II GZ 238/08
Административные суды2008-09-30
Номер дела
II GZ 238/08
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2008-09-30
Тип
Postanowienie NSA
Судьи
Stanisław Gronowski
Резолютивная часть
Oddalono zażalenie
Текст решения
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. L., J. L. i J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 30 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 87/08 w zakresie wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 17 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 87/08 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 12 września 2007 r. , sygn. akt II SA/Gl 736/07 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/GI 87/08 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wezwał E. L., J. L. i J. L. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 17 marca 2008 r. o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/GI 736/07 z dnia 12 września 2007 r., ponowionego wezwaniem z dnia 18 stycznia 2008 r. w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
E. L, J. L. i J. L. wnieśli zażalenie na powyższe zarządzenie, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu podali, iż skoro złożyli "zasadny i merytoryczny" środek zaskarżenia, to postępowanie winno toczyć się na koszt "organów".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwane dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W zdaniu drugim cytowanego przepisu ustawodawca przewidział możliwość wezwania wnoszącego pismo do uiszczenia wpisu, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Z kolei stosownie do § 3 cytowanego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od którego mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Natomiast zgodnie z treścią przepisu art. 214 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie.
Powyższe przepisy art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 214 § 2 p.p.s.a. stanowiły podstawę prawną do wezwania E. L., J. L. i J. L. do uiszczenia solidarnie wpisu od wniesionego zażalenia na postanowienie WSA w G. z dnia 17 marca 2007 r. sygn. akt III SA/GI 87/08 i nie zostały przy wydaniu zaskarżonego zarządzenia naruszone.
Zauważyć należy, że skarżący próbując kwestionować wynikający z powyższych przepisów prawa obowiązek uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia, w istocie twierdzą jedynie, iż − ich zdaniem − obowiązek ponoszenia kosztów sądowych nie wynika z przepisów prawa.
Wnoszący zażalenie w żaden sposób nie podważyli obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 17 marca 2007 r. Przedmiotem tego postanowienia było orzeczenie wydane (na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.) jedynie w kwestii niedopuszczalności środka odwoławczego, a nie rozstrzygające wprost w obrębie innych zagadnień procesowych. Wyeksponowany wyżej przedmiot rozstrzygnięcia omawianego postanowienia, uwzględniając też wskazaną w uzasadnieniu tego postanowienia przyczynę jego powzięcia ("prawomocność rozstrzygnięcia w kwestii wpisu sądowego od skargi"), nie upoważnia do zwolnienia od kosztów sądowych zażalenia na to postanowienie w ramach art. 227 § 2 p.p.s.a., ani też na podstawie art. 220 § 4 p.p.s.a., który należy odczytywać w zestawieniu z § 3 tego przepisu. Podkreślić należy, że zwolnienie od kosztów sądowych jest wyjątkiem od zasady ponoszenia przez strony kosztów sądowych związanych z ich udziałem w sprawie. Wszelkie zatem przewidziane przez ustawodawcę przypadki zwolnienia od kosztów sądowych muszą być wykładane wąsko, a nie rozszerzająco.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu odpowiada zatem prawu. Nie podważa legalności zaskarżonego zarządzenia subiektywne przekonanie wnoszących zażalenie, że skoro złożyli "zasadny i merytoryczny" środek zaskarżenia to postępowanie winno toczyć się na koszt "organów".
Wysokość wpisu od zażaleń, w tym na przedmiotowe postanowienie WSA, określona została w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). I tak, w myśl przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 wyżej wymienionego rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł i do uiszczenia wpisu w takiej wysokości skarżący zostali wezwani.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie przepisów art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.