I FZ 401/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Po 195/08, oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 18 grudnia 2008 r., nr [...], Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Po 195/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek T. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 18 grudnia 2007 r., nr [...], nr [...]. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd wskazał na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.). Nadto stwierdził, że zarówno ze złożonego przez Skarżącego wniosku, jak też z akt sprawy nie sposób wyinterpretować jaką konkretną znaczną szkodę miałby ponieść Skarżący, czy też jakie trudne do odwrócenia skutki spowodowałoby wykonanie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu uzasadnienie wniosku skarżącego jest ogólnikowe i nie wyjaśnia precyzyjnie, w jaki sposób wykonanie zaskarżonego aktu wpłynęłoby na jego sytuację osobistą i rodzinną. W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego zmianę przez przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych lub uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. W uzasadnieniu zażalenia skarżący stwierdził, że postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Po 195/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W pozostałej części uzasadnienia wskazując na swoją sytuację majątkową i rodziną kwestionował orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nie jest prawdą jak to wskazał żalący, że postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2008 r., syng. akt I Sa/Po 195/08, odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Należy zauważyć, że tym orzeczeniem (karta 251 akt sądowych), Sąd I instancji, odmówił skarżącemu wstrzymania zaskarżonej decyzji. Należy również zwrócić uwagę, że postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Po 195/08 (karta 234 akt sądowych), WSA udzielił skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł. Wpis sądowy zaś w wymaganej kwocie został przez skarżącego uiszczony (karta 249 akt sądowych). Wobec faktu, że wniosek żalącego wraz z popartą go argumentacją w żaden sposób nie koresponduje z zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2008 r., należy uznać go za nieskuteczny. Dodatkowo należy zaznaczyć, że Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji bada czy w sprawie wystąpiły przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Tak też miało miejsce w sprawie, którego wyrazem jest postanowienie z dnia 7 sierpnia 2008 r., a w którym to WSA uznał, że przesłanki takie nie występowały. Ocenę Sądu I instancji Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela. Pamiętając, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04), za słusznie uznaje wskazanie WSA, że ze złożonego przez skarżącego wniosku, jak też z akt sprawy nie sposób wyinterpretować jaką konkretną znaczną szkodę miałby ponieść skarżący, czy też jakie trudne do odwrócenia skutki spowodowałoby wykonanie zaskarżonej decyzji. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.