II SA/Łd 1204/10

SENTENCJA Dnia 14 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wprowadzonych zmian w projekcie scalania gruntów p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. AG UZASADNIENIE II SA/Łd 1204/10 U Z A S A D N I E N I E M.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wprowadzonych zmian w projekcie scalania gruntów. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, M.Z. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z wnukiem. Źródłem dochodów skarżącej jest renta rodzinna w wysokości 1.380 złotych. Wnuk skarżącej otrzymuje rentę w wysokości 617 złotych. Jak wynika z oświadczenia złożonego do sprawy o sygn. akt II SA/Łd 49/08 strona posiada działkę o powierzchni 32a, na której posadowiony jest dom drewniany o powierzchni 40 m kw. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że całość dochodów przeznacza na utrzymanie, dodatkowo pomaga również córce. Wnuk przeznacza rentę po zmarłej matce na naukę i własne potrzeby. Skarżąca nie zadeklarowała posiadania żadnych wartościowych przedmiotów, papierów wartościowych ani oszczędności. Wnioskodawczyni oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie w całości. Na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, iż skarżąca jest osobą starszą i deklaruje osiąganie dochodów jedynie z tytułu renty, której wysokość nie pozwala na pokrycie kosztów udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w tym w szczególności na pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Niezależnie od powyższego należy wskazać, iż postanowienie o przyznaniu prawa pomocy wywołuje skutki od daty skutecznego wystąpienia z wnioskiem o prawo pomocy. Przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych pozostaje bez wpływu na wcześniej uiszczone w postępowaniu koszty sądowe. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG