I OSK 836/11
Административные суды2011-12-08
Номер дела
I OSK 836/11
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2011-12-08
Тип
Postanowienie NSA
Судьи
Małgorzata BorowiecRoman CiąglewiczWojciech Mazur
Резолютивная часть
Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Текст решения
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.), Sędzia NSA Wojciech Mazur, Sędzia del. NSA Roman Ciąglewicz, Protokolant asystent sędziego Andrzej Bieńkowski, po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Dowódcy 25 Brygady Kawalerii Powietrznej w T. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Łd 310/10 w sprawie ze skargi L.Ch. na decyzję Dowódcy 25 Brygady Kawalerii Powietrznej w T.M. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wynagrodzenia za wykonywanie lotów próbnych śmigłowcem postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić Dowódcy 25 Brygady Kawalerii Powietrznej w T.M. wpis sądowy od skargi kasacyjnej w kwocie 430 (czterysta trzydzieści) złotych ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi; 3. oddalić wniosek pełnomocnika uczestnika postępowania – L.Ch. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 2 lutego 2011 r. sygn. akt. III SA/Łd 310/10 po rozpoznaniu sprawy ze skargi L.Ch. na decyzję Dowódcy 25 Brygady Kawalerii Powietrznej w T.M. z dnia 7 kwietnia 2010 roku nr [...] w przedmiocie wynagrodzenia za wykonywanie lotów próbnych śmigłowcem: stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji (pkt 1.); orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku (pkt 2.).
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Dowódca 25 Brygady Kawalerii Powietrznej w T.M. reprezentowany przez radcę prawnego.
L.Ch. z w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz zasadzenie od organu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Następnie, pełnomocnik organu pismem procesowym z dnia 24 listopada 2011 r. cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności i tym samym zgodnie z treścią art. 60 P.p.s.a. jest dopuszczalne.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
O zwrocie stronie skarżącej kasacyjnie całego uiszczonego wpisu sądowego orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy .
Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku pełnomocnika uczestnika postępowania – L.Ch. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, albowiem brak jest podstaw prawnych do zasądzenia na rzecz strony przeciwnej kosztów postępowania kasacyjnego w przypadku umorzenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej. Przypomnieć należy, iż art. 199 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy przepis szczególny stanowi inaczej. W dyspozycji art. 209 powołanej ustawy ustawodawca wskazał, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu o którym mowa w art. 201, 203 i 204. Oznacza to, że nie ma podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie, niż wskazane w wyżej wymienionych przepisach.