II OZ 1141/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Go 128/06 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Go 128/06 w sprawie ze skargi M. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zwane dalej "rozporządzeniem", postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2007 r. odrzucił zażalenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. O. na postanowienie tego Sądu z dnia 2 lipca 2007 r. w sprawie ze skargi M. M. wymierzające grzywnę w wysokości 10 000 zł. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że wpis od zażaleń jest wpisem stałym, a pełnomocnik wpisu takiego nie uiścił. Ponadto Sąd podniósł, że żądanie zaliczenia na poczet przedmiotowego zażalenia wniesionego przez organ wpisu w kwocie 100 zł, który został wniesiony od "zażalenia" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 czerwca 2006 r. wymierzające organowi karę grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa, które następnie zostało odrzucone, nie może zostać uwzględnione. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. O. zarzucając naruszenie - § 5 ust. 2 rozporządzenia, - art. 221 ppsa poprzez nieuwzględnienie przez Sąd I instancji, że w dniu wniesienia środka zaskarżenia na koncie Sądu znajdowała się kwota w wysokości 100 zł, która miała zostać organowi zwrócona, - błędne ustalenie i zawarta w uzasadnieniu skarżonego postanowienia ocena sytuacji skarżącego na skutek stwierdzenia, że w poprzednim postępowaniu była wniesiona skarga kasacyjna, podczas gdy było to zażalenie, - naruszenie art. 232 § 1 ppsa – nie zwrócenie z urzędu stronie uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie może zostać uwzględnione. Stosownie do art. 221 ppsa pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie zaś z art. 219 § 1 zasadą jest, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl art. 220 § 1 Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Istotą tej regulacji jest to, iż co do zasady każda czynność (pismo) podlega opłacie sądowej. W tym stanie rzeczy prezentowany w sprawie pogląd, że raz już poniesiona opłata od zażalenia powinna być niejako "przenoszona" na poczet opłaty od kolejnej czynności, nie znajduje oparcia w systemie prawa procesowego obowiązującego przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji z mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.