II SAB/Sz 92/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na bezczynność Rektora Z. Uniwersytetu Technologicznego w S. w przedmiocie rozpoznania wniosków o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej G. B. uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie [...]zł ([...] złotych). UZASADNIENIE G. B. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie kierowanych wniosków o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak interesu prawnego skarżącej oraz braki formalne skargi, ewentualnie wniósł o oddalenie skargi w całości. Skarżąca w dniu 10 października 2019 r. uiściła w kasie sądowej wpis od skargi w kwocie [...]zł (dowód: k. 19 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie zasadności zarzutów skargi możliwe jest wyłącznie wówczas, gdy sprawa poddana jest kognicji sądu administracyjnego. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwana dalej: "p.p.s.a.", określa, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4, tj. gdy sprawa powinna być zakończona decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, innym, niż określony w pkt 1-3 aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach wydania pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, opinii zabezpieczających i odmowy wydania opinii zabezpieczających. W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Rektora [...] zarzucając organowi nie podjęcie działań odnośnie wniosków o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec wskazanych w skardze nauczycieli akademickich. Skarżąca powołała się przy tym na przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668 ze zm.). W związku z tym Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 275 ww. ustawy, nauczyciel akademicki podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za przewinienie dyscyplinarne stanowiące czyn uchybiający obowiązkom nauczyciela akademickiego lub godności zawodu nauczyciela akademickiego. Jak wynika z art. 279 ww. ustawy, postępowanie dyscyplinarne toczy się przed komisjami dyscyplinarnymi do spraw nauczycieli akademickich i jest dwuinstancyjne. W sprawach dyscyplinarnych nauczycieli akademickich orzekają w pierwszej instancji – uczelniana komisja dyscyplinarna - w przypadku gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary określonej w art. 276 ust. 1 pkt 2 albo 3 wobec nauczyciela akademickiego innego niż wymieniony w art. 277 ust. 3; komisja dyscyplinarna przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego - w przypadku nauczyciela akademickiego w stosunku do którego rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary określonej w art. 276 ust. 1 pkt 4-8. W drugiej instancji orzeka komisja dyscyplinarna przy ministrze. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna komisja dyscyplinarna na wniosek rzecznika dyscyplinarnego po przeprowadzeniu przez niego postępowania wyjaśniającego wszczętego z urzędu lub na polecenie organu, który go powołał, tj. rektora uczelni (art. 285 w zw. z art. 293 ww. ustawy). Zgodnie z art. 295 ust. 2 ww. ustawy, od prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej przy ministrze, stronom przysługuje odwołanie do Sądu Apelacyjnego w Warszawie - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Do odwołania stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 1360, 1467, 1499, 1544, 1629 i 1637) dotyczące apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego nie służy skarga kasacyjna. Z powyższego wynika, że sprawy z zakresu postępowania dyscyplinarnego nauczyciela akademickiego uczelni wyższej, w tym bezczynność organów uczelni wyższej, a zatem i rektora, w ramach tego postępowania, nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Oznacza to, że niniejsza skarga jest niedopuszczalna. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niedopuszczalną skargę odrzucił, o czym orzekł w pkt I postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi (pkt 2 postanowienia), Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ww. ustawy.