II OSK 248/17

SENTENCJA Dnia 18 grudnia 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie: sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant: asystent sędziego T. M. po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ł. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 428/16 w sprawie ze skargi Ł. R. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 17 marca 2016 r. nr ... w przedmiocie zawieszenie postępowania administracyjnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 9 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 428/16 oddalił skargę Ł. R., dalej jako skarżący, na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dalej jako WINB, z dnia 17 marca 2016 r. znak ... w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie buło postanowienie WINB uchylające w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., dalej jako PINB, którym organ ten na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił postępowanie w sprawie podłączenia kotła c.o. do przewodów kominowych do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd powszechny. Sąd wywiódł, że stosownie do treści art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji państwowej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W ocenie Sądu, przepis art. 97 k.p.a. wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, jako instytucji tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy (por. wyrok NSA z 7 maja 1999 r., IV SA 7444/97, CBOSA). Mając powyższe na uwadze Sąd wskazał, że toczące się przed Sądem Rejonowym w W. postępowanie, jak i złożony przed tym sądem wniosek dowodowy z opinii biegłego, nie stanowi zagadnienia wstępnego dla sprawy dotyczącej prawidłowości podłączenia kotła c.o. do przewodów kominowych. W ocenie Sądu pierwszej instancji wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego dotyczy ustaleń faktycznych sprawy, tj. prawidłowości podłączenia przewodów kominowych, a nie kwestii prawnej. Zdaniem Sądu, to organ I instancji prowadząc postępowanie winien ustalić kwestie prawidłowości podłączenia kotła c.o. do przewodu kominowego. Sąd podkreślił również, że w postanowieniu z 11 maja 2015 r. PINB nałożył już na skarżącego obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej użytkowanej kotłowni wraz z podłączeniem kotła c.o. Jak słusznie zauważył organ II instancji chęć przerzucenia przez skarżącego ciężarów związanych z wykonaniem takiej ekspertyzy na biegłego powołanego w postępowaniu przed sądem cywilnym nie stanowi przesłanki do zawieszenia postępowania i nie może być ona czynnikiem przedłużającym postępowanie prowadzone w oparciu o przepisy Prawa budowlanego Nadto Sąd pierwszej instancji zgodził się z organem II instancji, iż niezależnie od wydanego przez Sąd rozstrzygnięcia (zasądzenia bądź braku zasądzenia żądanej kwoty) organ I instancji zobowiązany jest do ustalenia czy podłączenie jest prawidłowo wykonane oraz, czy konieczne jest wykonanie jakichkolwiek robót budowlanych. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że nie można uznać, iż rozpatrzenie sprawy prawidłowości podłączenia kotła c.o. do przewodów kominowych i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z tych też względów, w ocenie Sądu, zarzuty naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 6, 7, 8 k.p.a. nie mogły stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił. Ł. R. wniósł skargę kasacyjną zaskarżając wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi w myśl art. 176 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarzucił, że na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w ramach naruszenia prawa materialnego, Sąd dokonał niepoprawnej wykładni art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. ponieważ błędnie uznał, że toczące się przed Sądem Rejonowym w W. postępowanie cywilne nie może mieć charakteru prejudycjalnego i nie może być przesłanką do zawieszenia postępowania administracyjnego, gdyż dotyczy ustaleń faktycznych, a nie prawnych, nie jest więc zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w cytowanym przepisie. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Pismem procesowym z dnia 7 grudnia 2018 r. skarżący cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zastosowanie ma art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 193 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 par. 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.