I FSK 1810/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Zenona K. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Zenona K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2007 r. sygn. akt VIII SA/Wa 377/07 w sprawie ze skargi Zenona K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 22 marca 2007 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2001 r. postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 04.07.2007 r., sygn. VIII SA/Wa 377/07, pełnomocnik skarżącego Zenona K. zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 22.03.2007 r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w R., którą orzeczono o odpowiedzialności skarżącego (jako byłego członka zarządu) za zaległości podatkowe "B." sp. z o.o. w R. z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2001 r. Po rozpoznaniu złożonego wniosku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: Wniosek uzasadniony nie jest. Wobec takiej jego oceny w punkcie wyjścia podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "popsa" decyzja o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu pozostawiona jest do uznania Sądu, który może wydać takie rozstrzygnięcie w razie stwierdzenia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednak aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domaga się wnioskodawca, musi on uprawdopodobnić okoliczności mieszczące się w granicach wspomnianych przesłanek. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji skarżącego, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. Tymczasem zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek w istocie nie zawiera żadnego uzasadnienia, poza wyjaśnieniem możliwości jego zgłoszenia na etapie postępowania kasacyjnego. We wniosku nie wskazano nawet, w której z przesłanek, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków strona skarżąca upatruje podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny nie ma prawnej możliwości prowadzenia postępowania w celu ustalenia, czy sytuacja życiowa skarżącego uzasadnia udzielenie mu ochrony tymczasowej. Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 popsa orzekł jak w sentencji.