I FSK 1338/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Barbara Wasilewska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R. A. C. w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w związku ze skargą kasacyjną R. A. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 05 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Bk 93/09 w sprawie ze skargi R. A. C. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 19 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc grudzień 2001 r. postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Bk 93/09, R. A. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 19 grudnia 2008 r. określającej mu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za grudzień 2001 r. W uzasadnieniu wniosku podał, że łączna wartość ustalonych wobec niego zobowiązań podatkowych, co do których toczą się postępowania przed sądem pierwszej i drugiej instancji, przekracza wraz z odsetkami milion złotych, a ich zapłata może skutkować utratą źródła utrzymania. W ocenie strony okoliczność ta sama w sobie powoduje spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a. mający zastosowanie w tej sprawie, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Z powyższej regulacji niezbicie wynika, że sąd może (lecz nie musi) postanowić o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w przypadku, gdy spełniona jest choćby jedna z przesłanek w niej wymieniona. Na wstępie należy stwierdzić, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony. Ponadto dotyczy ono wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Z uwagi na powyższe oczywistym jest, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która – co należy jeszcze raz podkreślić – jest wyjątkiem od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie wykazał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem ograniczył się do ogólnikowych stwierdzeń, nie świadczących o konkretnych zagrożeniach. Skarżący nie powołał się – poza przybliżoną kwotą należności – na żadne konkretne fakty, które mogłyby świadczyć o ryzyku utraty źródła utrzymania. W rzeczy samej okoliczność taka mogłaby stanowić przesłankę do wstrzymania wykonania decyzji, jednakże tylko wówczas, gdyby została przezeń wykazana. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego czy też dolegliwość egzekucji nie może stanowić podstawy uzasadniającej pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonalności, nawet jeśli należność objęta tym aktem jest wysoka. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił wniosek oddalić.