Ppolska.starec← UrzadnikВойти

V SA/Wa 1638/09

Административные суды2009-11-17
Номер дела
V SA/Wa 1638/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2009-11-17
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судьи

Anna Michałowska

Текст решения

SENTENCJA Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. Y. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ...sierpnia 2009 r. Nr ... w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wydalenia z tego terytorium i zobowiązania do jego opuszczenia p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych; 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. UZASADNIENIE Wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców M. Y. złożył -na urzędowym formularzu PPF- wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż jest obywatelem U., od ... r. przebywał w ..., ... . Po jej odbyciu został zwolniony i cofnięto mu pozwolenie na osiedlenie się. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz żoną, córką i wnukiem. Jako osoba przebywająca bez ważnego dokumentu poświadczającego legalny pobyt w Polsce nie może podjąć zatrudnienia. Wraz z żoną pozostaje na utrzymaniu córki, która obecnie otrzymuje alimenty na syna i pracuje. Kwoty jakie zarabia (... zł brutto) są w całości przeznaczane na opłaty i utrzymanie. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskujący byłby zobowiązany składają się wpis od skargi - 300 zł (zgodnie z §2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 221, poz. 2193) oraz wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego pozostającego bez pracy, nie posiadającego żadnego majątku ruchomego i nieruchomego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wysokość dochodów córki skarżącego, na której utrzymaniu przebywa, pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych gospodarstwa domowego składającego się z trzech osób dorosłych oraz dziecka. Z tych względów oraz kierując się zapewnieniem skarżącemu prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział adwokata w sprawie jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.