II OZ 1026/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rady Miejskiej K. – J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1067/08 o przywróceniu G. H. terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miejskiej w K. – J. z [...] 2008 r., nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia zażalenie oddalić. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, przywrócił G. H. termin do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miejskiej w K. – J. z [...] 2009 r. w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z wniosku o przywrócenie terminu złożonego przez skarżącego G. H. w [...] 2008 r. wynikało, że w postępowaniu poprzedzającym podjęcie zaskarżonej uchwały z [...] 2008 r., skarżący działał przez pełnomocnika – matkę A. S.-H. A wobec takiego ustalenia za datę doręczenia uchwały z [...] 2008 r., należało uznać datę doręczenia pisma z [...] 2008 r. pełnomocnikowi, czy też – wskazany we wniosku – dzień odebrania uchwały przez A. S.-H. w Urzędzie Gminy, to jest dzień [...] 2008 r. W związku z powyższym Sąd wydając skarżone postanowienie, stwierdził, że wniesienie skargi G. H. w dniu [...] 2008 r. nastąpiło w terminie. Skarżący, nie ponosi winy w przekroczeniu terminu do złożenia skargi. W tym stanie rzeczy na mocy art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd orzekł o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Rada Miejska w K. – J. zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. Jak podniósł organ nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że odmowa przywrócenia terminu w niniejszej sprawie naruszałaby konstytucyjną gwarancję prawa każdego do sądu. Skarżący G. H. miał, bowiem zdaniem organu możliwość skorzystania ze środka zaskarżenia od postanowienia o odrzuceniu jego skargi, a z tego uprawnienia nie skorzystał. Z powyższego wynika zatem, że sprzeczne z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. byłoby wykorzystanie instytucji przywrócenia terminu, w sytuacji gdy termin ten według Sądu nie został uchybiony, a przy powoływaniu się na zasadę prawa każdego do sądu co winno skutkować uchyleniem skarżonego postanowienia. Odpowiedź na zażalenie wniósł skarżący G. H., reprezentowany przez A. S.-H. W uzasadnieniu odpowiedzi wskazano, że z uwagi na defekt, jakim jest uszkodzenie kory mózgowej, G. H. nigdy nie przemawiał, nie sporządzał i nie będzie samodzielnie sporządzał żadnych pism, stąd jest on nieprzerwanie reprezentowany przez matkę. Skarżący wiedząc, że organ kieruje korespondencję w jego sprawach do matki jako jego pełnomocnika, nie miał podstaw przypuszczać że terminy dotyczące odwołań mogą być liczone od innej daty niż data otrzymania korespondencji przez jego pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest pozbawione uzasadnionych podstaw albowiem skarżone orzeczenie odpowiada całkowicie prawnym wymogom. Art. 86 § 1 p.p.s.a., stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej w postępowaniu procesowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Odwołanie się do braku winy w cytowanym przepisie powoduje, iż przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym we właściwym czasie. W związku z powyższym, podzielić należało przyjęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stanowisko, iż w niniejszej sprawie to z pełnomocnikiem G. H., powinna nastąpić właściwa korespondencja, od której daty można liczyć okres właściwy do wniesienia skargi. Przypomnieć należy w tym miejscu pogląd, który Sąd Najwyższy wyraził na gruncie ustawy o NSA z 1995 r. w postanowieniu z dnia 20 czerwca 1995 r. (sygn. akt III ARN 21/95, OSNP 1995 r., nr 24, poz. 298), iż kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu należy w postępowaniu przed sądem administracyjnym oceniać nie tylko pod kątem obowiązku strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, lecz także w świetle określonych prawem obowiązków organów administracji publicznej w postępowaniu poprzedzającym postępowanie sądowoadministracyjne. Z ustaleń Sądu wynika, że G. H. był reprezentowany w postępowaniu administracyjnym dotyczącym zmiany planu przez ustawowego pełnomocnika matkę – A. S.-H. Skuteczność doręczenia uchwały o odrzuceniu zarzutu skarżącego, należy przyjąć na datę jej doręczenia A. S.-H., tj. na [...] 2008 r. Wniesiona przez G. H. [...] 2008 r. skarga trafnie została oceniona przez Sąd I instancji jako złożona w terminie. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 września 2008 r., odrzucił skargę G. H. uznając ją, za złożoną z uchybieniem terminu, bez uwzględnienia, iż termin doręczenia należy liczyć od dnia doręczenia pełnomocnikowi, to zasadnie Sąd I instancji oparł się na treści przepisu art. 86 p.p.s.a., iż wniosek skarżącego o przywrócenie mu terminu należy uznać za zasadny i uwzględnić go. Przywrócenie terminu do złożenia skargi będzie stanowiło podstawę do rozpoznania tejże skargi przez Sąd, niezasadnie wcześniej odrzuconej w [...] 2008 r. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.