III SA/Wr 518/10
Административные суды2010-11-25
Номер дела
III SA/Wr 518/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2010-11-25
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Судьи
Anna MoskałaBogumiła KalinowskaMaciej Guziński
Резолютивная часть
*Umorzono postępowanie
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Maciej Guziński Protokolant Monika Tarasiewicz po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 listopada 2010 r. sprawy ze skargi U. O.-M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zażalenia na postanowienie o przedłużeniu na wniosek wierzyciela terminu postępowania zabezpieczającego postanawia I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonej opłaty.
UZASADNIENIE
U. O. – M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. – "umarzające postępowanie odwoławcze" w sprawie zażalenia na postanowienie o przedłużeniu na wniosek wierzyciela terminu postępowania zabezpieczającego. Na rozprawie w dniu [...] r. skarżąca cofnęła skargę, bowiem - jak wskazała - "stała się ona bezprzedmiotowa".
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.": "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności."
W okolicznościach niniejszej sprawy cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne, ponieważ nie zachodzą żadne okoliczności wskazane w ostatnim zdaniu zacytowanego przepisu. Wobec skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe należało zatem umorzyć, stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co znalazło odzwierciedlenie w pkt I postanowienia.
Postanowienie o zwrocie wpisu uiszczonego przez skarżącego (pkt II) znajduje natomiast oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.