IV SA/Po 587/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Ś. i T. Ś. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w uzasadnieniu wyroku w ten sposób, że na stronie 9 uzasadnienia w miejsce słów "w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i b" – wpisać – " w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c" UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt IV SA/PO 587/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki. Zarządzeniem z dnia (...) r. Sąd nakazał doręczyć skarżącym, organowi i uczestnikom postępowania odpis niniejszego wyroku wraz uzasadnieniem (k. 85 akt sąd) W wyniku ponownej analizy uzasadnienia tegoż wyroku Sąd stwierdził zaistnienie oczywistej omyłki pisarskiej na str. 9 poprzez zamieszczenie sformułowania "w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i b" zamiast "w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej P.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że zawarcie na str. 9 sformułowania "w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i b " stanowi oczywistą omyłkę pisarską w zestawieniu z całością rozważań przeprowadzonych przez Sąd w uzasadnieniu tegoż wyroku. W niniejszej sprawie Sąd uchylił zaskarżoną decyzję z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a nie ze względu na naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego Niniejsze sprostowanie wyroku jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a.