II FSK 3063/13

SENTENCJA II FSK 3063/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz, , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku K.D. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 lipca 2013 r., I SA/Sz 946/12 w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 13 września 2012 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za X,XI 2007 r., II-XII 2008 r. wraz z odsetkami oraz z tytułu pobranych, a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za V 2008 r. wraz z odsetkami postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z dnia 17 lipca 2013 r., I SA/Sz 946/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę K. D. (zwanego dalej skarżącym) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 13 września 2012 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za październik, listopad 2007 r., od lutego do grudnia 2008 r. wraz z odsetkami oraz z tytułu pobranych a niewpłaconych przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za maj 2008 r. wraz z odsetkami 2. Powyższy wyrok skarżący zaskarżył skargą kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 września 2012 r. i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 marca 2012 r. Podniósł, że zakończył prowadzenie działalności gospodarczej, jego dochodem jest wynagrodzenie ze stosunku pracy w kwocie 1138 zł netto, ma na utrzymaniu dwoje małych dzieci; nie posiada nieruchomości, papierów wartościowych, ani innych przedmiotów o wartości powyżej 10.000 zł. Wskazał, że egzekucja pociągnie za sobą brak środków na utrzymanie rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie 3. Regulacja prawna ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a. wskazuje, że wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności - wstrzymanie wykonania przez sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Okolicznością uznawaną w orzecznictwie za wysoce szkodliwą i zarazem trudną do odwrócenia w ujęciu art. 61 § 3 p.p.s.a. jest m.in.: pozbawienie wnioskodawcy jedynego źródła utrzymania (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04; z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04). Piśmiennictwo (A. Wiktorowska [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod. red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Warszawa 2013, str. 364) wskazuje, że sytuacją wypełniającą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest także okoliczność, w której potencjalna egzekucja należności podatkowych w sytuacji materialnej strony mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28 kwietnia 2010 r., III SA/GL 924/10). Należy zauważyć, że trudne do odwrócenia skutki to takie, które raz zaistniałe powodują istotną zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie. Skarżący – zgodnie z wymogami - określił rodzaj szkody, precyzując, że wykonanie decyzji może pociągnąć za sobą brak środków na utrzymanie rodziny w okolicznościach posiadania dwóch małoletnich synów i jednego źródła utrzymania w postaci wynagrodzenia z pracy w wysokości niecałych 1200 zł netto (z możliwością uzyskania premii uznaniowej, zależnej od obrotu pracodawcy, zatem niezależnej od starań skarżącego). Na powyższe okoliczności skarżący przedstawił stosowne dokumenty w postaci aktów urodzenia dzieci i kopii umowy o pracę. Nie można nie zauważyć, że skarżący osiąga dochody, jednakże nie są one wysokie. Świadczenie pieniężne z natury rzeczy jest świadczeniem odwracalnym, jednakże biorąc pod uwagę skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jej wysokość, która w rozpoznawanej sprawie jest znaczna, wynosi bowiem ponad 310.000 zł (co wynika z akt sprawy, por. odpowiedź organu na skargę, karta 32 akt) Należy uznać, że potencjalna egzekucja należności podatkowych w sytuacji materialnej strony skarżącej, mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia, zwłaszcza, że skarżący nie posiada nieruchomości, którą mógłby sprzedać, egzekucja prowadzona byłaby z wynagrodzenia za pracę. Dalsze okrojenie niewysokiego wynagrodzenia naraziłoby na pozostawanie w niedostatku rodziny skarżącego, w tym dwoje małoletnich dzieci aż do czasu rozpoznania sprawy. Należy mieć na uwadze, że skarżący nie wnosił o dokonanie czynności, która prowadziłaby do nieefektywnego wygaśnięcia długu wobec wierzyciela podatkowego. Wnosił o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. 4. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.