Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Kr 1034/10

Административные суды2010-12-03
Номер дела
II SA/Kr 1034/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата решения
2010-12-03
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie

Судьи

Monika Rudzka

Резолютивная часть

zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata

Текст решения

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 czerwca 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. UZASADNIENIE W dniu 17 listopada 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z.L. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] października 2010 roku odrzucającego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2010 roku Nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego. Swoją prośbę skarżąca argumentowała złym stanem zdrowia (poważnie chore serce) oraz sytuacją materialną. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, wobec tego, w wykonaniu zarządzenia Referendarza Sądowego z dnia 17 listopada 2010 roku skarżącej został przesłany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do tut. Sądu w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżąca uzupełniła brak. Z danych zawartych w urzędowym formularzu wniosku wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód brutto wynosi [...] zł (netto [...] zł) i stanowi go świadczenie emerytalne wnioskodawczyni. W skład majątku skarżącej wchodzi mieszkanie o powierzchni około 50 m² w nieruchomości przy ul. [...] w Z. Wnioskodawczyni nie dysponuje oszczędnościami, jak również przedmiotami wartościowymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, że utrzymuje się wyłącznie z emerytury. Do wniosku skarżąca załączyła potwierdzenie wypłaty świadczenia emerytalnego za miesiąc listopad 2010 roku. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego skarżąca uwiarygodniła w sposób wystarczający i skuteczny, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca jest osobą schorowaną, cierpi na chorobę serca. Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne, którego wysokość wynosi [...] zł. Uzyskiwane świadczenie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, skarżąca nie ma możliwości poczynienia z niego jakichkolwiek oszczędności. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie na jej rzecz adwokata z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).