II SA/Lu 741/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Stacji Ratownictwa Medycznego w C. Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej na postanowienie L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej także jako: "organ") odmówił Stacji Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ (dalej także jako: "strona" lub "skarżący") przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r., znak: [...] Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco: W dniu 6 maja 2021 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego odwołanie Stacji Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ od decyzji wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r., znak: [...], nakładającej na Stację Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ obowiązek przesunięcia budynku garażowego wolno stojącego o wymiarach 7,14 m x 4,14 m na działce nr ewid.[...] w obrębie geodezyjnym D. - O., gm. D., na odległość 3,00 m od granicy z działką nr ewid.[...] z zachowaniem wymiarów zewnętrznych budynku, w terminie do dnia 30 września 2021 r. Organ, działając na podstawie art. 15zzzzzn ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych zawiadomieniem z dnia 31 maja 2021 r. poinformował Stację Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ, że uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od ww. decyzji PINB w C. oraz o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w terminie 30 dni od daty doręczenia zawiadomienia. W odpowiedzi na ww. zawiadomienie Stacja Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ zwróciła się z prośbą do L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wymienionej na wstępie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r., znak: [...] Jako przyczynę uchybienia terminu wnioskodawczym wymieniła: wprowadzony przez Stację Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ, z uwagi na stan epidemii, obowiązek kwarantanny dokumentów i korespondencji, polegający na ich przechowywaniu w miejscu niedostępnym przez określony okres 24 godzin. Dopiero po upływie kwarantanny korespondencja doręczana była do podmiotu leczniczego (w przedmiotowej sprawie w dniu 9 kwietnia 2021 r.). Rozpatrując wniosek organ wyjaśnił, że w postępowaniu administracyjnym są ustawowe terminy, które są tzw. terminami zawitymi. Ich niezachowanie powoduje ujemne skutki dla strony. Takim terminem zawitym jest między innymi czternastodniowy termin do wniesienia odwołania. Niedotrzymanie niniejszego terminu powoduje utratę prawa do skutecznego wniesienia środka zaskarżenia i pozostawienie go bez rozpatrzenia. Jak wynika z akt sprawy, wymieniona na wstępie decyzja została doręczona Stacji Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ w dniu 8 kwietnia 2021 r. (data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Tak więc, czternastodniowy termin do wniesienia odwołania wynikający z art. 129 § 2 k.p.a. upłynął w dniu 22 kwietnia 2021 r. Odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej operatora pocztowego w dniu 23 kwietnia 2021 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Stacja Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ nie wniosła razem z odwołaniem prośby o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu, należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Ponadto zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Jak wskazał organ dokonując oceny winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. W zawartej prośbie osoba zainteresowana powinna uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. A zatem przywrócenie to może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako przykładowe za taką przeszkodę uznaje się nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inna osobą, przerwę w komunikacji, powódź, pożar. W ocenie organu odwoławczego, wnioskodawczym nie uprawdopodobniła, że przyczyna uchybienia terminu nastąpiła bez jej winy. Powołanie się na wprowadzony obowiązek kwarantanny dla dokumentów i korespondencji, polegający na ich przechowywaniu w miejscu niedostępnym przez 24 godziny, co spowodowało, że zaskarżona decyzja doręczana została do podmiotu leczniczego w dniu 9 kwietnia 2021 r. nie może uzasadniać braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka odwoławczego. Powyższa przeszkoda nie istniała nieprzerwanie, aż do upływu terminu do wniesienia odwołania, który upłynął w dniu 22 kwietnia 2021 r. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że Stacja Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy w związku z czym postanowiono odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r. Postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego zostało zaskarżone przez Stację Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze postanowieniu zarzucono: 1) naruszenie art. 58 § 1 k.p.a. w związku z art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COViD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych poprze odmowę przywrócenia terminu do złożenia odwołania i stwierdzenie uchybienia termin-do wniesienia odwołania w sytuacji, gdy zainteresowany (podmiot leczniczy stanowiący część systemu ratownictwa medycznego) uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyny obiektywnej, niezależnej od zainteresowanego (stan epidemii i wynikająca z niego kwarantanna dokumentów); 2) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 58 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w zakresie przyczyn uchybienia terminowi. Wskazując na takie zarzuty wniesiono o uchylenie postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej jako: "p.p.s.a."). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, jego zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie postanowienia następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane bez naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygające w sprawie organ nie naruszył także przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie organ administracji nie naruszył reguł wynikających z przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego. Organ zebrał i rozważył wyczerpująco materiał dowodowy konieczny do rozstrzygnięcia sprawy. W takim też zakresie ustalił stan faktyczny i wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności niezbędne do rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Okoliczności związane z niedotrzymaniem przez stronę terminu do wniesienia odwołania oraz przyczyn tego uchybienia zostały przez organ wyjaśnione, zaś dotyczące tej kwestii ustalenia, oparte wprost na wyjaśnieniach samego skarżącego, nie budzą w sprawie wątpliwości. Podkreślić należy, że także sam skarżący zarzucając brak podjęcia przez organ działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w zakresie przyczyn uchybienia terminowi nie wskazuje takich środków dowodowych, które będąc pominięte przez organ, miałyby znaczenie dla ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia tego zagadnienia. Organ nie naruszył dyspozycji art. 6 k.p.a. Zasada legalizmu (praworządności) oznacza, że organ musi działać na podstawie i w granicach prawa. W sprawie organ działał na podstawie przepisów obowiązującego prawa. Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego, którym odmówiono Stacji Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r. Formalnoprawną podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowił art. 58 § 1 k.p.a., który stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z powyższego wynika, że warunkiem przywrócenia terminu pozostaje uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Skarżący braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania upatruje w tym, że w związku z ogłoszonym na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanem zagrożenia epidemicznego oraz epidemii w Stacji Ratownictwa Medycznego w C. - SP ZOZ wprowadzono obowiązek kwarantanny dokumentów i korespondencji, polegający na ich przechowaniu w miejscu niedostępnym przez 24 godziny. Wbrew zarzutom skargi wskazać należy, że okoliczność taka nie uprawdopodobnia braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, co trafnie w sprawie stwierdził już organ odwoławczy. Tytułem wstępu należy wyjaśnić, że tego rodzaju zmiany dotyczące wewnętrznego obiegu korespondencji w jednostce, w żaden sposób nie wpływają na długość terminu do wniesienia odwołania, który ma charakter ustawowy i wynosi czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 § 2 k.p.a.). W realiach przedmiotowej sprawy nie można także przyjąć, że zmiana wewnętrznego obiegu korespondencji u strony polegająca na wprowadzeniu obowiązku kwarantanny dokumentów i korespondencji poprzez przechowywanie ich w miejscu niedostępnym przez 24 godziny, usprawiedliwiała w jakimkolwiek stopniu niedotrzymanie przez stronę czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania. Choć tego rodzaju powinność nie wynika z przepisów obowiązującego prawa zgodzić można się ze skarżącym, że w warunkach istniejącej epidemii COVID-19 wprowadzenie swoistej "kwarantanny" dokumentów i korespondencji wpływającej do jednostki można uznać za zachowanie celowe i właściwe. Stwierdzenie takie nie może jednak uprawdopodobniać braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania albowiem brak jest podstaw do przyjęcia, że przechowywanie dokumentów w miejscu niedostępnym przez okres 24 godzin od ich wpływu do jednostki, realnie w jakikolwiek sposób uniemożliwiło skarżącemu dochowanie ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Przeciwnie stwierdzić należy, że poddanie wpływającej do jednostki korespondencji krótkotrwałej "kwarantannie" nie uniemożliwiało stronie ani właściwego określenia terminu, w jakim powinno zostać wniesione odwołanie, ani też nie wykluczało możności złożenia odwołania w terminie ustawowym. Po pierwsze skarżący powinien być świadomy tego, że termin do wniesienia odwołania jest terminem ustawowym w związku z czym fakt poddania korespondencji wewnętrznej "kwarantannie" w żaden sposób nie wpływa na długość tego terminu. Skarżący powinien więc zdawać sobie sprawę z tego, że termin do wniesienia odwołania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Po drugie fakt poddania korespondencji krótkotrwałej "kwarantannie" w żaden sposób nie uniemożliwiał, ani nawet poważnie nie utrudniał, możności sporządzenia i wniesienia odwołania w terminie ustawowym. Okres, w którym dokumentacja i korespondencja znajdowała się w miejscu niedostępnym, był bardzo krótki i wynosił jedynie 24 godziny. Okres ten nie rozciągał się więc na cały czas do wniesienia odwołania. Co więcej nie przypadał on także na koniec tego okresu, lecz jego początek. Nawet więc gdyby faktycznie odliczyć stronie pierwszą dobę po otrzymaniu decyzji to i tak skarżącemu nadal pozostawało aż 13 dni na wykonanie czynności. Był to więc okres wystarczający na zapoznanie się z decyzją oraz ewentualne sporządzenie i wniesienia odwołania od decyzji. Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych o braku winy strony w niedopełnieniu w ustawowym terminie czynności procesowej można mówić tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez nią, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i niemożliwej do przezwyciężenia, tj. takiej której strona nie mogła przemóc nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Fakt poddania wpływających do jednostki dokumentów i korespondencji krótkotrwałej "kwarantannie" takiego charakteru nie miał. Nie była to bowiem przeszkoda nagła, ani niemożliwa do przezwyciężenia. Przeciwnie nawet przy odliczeniu tej pierwszej doby skarżący mógł bez większego wysiłku sporządzić i wnieść odwołania od decyzji w terminie określonym w art. 129 § 2 k.p.a. Wskazać należy także, że organizacja określonego obiegu korespondencji w jednostce pozostaje sprawą wewnętrznej organizacji pracy jednostki w związku z czym jakiekolwiek związane z tym nieprawidłowości i zaniedbania obciążają samą jednostkę, a nie organ administracji. Tego rodzaju uchybienia związane z wewnętrznym obiegiem korespondencji w jednostce nie mogą więc usprawiedliwiać twierdzenia o braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Z tych też przyczyn nie można podzielić w sprawie zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 58 k.p.a. W sprawie nie doszło także do naruszenia art. 15zzzzzn2 z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.). Przeciwnie, stwierdzić należy, że organ zastosował się do dyspozycji tego przepisu i zawiadomił stronę o uchybieniu terminu i możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w terminie 30 dni od daty doręczenia zawiadomienia. Wyjaśnić przy tym należy, że przedmiotowy przepis nie obligował natomiast organu do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, ani też nie zwalniał strony od konieczności uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Z tych też względów brak było w sprawie podstaw do uznania, że skarżący uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, tj. wskutek takich okoliczności, których wystąpienie było niezależne od woli skarżącego i uniemożliwiało mu dopełnienie czynności procesowej w sprawie, co trafnie stwierdził też organ odmawiając przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W sprawie nie doszło wiec do zarzucanego w skardze naruszenia art. 58 § 1 k.p.a. i art. 15zzzzzn2 z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.