I SA/Bd 478/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia Ewa Kruppik_Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 05 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002r. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. Decyzja organu odwoławczego wraz z pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia została doręczona stronie w dniu 29 marca 2008r. Na decyzję tą strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o jej uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 57 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Skarżąca w skardze z dnia 16 czerwca 2009r. jako przedmiot skargi wskazała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...], wskazując na datę jej wydania dzień [...]. Na podstawie akt administracyjnych nadesłanych przez organ odwoławczy oraz odpowiedzi na skargę ustalono, iż decyzja Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] została przez ten organ wydana w dniu [...]. Ustalono również , iż w dniu [...] (tj. dacie jaką podała strona) organ ten w związku z wnioskiem strony o wznowienie postępowania, wydał decyzję nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] nr [...]. Decyzja ta została przez Dyrektora Izby Skarbowej utrzymana w mocy decyzją nr [...] z dnia [...]. Podkreślenia wymaga fakt, iż w uzasadnieniu skargi strona odnosi się wyłącznie do decyzji nr [...] określającą jej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r., wskazując właściwą datę jej wydania tj. [...] Z kolei podając wartość przedmiotu zaskarżenia określa ją w wysokości [...] zł – co odpowiada wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r., określonego podatniczce w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] , utrzymanej decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...] z dnia [...]. Ponadto wskazać należy, że w związku z faktem, iż egzemplarz skargi wniesionej za pośrednictwem organu do Sądu nie został przez skarżącą podpisany w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi przesłała ona podpisany egzemplarz, podając w piśmie przewodnim , iż " przesyłam podpisaną skargę na Decyzję Izby Skarbowej w B. nr [...] z dnia [...]". Co prawda jak wskazano wyżej w osnowie skargi strona podała datę zaskarżonej decyzji – [...] należy mieć jednak na uwadze , iż decyzja z tego dnia została wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej jako organ I instancji ( nie mogła zatem być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego) i skarżąca skorzystała z możliwości jej zaskarżenia składając od niej odwołanie. Podkreślić należy, iż wymagania jakie musi spełniać skarga, określone w art. 57 § 1 p.p.s.a., w tym wskazanie zaskarżonej decyzji, muszą być spełnione w celu nadania skardze dalszego biegu. Sąd nie może się domyślać jaki konkretnie akt lub czynność jest przedmiotem skargi, obowiązkiem strony skarżącej jest więc dokładne wskazanie przedmiotu zaskarżenia (por. "Zarys metodyki sędziego sądu administracyjnego" LexisNexis Warszwa 2008, s.114). Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu nie pozostawia wątpliwości fakt, iż intencją skarżącej było wzruszenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...] z dnia [...[ i tej decyzji dotyczy przedmiotowa skarga. Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Decyzja będąca przedmiotem skargi została doręczona skarżącej w dniu 29 marca 2008r. Termin do złożenia skargi upłynął więc z dniem 28 kwietnia 2008r. Natomiast skarga opatrzona datą 16 czerwca 2009r. została nadana w placówce pocztowej w dniu 17 czerwca 2009r. a więc z przekroczeniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu. Jednocześnie skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi . Zgodnie z art. 58 § 1 ust. 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił odrzucić skargę, ponieważ została ona wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.