II SAB/Gl 26/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na bezczynność Starosty M. w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość wydzieloną pod drogę publiczną postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...] złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE W dniu [...] r. P. Z. przesłał na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Starosty M. w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość wydzieloną pod drogę publiczną. Po przesłaniu tej skargi właściwemu organowi i nadesłaniu przez ten organ, stosownie do regulacji z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, Sąd wystąpił do skarżącego z wezwaniem do wykazania, iż przed wniesieniem skargi złożył w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę M. do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. do Wojewody. Wezwaniu tym wyznaczono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo prawidłowego doręczenia powyższej przesyłki (vide: pismo Poczty Polskiej z dnia [...] r.) termin ten upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy, dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że P. Z. przed wniesieniem skargi nie wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie w terminie sprawy do organu wyższego stopnia nad Starostą M., tj. do Wojewody. Wobec tego nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. W oparciu o powyższe, skarga P. Z. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości rozstrzygnięto po myśli art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy.