I OSK 76/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA del. Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku pełnomocnika skarżącego Z. K. z dnia [...] lipca 2009 r. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 76/09 postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...] lipca 2009 r. (data wpływu [...] lipca 2009 r.) radca prawny I. Z. – K., będąca pełnomocnikiem z urzędu skarżącego Z. K., złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o uzupełnienie wyroku tego Sądu dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 76/09 w zakresie kosztów zastępstwa procesowego za udzieloną skarżącemu w postępowaniu kasacyjnym przed tym Sądem pomoc prawną świadczoną z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest bezzasadny. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnikowi z urzędu Z. K., radcy prawnemu I. Z. – K. za reprezentowanie w/w przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej P.p.s.a., mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach 258 - 261 P.p.s.a. Stosownie do § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.) pełnomocnik skarżącej powinien złożyć Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 i § 3 P.p.s.a.