IV SA/Wa 1789/11

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. Z., Z. A., E. A., S. U. i A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: przyznać T. Z. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE T. Z., Z. A., E. A., S. U. i A. A. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2011 r., którą nałożono na nich - na zasadzie odpowiedzialności solidarnej - administracyjną karę pieniężną za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Wysokość kary ustalono na 262.044,25 zł. T. Z. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 30 listopada 2011 r. wynika, że skarżąca jest osobą samotną. Jedynym źródłem jej dochodu jest wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 1.000 zł brutto miesięcznie. Stan jej konta na dzień sporządzenia wniosku wyniósł 900 zł. Majątek T. Z. stanową odziedziczony po matce dom o powierzchni 70 m2 oraz udział w 4/8 (2.154,5 m2) we współwłasności nieruchomości rolnej. Skarżąca nie ma innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie należy uznać, że otrzymywane przez nią wynagrodzenie ze stosunku pracy nie pozwala poczynić dodatkowych oszczędności. Ponieważ T. Z. nie posiada przy tym ani oszczędności, ani wartościowych przedmiotów, które mogłaby spieniężyć w celu pozyskania dodatkowych środków, a sam wpis od skargi wynosi w przedmiotowej sprawie 2.621 zł, to należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.