IV SA/Wr 468/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Protokolant Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. R. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do czynnej służby wojskowej. uchyla decyzję I i II instancji UZASADNIENIE Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w P. orzeczeniem Nr [...] z dnia [...]r. po przeprowadzeniu badań lekarskich rozpoznała u M. R. - dyskopatię L 5-S z rwą kulszową prawostronną w wywiadzie nieznacznie upośledzającą sprawność - opisane w § 34 p 9, § 62 p 1 załącznik Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 25.06.2004r. /Dz.U. Nr 151 poz. 1595 ze zm./; zgodnie z powołanymi przepisami zaliczono skarżącego do grupy I Kat. "A" - zdolny do czynnej służby wojskowej. Uzasadniając orzeczenie stwierdzono, że powyższych ustaleń dokonano w oparciu o przedstawioną dokumentację leczenia, badania własne i specjalistyczne. W odwołaniu od powyższego orzeczenia M. R. podniósł, że decyzja Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w P. jest dla niego krzywdząca i mało obiektywna w swej ocenie. Twierdził, że nadal odczuwa bóle ze strony kręgosłupa, nadal jest prowadzona diagnostyka, kontynuuje leczenie farmakologiczne i rehabilitacyjne. Dolegliwości bólowe ograniczają jego sprawność fizyczną i możliwość wykonywania dotychczasowego zawodu murarza. Z powyższych względów wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy, wnikliwą analizę schorzenia i sprawiedliwy werdykt. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. orzeczeniem [...] z dnia [...]. na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21.11.1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. z 2002r. Nr 21 poz. 205 ze zm./ oraz § 3 ust. 7, § 4 ust. 8, § 9 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości /Dz.U. Nr 151 poz. 1594/ oraz § 22 ust. 1 i 2, § 23 ust. 1, 2, 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach /Dz.U. Nr 151 poz. 1595 ze zm./ - utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, że w świetle posiadanej dokumentacji medycznej oraz wykonanych badań lekarskich specjalistycznych nie wynika, by aktualny stopień nasilenia zaburzeń ze strony kręgosłupa odcinka lędźwiowo-krzyżowego upośledzał sprawność ustroju w stopniu uzasadniającym uznanie orzekającego w Grupie I osób badanych za niezdolnego do czynnej służby wojskowej. Tym samym organ I instancji prawidłowo zakwalifikował stwierdzone zaburzenia ze strony kręgosłupa i właściwie określił kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej. Wskazano również, że przedstawiona do wglądu Komisji dokumentacja medyczna nie zawiera danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości co do oceny aktualnego stanu i funkcji kręgosłupa dokonanej przez badających dla potrzeb orzeczniczych lekarzy specjalistów jak i kwalifikacji orzeczniczej TWKL w P.. W skardze od powyższej decyzji M. R. podniósł, że nadal jest pod ścisłą opieką lekarską, obecnie bóle uległy nasileniu. Zażywa leki, korzysta z rehabilitacji i prowadzi oszczędzający tryb życia zgodnie z zaleceniami lekarzy. Wskazał, że swoją prośbę motywuje tym, że w dniu 20.07.2007r. na Komisji Lekarskiej w L. d/s orzekania o niepełnosprawności przyznano mu lekki stopień niepełnosprawności na okres 3 lat do 31.07.2010r. We wskazaniach zawartych w orzeczeniu ma przeciwwskazaną ciężką pracę fizyczną, dźwiganie ciężarów i pracę w pozycji wymuszonej. Do skargi dołączył orzeczenie Powiatowego Zespołu d/s orzekania o niepełnosprawności z dnia [...]r. Nr [...], a do pisma procesowego z 13.11.2007r. dokumentację, na którą powołały się organy oraz dokumentację z dalszego leczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i przywołał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto odnośnie orzeczenia o niepełnosprawności podniesiono, że komisji odwoławczej do czasu wydania orzeczenia, nieznany był fakt uzyskania przez skarżącego lekkiego stopnia niepełnosprawności - brak jest danych z powodu jakiego schorzenia - orzeczonego przez Komisję Lekarską w L., a Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. nie ma kompetencji do oceny, czy lekki stopień niepełnosprawności w przypadku skarżącego jest równoznaczny z niezdolnością do czynnej służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie decyzją ostateczną Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]. utrzymano orzeczenie pierwszoinstancyjne orzekające wobec skarżącego kategorię A - zdolny do czynnej służby wojskowej. Do skargi na to orzeczenie M. R. dołączył orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...]. wydane przez Powiatowy Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności w L. stwierdzający, iż skarżącego zaliczono do lekkiego stopnia niepełnosprawności symbol przyczyny niepełnosprawności 05-R. Podano, że orzeczenie o niepełnosprawności ma charakter okresowy i orzeczenie wydano na okres do 31.07.2010r.; ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 30.05.2007r. Stwierdzono również, że przeciwwskazana jest ciężka praca fizyczna, dźwiganie ciężarów i prace w pozycji wymuszonej. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kodeksu postępowania administracyjnego /kpa/ ustawa z 14 czerwca 1960r. /Dz.U. t.jednolity Dz.U. z 2000 Nr 98 poz. 1071 ze zm./, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Zauważyć należy, że użyty w dyspozycji art. 145 § 1 pkt 5 kpa łącznik - lub - /"nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody"/ wskazują na to, że występowanie co najmniej jednego z członów tej alternatywy /"nowych okoliczności faktycznych bądź nowych dowodów"/, stanowi samoistną podstawę wznowienia postępowania o ile równocześnie są spełnione pozostałe przesłanki prawne wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 pkt I kpa. Mianowicie są one istotne dla sprawy, istniały w dniu wydania decyzji, nie były znane organowi, który wydał decyzję. Taka sytuacja faktyczna i prawna miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Po zakończeniu postępowania w sprawie, w której zapadła decyzja ostateczna skarżący przedstawił nowy dowód w postaci orzeczenia o niepełnosprawności, zawierający rozpoznanie lekkiego stopnia niepełnosprawności datującego się od maja 2007r. czyli przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Ta okoliczność istniejąca w dacie wydania zaskarżonej decyzji, jak również okoliczności dotyczące warunków pracy - przeciwwskazana ciężka praca fizyczna, dźwiganie ciężarów i praca w pozycji wymuszonej należy uznać za istotną dla sprawy. Wprawdzie powyższe orzeczenie nie może być podstawą wznowienia postępowania, gdyż nie istniało w dniu wydania decyzji, jednak za podstawę taką można uznać nowe okoliczności faktyczne /fakty wynikające z tego orzeczenia por. wyrok NSA z 27.10.1998r. III SA 1165/97, Lex nr 36900/. Okoliczności te mogły mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej zaskarżoną do Sądu decyzją ostateczną, szczególnie po wyjaśnieniu przyczyn niepełnosprawności określonych symbolem 05-R. Powyższe upoważnia Sąd do uchylenia decyzji I i II instancji z powodu występowania przesłanki do wznowienia postępowania w rozpoznawanej sprawie, w związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ust. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ orzeczono jak wyżej. Z uwagi na charakter decyzji, nie orzekano w przedmiocie jej wykonalności.