II OZ 759/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 291/09 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi B. G. –T. i A. T. na uchwałę Rady Miasta Świnoujścia z dnia [...] marca 2007 r., nr [....] w przedmiocie częściowego uchylenia uchwał dotyczących przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE A. T. powołując się na art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) złożył wniosek o wyłączenie sędzi NSA D. S. od rozpoznania sprawy ze skargi jego oraz B. G. –T. na uchwałę Rady Miasta Świnoujście z 28 marca 2007 r. nr XI/89/2007 w przedmiocie częściowego uchylenia uchwał dotyczących przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Świnoujścia. Jako uzasadnienie wniosku skarżący wskazał, że postępowanie sędziego w niniejszej sprawie odebrało skarżącym konstytucyjne prawo do sądu poprzez powtórne bezzasadne wezwanie organu do nadesłania odpowiedzi na skargę. . Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. Sąd wskazał, że jak wynika z przeprowadzonych wyjaśnień, w tym z oświadczenia sędzi D. S. , pomiędzy nią, a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości do bezstronności sędziego. Nadto sędzia zaznaczyła, że nie zna osobiście pełnomocnika organu radcy prawnego E. S. Sąd stwierdził też, że brak jest jakichkolwiek racjonalnych przesłanek, aby uznać, że sędzia D. S. odebrała skarżącym prawo do sądu, jak wywodzi wnioskodawca w piśmie z 17 czerwca 2009 r. Na powyższe postanowienie A. T. wniósł zażalenie powtarzając co do zasady argumenty zawarte we wniosku o wyłączenie sędziego i zarzucając sędziemu, że działał w celu ochrony interesów prawnych gminy Świnoujście Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przepisem Sędzia jest wyłączony w sprawach: 1) w których sędzia jest stroną bądź pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2) małżonka sędziego, krewnych sędziego lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia oraz powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3) osób związanych z sędzią z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w których sędzia był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5) w których sędzia świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6) w których sędzia brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem lub rozpoznanego przez niego, a także w sprawach, w których występował jako prokurator, 7) w których sędzia brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powyższy przepis wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Treść art. 18 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące. Art. 19 p.p.s.a. zakreśla natomiast tzw. względne przesłanki wyłączenia. Wskazuje mianowicie, że niezależnie od wymienionych w art. 18 p.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W każdym ze wskazanych wypadków podstawowym celem przyjętych regulacji jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego i eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekanie w postępowaniu sądowym (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 53/04, OTK-A z 2005 r., nr 11, poz. 134). Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się więc "do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy" (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02, OTK-A z 2004 r., nr 7, poz. 67). Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że z oświadczenia złożonego przez sędzię Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie D. S. wynika, że pomiędzy nią a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości do bezstronności sędziego. Mając natomiast na uwadze dotychczasowy przebieg sprawy należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, że brak jakichkolwiek racjonalnych przesłanek, aby uznać, iż sędzia D. S. odebrała skarżącym konstytucyjne prawo do sądu w szczególności poprzez wezwanie organu do nadesłania odpowiedzi na skargę. Postępowanie sędzi w sprawie niniejszej nie nasuwa również jakichkolwiek wątpliwości co do jej bezstronności poprzez, tak jak twierdzi skarżący, działania w interesie organu. W takiej sytuacji ponieważ nie można dopatrzeć się, aby w sprawie ze skargi A. T. i B. G. –T. zachodziły podstawy do wyłączenia sędzi NSA D. S. z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.) ani też inne okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do jej bezstronności (art. 19 p.p.s.a) należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 czerwca 2009 r. oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.