II OZ 847/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. R. o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 847/10 w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego postanawia: odmówić wykładni postanowienia z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 847/10. . UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 847/10 oddalił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 118/10 o wezwaniu skarżącej do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis wyroku z dnia 22 czerwca 2010 r. wraz z uzasadnieniem, wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 118/10, którym oddalono skargę K. R. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że stosownie do treści § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł. Zgłaszająca żądanie sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 22 czerwca 2010 r. skarżąca K. R. przedmiotowej opłaty kancelaryjnej nie uiściła. W tej sytuacji zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 czerwca 2010 r., wzywające skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o doręczenie odpisu ww. wyroku wraz z uzasadnieniem, było prawidłowe i uzasadnione. Wnioskiem z dnia 20 października 2010 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika T. R. wniosła o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2010 r., o sygn. akt II OZ 847/10. W uzasadnieniu wniosku nie sprecyzowano czy wątpliwości strony budzi sentencja postanowienia, czy też któryś fragment uzasadnienia jest dla niej niezrozumiały bądź budzi jej wątpliwości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd, który wydał postanowienie rozstrzyga w formie postanowienia wątpliwości co do jego treści. Należy wskazać, że wykładnia postanowienia, której podlega zarówno sentencja postanowienia, jak i jego uzasadnienie, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zachodzą wątpliwości co do treści postanowienia i gdy jest ono sformułowane w sposób niejasny. Podkreślić dodatkowo należy, że wykładnia treści postanowienia może zmierzać jedynie do usunięcia istniejących wątpliwości, nie może natomiast prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia zawartego w sentencji postanowienia. Wniosek skarżącej o dokonanie wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 847/10 nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu omawiane orzeczenie nie budzi wątpliwości co do jego treści, tj. w sentencji postanowienia jednoznacznie wskazano, że zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 czerwca 2010 r., wzywające skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej zostało oddalone. Również uzasadnienie postanowienia sporządzone jest w sposób czytelny i jasny. Wątpliwości w powyższym zakresie nie wskazano również we wniosku z dnia 20 października 2010 r. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie przepisu art. 158 w zw. z art. 166 i 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.