III SA/Po 419/17

SENTENCJA Dnia 06 grudnia 2017 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 06 grudnia 2017 roku wniosku o przyznanie wynagrodzenia adwokatowi na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 roku nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione; postanawia przyznać adwokatowi K. G.-G. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem 60/100), uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych (dwadzieścia siedem 60/100), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. UZASADNIENIE Na mocy postanowienia referendarza sądowego, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione, P. S. zostało przyznane prawo pomocy zakresie obejmującym także ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w P. na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adwokata K. G.-G. (k. 36 akt sądowych). Wskazany pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji i otrzymał za to stosowane wynagrodzenie (k. 51 akt sądowych). Po doręczeniu wyroku oddalającego skargę wraz z uzasadnieniem, wyznaczona na pełnomocnika z urzędu, sporządziła oraz złożyła w tutejszym Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie pełnomocnik wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone nawet w części. Zgodnie z art. 250 ustawy 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W sprawie znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 06 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. 2016, poz. 1714 ze zm.). Skarga dotyczyła innej sprawy w rozumieniu §21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego powyżej rozporządzenia. W konsekwencji wynagrodzenie adwokata wyznaczonego na pełnomocnika z urzędu należało ustalić z uwzględnieniem stawki podstawowej określonej w §21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego powyżej rozporządzenia. W drugiej instancji sprawę prowadził ten sam adwokat, a zatem stawka wynagrodzenia odpowiadającego nakładowi pracy za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 120 zł (240 zł x 50%). Wysokość opłaty w stawce podstawowej odpowiada nakładowi pracy adwokata w niniejszej sprawie. Obliczoną w ten sposób kwotę wynagrodzenia, zgodnie z §4 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia, należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.