II SA/Kr 333/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 grudnia 2009r., znak : [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego M. K., wykonującego zawód w Kancelarii T. S., K. P., Z. C., J. G. przy ul. [...], K., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 146,40 zł ( słownie: sto czterdzieści sześć złotych, czterdzieści groszy ) w tym 26,40 zł ( słownie: dwadzieścia sześć złotych, czterdzieści groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. UZASADNIENIE Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 kwietnia 2010r. w sprawie o sygn. akt II SA /Kr 333/10, przyznane zostało skarżącej M. W. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niej radcy prawnego z urzędu w sprawie jej skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 grudnia 2009r. wydane w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K., Dziekan OIRP pismem z dnia 14 kwietnia 2010r. zawiadomił, iż na pełnomocnika M. W. został wyznaczony radca prawny M. K., wykonujący zawód w Kancelarii T. S., K. P., Z. C., J. G. w K. przy ul. [...]. W dniu 15 listopada 2010r. radca prawny M. K. złożył w Sądzie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej dzielonej z urzędu, dołączając jednocześnie oświadczenie, iż koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części, a także opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dotyczącej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2010r. oddalającego skargę M. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) – wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, iż stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240,00 zł, stawka za sporządzenie w/w opinii wynosi zatem 120,00 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 22 %. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 14ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1349 z późn. zmianami ) oraz § 16 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).