I SA/Gd 154/16

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego A. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku doradcy podatkowemu A. M. kwotę 2.952 zł brutto /słownie: dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu doradcę podatkowego A. M. Pełnomocnik wykonała fotografie z akt sprawy oraz stawiła się na rozprawie, podtrzymując skargę i argumenty w niej zawarte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 14 września 2016 r. oddalił skargę. W piśmie z dnia 14 września 2016 r. pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej, oświadczając że koszty tej pomocy nie zostały zapłacone w całości. Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), wyznaczony pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153, dalej: rozporządzenie). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja organu podatkowego, który określił skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w kwocie 48.433 zł. W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnik wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie miała stawka wynagrodzenia określona w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia, która wynosi 2.400 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 2 ust. 3 rozporządzenia. Wobec powyższego należne pełnomocnik wynagrodzenie za dokonane czynności w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji należało przyznać w wysokości 2.952 zł (w tym kwotę 552 zł tytułem podatku od towarów i usług). Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.