoim ponownym wniosku wnioskodawca wprawdzie przedstawił argumentację prawną przemawiającą, w jego ocenie, za uwzględnieniem wniosku, jednakże nie przedstawił czy i jakiej zmianie uległy okoliczności sprawy. A więc takie okoliczności, które umożliwiły by uznanie, że zapisy uchwały naruszyły jego interes prawny. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że ponowny wniosek zgłaszającego udział o dopuszczenie go do udziału w sprawie nie może zostać uwzględniony, skoro został już rozpoznany postanowieniem z dnia 30 maja 2008 r., a nie zachodzą podstawy dla zmiany tego postanowienia w trybie art. 165 p.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 10 sierpnia 2009 r. złożył H. H. podnosząc, że w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 33 § 1 p.p.s.a., "ponieważ status strony został mu przyznany odnośnie sposobu zagospodarowania oraz lokalizowania obiektów innych niż budownictwo mieszkaniowe na terenie objętym zmianą planu między innymi przez WSA w Gdańsku oraz Wojewodę Pomorskiego". Ponadto H. H. wskazał, że Sędzia WSA Wanda Antończyk postanowieniem z dnia 30 maja 2008 r. zajęła stanowisko w tej samej materii, co stoi w sprzeczności z art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i z uwagi na treść art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. powoduje nieważność postępowania w tej części. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Sąd I instancji zasadnie przyjął, że zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak przyjęto w orzecznictwie sadowoadministracyjnym, po wydaniu postanowienia niekończącego postępowania w sprawie zgłoszony ponownie wniosek dotyczący tej samej kwestii, podlega rozpoznaniu, jednak w razie niestwierdzenia zmiany okoliczności - podlega oddaleniu. Postanowienie w sprawie dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w sprawie jest właśnie takim orzeczeniem nie kończącym postępowania, a zatem jego ewentualna zmiana mogłaby nastąpić tylko w wypadku zmiany okoliczności sprawy. Prawidłowo Sąd I instancji uznał również, że wnioskodawca w kolejnym wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym nie wskazał nowych okoliczności, które umożliwiłyby uznanie, że uchwała w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego narusza jego interes prawny. Okoliczności takich nie stanowią bowiem wskazane we wniosku z dnia 24 sierpnia 2009 r. nieprawidłowości przy rozpatrywaniu składanych przez wnioskodawcę "zarzutów" do przedmiotowej zmiany planu miejscowego. Takich okoliczności nie stanowi również powołanie się na przyznany wnioskodawcy statusu strony przez WSA w Gdańsku w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę magazynu wyrobów gotowych w Bytowie przy ul. 1 Maja 26 (wyrok z dnia 24 lipca 2002 r. sygn. akt II SAB/Gd 115/01). Nie są to bowiem nowe okoliczności w rozpatrywanej sprawie. W kwestii zarzutu naruszenia art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a w konsekwencji wystąpienia przesłanki nieważności postępowania, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a., należy wskazać, że "ratio legis" przepisu art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odnosi się do gwarancji bezstronności sędziego przy kontrolowaniu zaskarżonego orzeczenia w sądzie wyższej instancji. Istota wyłączenia sędziego w sprawie, w której brał udział w wydawaniu zaskarżonego orzeczenia zawiera się więc w niedopuszczalności kontrolowania przez sędziego swojego własnego rozstrzygnięcia, przy czym kontrolowanie orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowym związane jest ściśle z instancyjnością tego postępowania (por. uchwałę NSA z dnia 23 maja 2005 r. I OPS 3/05 (ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 110). Sędzia WSA Wanda Antończyk rozpatrując zatem kolejny wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie nie podlegała wyłączeniu, na podstawie art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji