II OZ 142/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń B. J. i J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 października 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 970/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. J. na postępowanie Wojewody M. znak: [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty O. nr [...] z [...] lutego 2019 r. znak: [...] o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić zażalenia J. J. i B. J. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 października 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 970/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA), na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej jako P.p.s.a.), odrzucił skargę J. J. (dalej jako skarżący) na postępowanie Wojewody M. znak: [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty O. nr [...] z [...] lutego 2019 r. znak: [...] o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej. Sąd wskazał, że pomimo wezwania skarżącego zarządzeniem z 31 sierpnia 2021 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie wymaganych jej odpisów i podanie numeru PESEL skarżącego, doręczonym 23 września 2021 r. (k. 12), skarżący do chwili orzekania przez Sąd nie usunął wskazanych braków. W piśmie z 29 września 2021 r. skarżący stwierdził, że PESEL "jest odpowiedni". Nieuzupełnienie braków formalnych skargi skutkować musiało odrzuceniem skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. J., domagając się natychmiastowego uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Ponadto zażądał natychmiastowego objęcia nadzorem postępowania ze względu na kryminalne działania, natychmiastowego stwierdzenia, że wydanie postanowienia nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej, dołączenia do akt wszystkich pism wystosowanych w tej sprawie, natychmiastowego przystąpienia do sprawy Prokuratora Generalnego z urzędu, natychmiastowego zwrotu wszystkich kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadnieniem powyższego, zdaniem wnoszącego zażalenie, są "Konstytucja, Konwencje i Ustawy". Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła również uczestniczka postępowania B. J.. Domagała się ona jego natychmiastowego uchylenia w całości. Ponadto zażądała natychmiastowego objęcia nadzorem postępowania, natychmiastowego stwierdzenia, że wydanie postanowienia nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej, dołączenia do akt wszystkich pism wystosowanych w tej sprawie, natychmiastowego zwrotu wszystkich kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadnieniem powyższego, jej zdaniem, są "Konstytucja, Konwencje i Ustawy". Postanowieniem z 17 marca 2022 r., sygn. akt II OZ 143/22 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia J. J. i B. J. na postanowienie WSA w Krakowie z 1 grudnia 2021 r. , sygn. akt II SA/Kr 970/21 o odrzuceniu zażalenia B. J. i J. J. na postanowienie WSA w Krakowie z 8 października 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 970/21 o odrzuceniu skargi J. J., prawomocnie oddalił zażalenie B. J. i zażalenie J. J.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie wniesione przez J. J. oraz zażalenie wniesione przez B. J. podlegają odrzuceniu. Z uwagi na prawomocne postanowienie NSA z 17 marca 2022 r., sygn. akt II OZ 143/22 o oddaleniu zażalenia B. J. i J. J. na postanowienie WSA w Krakowie z 1 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 970/21 o odrzuceniu zażalenia B. J. i J. J. na postanowienie WSA w Krakowie z 8 października 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 970/21 o odrzuceniu skargi J. J. na postępowanie Wojewody M. znak: [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty O. nr [...] z [...] lutego 2019 r. znak: [...] o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej, zażalenie B. J. i J. J. na postanowienie WSA w Krakowie z 8 października 2021 r. stało się niedopuszczalne bowiem prawomocnie orzeczono o legalności jego odrzucenia przez Sąd I instancji a tym samym podlegały one odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. Stąd też NSA orzekł jak w sentencji postanowienia.