I SA/Po 1065/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi: [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Dyrektor Izby Skarbowej w [...] zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] kwietnia 2013r. nr [...] i nr [...]. Skarżąca [...] wniosła o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 p.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (postanowienia). Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postanowienie to może jednak zostać wydane w stosunku do aktu lub czynności, które podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 186). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2005r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] i nr [...]. Zaskarżone postanowienie jest aktem prawnym , którego nie można wykonać, gdyż nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym. Niemożliwe jest w związku z tym zaistnienie przesłanek warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Sąd zauważa, że Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniami z dnia [...] września 2013 r., nr [...] oraz nr [...] zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec skarżącej na podstawie wystawionych dnia [...] kwietnia 2013 r. tytułów wykonawczych. W opinii sądu okoliczność ta nie ma wpływu na sposób rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia. Z uwagi na powyższe sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.