IV SA/Po 802/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Karol Pawlicki /spr./ WSA Donata Starosta Protokolant st. sekr. sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2010r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w P. na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 13 stycznia 2009r. nr XLVIII/627/V/2009 w przedmiocie zatwierdzenia taryfy za zbiorowe odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych postanawia 1. umorzyć postępowanie 2. zasądzić od Rady Miasta Poznania na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w P. kwotę [...],- (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 lutego 2010 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w P. wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta Poznania nr XLVIII/627/V/2009 z dnia 13 stycznia 2009 r. w sprawie zatwierdzenia taryfy za zbiorowe odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych przez Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu od 1 lipca 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. Zaskarżając w/w uchwałę w całości, Spółdzielnia zarzuciła jej naruszenie: - przepisu art. 26 ust. 1 i art. 27 ust. 5 oraz art. 2 pkt 8 c), art. 2 pkt 3 i 13i art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 roku o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.) polegające na: - przyjęciu w w/w uchwale sposobu rozliczania z odbiorcami odpłatności za odprowadzone ścieki opadowe i roztopowe od wielkości powierzchni utwardzonych tj. sprzecznie z ustawowo wskazanym sposobem tego rozliczania od ilości odprowadzonych ścieków (przy zastosowaniu ustalonej stawki opłat), która to ilość powinna być ustalona przez strony umowy o odprowadzanie ścieków jako równa ilość wody pobranej lub ilości ścieków określonej w umowie; - przepisu art. 19 ust. 2 oraz art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 roku o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków polegającego na przekroczeniu granic upoważnienia ustawowego i zawarciu w regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków regulacji, które winny zostać zawarte w umowie stron. Odpowiadając na skargę Rada Miasta Poznania wniosła o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie ponieważ powołana uchwała była już przedmiotem skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w P. W wyroku z dnia 10 lutego 2010 r. o sygn. IV SA/Po 916/09 WSA w Poznaniu orzekł, że wspomniana uchwała została wydana z naruszeniem prawa i nie może być wykonana. Od powyższego wyroku Rada Miasta Poznania wniosła skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2010 r. o sygn. II OSK 893/10 oddalił skargę kasacyjną (akta sądowe sprawy IV SA/Po 916/09). Postanowieniem z dnia 14 września 2010 r. WSA w Poznaniu podjął zawieszone postępowanie. Na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 r. pełnomocnik skarżącej Spółdzielni cofnął skargę powołując się na skutki prawne prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o sygn. IV SA/Po 916/09. Wniósł ponadto o zwrot wpisu i kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech przypadkach: cofnięcia skargi przez skarżącego, śmierci strony albo gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z treści w/w przepisu wynika, że dla umorzenia postępowania wystarczy, jeśli wystąpi jedna z wymienionych w nim przesłanek. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę , niemniej Sąd z urzędu wziął pod uwagę i tę okoliczność, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była ta sama uchwała, co do której zapadło już prawomocne orzeczenie. Skoro w wyroku o sygn. IV SA/Po 916/09 stwierdzono, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem prawa, a w niniejszej sprawie mamy do czynienia z tym samym przedmiotem zaskarżenia, to Sąd nie może orzekać merytorycznie ponieważ postępowanie byłoby obarczone wadą nieważności, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w p. 1 postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 w/w ustawy. Jednocześnie wobec stwierdzenia, że skarga w niniejszej sprawie okazała się zasadna Sąd orzekł na podstawie art. 200 w/w ustawy o zwrocie kosztów postępowania. mb