III SA/Wr 834/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III, w sprawie ze skargi "A" spółka jawna z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2014 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...]grudnia 2014 r. strona skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu wniosek o wstrzymanie wykonania oznaczonej w sentencji niniejszego postanowienia, będącej przedmiotem jej skargi do tutejszego Sądu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta W.. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że na skutek działania Prezydenta Miasta W. uniemożliwiono skarżącej wykonywanie działalności gospodarczej, której przedmiotem jest wykonywanie przewozów regularnych osób na linii W. – S. – S., i zmuszono ją do zawieszenia przewozów, w rezultacie czego każdego dnia ponosi duże straty. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie zaś art. 61 § 3 zdanie 1 tej samej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zdania 3 w § 3 art. 61 – dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nadto podkreślenia wymaga, że w ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny samego kwestionowanego orzeczenia, tj. czy jest ono zgodne z prawem (zaskarżona decyzja, do momentu jej uchylenia, korzysta z domniemania zgodności z prawem). Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma natomiast charakter szczególny. Jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Dodatkowego podkreślenia wymaga, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony. To z kolei oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko ogólny, potencjalny i hipotetyczny. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca uzasadniła swój wiosek ogólnikowo. Nie wskazała, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia nie przywołał żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać twierdzenie, że istnieje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania u niej trudnych do odwrócenia skutków. Wskazanie ponoszenia przez nich "dużych" strat na skutek zawieszenia prowadzenia działalności w zakresie przewozów nie jest wystarczające dla stwierdzenia niebezpieczeństwa wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sądowi nie jest znany fakt, czy zawieszona działalność gospodarcza jest jedyną działalnością prowadzoną przez wnioskodawcę i jedynym źródłem jego przychodów, ani liczbowa wartość wskazanych "dużych" strat, ani też, czy w aktualnej sytuacji finansowej strony zawieszenie tej działalność zagraża wywołaniem wyżej wskazanych skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem uwzględnienia żądania o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu oraz ogólnikowe przedstawienie skutków wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji wnioskodawców. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., (FZ 65/04, niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Wobec braku w rozpoznawanym wniosku uzasadnienia w tym zakresie, badaniu przez Sąd podlegały akta sprawy, w których nie sposób jednak dopatrzeć się uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek zastosowania reżimu suspensywności wobec zaskarżonej decyzji. W konsekwencji zaś, braki te uniemożliwiły Sądowi dokonanie oceny istnienia w niniejszej sprawie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił, jak w sentencji.