I FZ 468/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Chustecka, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 września 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 464/13 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 4 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za luty 2010 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 23 września 2011 r., Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał M. S. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 4 lutego 2013 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Jako podstawę prawną wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, ze zm., dalej: rozporządzenie. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 231 zdanie pierwsze P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji gdy przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna oraz art. 231 zdanie ostatnie P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. W zwięzłym uzasadnieniu skarżący wskazał, że decyzja organu podatkowego obejmuje należność pieniężną i zobowiązuje adresata do jej uiszczenia. Zatem skarżącego winien zostać wezwany do uiszczenia wpisu stosunkowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08 opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro przedmiotem zaskarżenia nie jest akt kreujący (albo stwierdzający istnienie) należności pieniężnej, to stosownie do art. 231 P.p.s.a. należny jest w niej wpis stały. Sprawa ze skargi na decyzję w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki zalicza się bez wątpienia do spraw "z zakresu zobowiązań podatkowych" w ujęciu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. W tego typu decyzjach organ podatkowy rozstrzyga, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki przewidziane w art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.) dla stwierdzenia odpowiedzialności członka zarządu spółki za jej zobowiązania podatkowe. Decyzja taka nie może być traktowana jako akt kreujący należność pieniężną, bądź stwierdzający jej istnienie, ponieważ okoliczność ta pozostaje poza granicami sprawy. Przedmiotem sprawy toczącej się przed organem podatkowym nie jest w istocie ustalenie należności pieniężnej, ale ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie osobie trzeciej odpowiedzialności za zobowiązania podatnika (zob. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II FZ 253/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem wpis w niniejszej sprawie prawidłowo określono w wysokości 500 zł na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r Z tych względów na podstawie art. 184 z zw. z art. 197 § 2, art. 198 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji