I C 1938/24

Суды общей юрисдикции2025-04-25

Номер дела

I C 1938/24

Дата решения

2025-04-25

Тип

SENTENCE

Судьи

Andrzej Antkiewicz (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

art. 365 k.c.

Текст решения

Sygn. akt: C 1938/24 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 25 kwietnia 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> sędzia Andrzej Antkiewicz </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> sekretarz sądowy Paulina Prokopowicz </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2025 r. w Grudziądzu na rozprawie sprawy z powództwa P. P. przeciwko (...) "(...)" (...) z siedzibą w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego na rzecz powódki 5100,00 zł (pięć tysięcy sto złotych 00/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 8 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego na rzecz powódki 2217,00 zł (dwa tysiące dwieście siedemnaście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Sygn. akt I C 1938/24 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> P. P. wniosła pozew przeciwko (...) w W. o zapłatę kwoty 5.100 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 8 grudnia 2021 roku do dnia zapłaty. Wniosła również o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty (k. 3-6 akt). W uzasadnieniu pozwu podała, że w dniu 5 listopada 2021 roku doszło do zdarzenia, w wyniku którego uszkodzeniu uległ jej pojazd marki B. o nr rej. (...). W dniu 5 listopada 2021 roku szkoda została zgłoszona pozwanemu, który uznał swoją odpowiedzialność i wypłacił na rzecz poszkodowanej odszkodowanie w kwocie 7.710,62 zł. Zdaniem powódki faktyczna wysokość odszkodowania z tytułu uszkodzeń w pojeździe wynosi 38.124,96 zł. Dodała, że wytoczyła już wcześniej powództwo o zapłatę kwoty 11.000 zł tytułem części odszkodowania za tę samą szkodę w sprawie o sygn. akt (...) i sąd to żądanie uwzględnił w całości wyrokiem z dnia 8 grudnia 2023 r., który jest prawomocny. Jako dowód na wysokość odszkodowania powódka powołała się na opinię biegłego M. A. (1), która byłą podstawą rozstrzygnięcia w sprawie (...). W obecnej sprawie powódka dochodziła dodatkowej części odszkodowania za tę samą szkodę. Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany zakwestionował roszczenie powódki co do wysokości. Przyznał, że w toku postępowania likwidacyjnego wypłacił na rzecz poszkodowanej kwotę 7.710,62 zł na podstawie decyzji z dnia 30 listopada 2021 r., a nadto po wydaniu wyroku z 8 grudnia 2023 r. w sprawie (...) kwotę 11.000 zł. Wskazał, że wysokość kosztów naprawy pojazdu, przy założeniu, że powódka nie dokonała naprawy, została ustalona w tym postępowaniu na podstawie opinii biegłego M. A. (1) na 24.485,26 zł przy użyciu części (...) oraz na 21.619,77 zł przy użyciu części ,,O i (...). Nadto biegły wyliczył też odszkodowanie z uwzględnieniem rabatu (...) na części i (...) na materiał lakierniczy – z częściami ,,O na 24.867,57 zł, a z częściami ,,O i (...) na 19.589,00 zł. Pozwany nie zgłaszał zastrzeżeń do wariantu naprawy poza (...) z częściami ,,O i (...) z uwzględnieniem rabatu (...) na części i (...) na materiał lakierniczy. Pozwany zauważył, że z raportu ze strony www.historiapojazdu.gov.pl wynika, że pojazd powódki został naprawiony, na co wskazuje informacja o uzyskaniu po zdarzeniu z dnia 5 listopada 2021 r. pozytywnego wyniku badania technicznego (data badania 16.12.2021 r.). Jeśli więc naprawiono pojazd, to wysokość szkody jest taka, jaką poniesiono dokonując naprawy (k. 66-73 akt). W piśmie z 18 kwietnia 2025 r. powódka zaprzeczyła, aby pojazd został w całości naprawiony, albowiem jego stan nie zmienił się od dnia rozprawy w sprawie (...) w dniu 6 maja 2022 r., tzn. została wymieniona w aucie tylko lampa, a koszt tej wymiany wyniósł 5.500 zł, zakupiona lampa była używana, ale oryginalna do B. (k. 89 akt). Sąd rozpoznał sprawę w postępowaniu uproszczonym i z udziałem konsumentów (k. 1 akt). Sąd ustalił, co następuje: Okoliczności sprawy były bezsporne i w przeważającej części zostały już ustalone w sprawie o sygn. akt (...). W dniu 5 listopada 2021 roku doszło do zdarzenia, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki B. (...) o nr rej. (...) stanowiący własność poszkodowanej P. P.. Sprawcą kolizji był kierujący innym samochodem, który posiadał ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej pojazdu mechanicznego w (...) w W.. W wyniku zdarzenia pojazd marki B. uległ uszkodzeniu. Uszkodzona została lewa część pojazdu, nastąpiło m.in. wgniecenie zderzaka przedniego, stłuczenie reflektora przedniego lewego, wgniecenie maski, wgniecenie błotnika przedniego lewego, stłuczenie chłodnicy, zarysowanie felgi przedniej lewej. Poszkodowana przy naprawie samochodu nie skorzystała z możliwości naprawienia pojazdu w sieci partnerskiej pozwanego. Przyczyną odmowy była propozycja naprawy w przedłożonym przez pozwanego kosztorysie naprawy wyłącznie w oparciu o części zamienne i z uwzględnieniem rabatów. W dniu 5 listopada 2021 roku szkoda została zgłoszona pozwanemu. Decyzją z dnia 30 listopada 2021 roku w związku z likwidacją szkody zgłoszonej z umowy ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, pozwany przyznał poszkodowanej odszkodowanie w kwocie 7.710,62 zł. Powódka zleciła profesjonalnym podmiotom sporządzenie prywatnych kalkulacji naprawy pojazdu marki B.. Według kosztorysu sporządzonego przez W. L. (1) koszt naprawy pojazdu wyniósł 23.160,06 zł. Natomiast zgodnie z kalkulacją naprawy wykonaną przez (...) w B., koszt naprawy ustalony w oparciu o ceny oryginalnych części zamiennych z logo producenta pojazdu powinien wynosić 38.124,96 zł. Samochód B. został wyprodukowany w 2014 roku i pierwsza rejestracja miała miejsce23.06.2014 roku. Pojazd został zakupiony przez poszkodowaną w Polsce, w grudniu 2019 r. jako używany i bezwypadkowy. Przed zdarzeniem pojazd marki B. był sprawny, miał tylko niewielkie zarysowania i wgniecenia w tylnej części pojazdu, który powstały w wyniku wcześniejszej kolizji, która miała miejsce we wrześniu 2021 r. Po ostatnim zdarzeniu, które miało miejsce w dniu 5 listopada 2021 r pojazd został naprawiony częściowo, tylko w niezbędnym zakresie pozwalającym na korzystanie z pojazdu tj. został wymieniony lewy reflektor. Reflektor został zamówiony i wymieniony przez warsztat prowadzony przez P. G. w G.. Był to reflektor używany, ale oryginalny do samochodu B.. Koszt wymiany lampy łącznie z kodowaniem i montażem wyniósł ok. 5.500 zł. Żadne inne naprawy w uszkodzonym pojeździe nie zostały wykonane. Powódka jest nadal w posiadaniu w/w pojazdu. Zgodnie z opinią biegłego M. A. (1) z dnia 12 sierpnia 2022 r. wydaną w sprawie o sygn. akt (...) koszt naprawy pojazdu został ustalony w oparciu o stawki warsztatów nieautoryzowanych, gwarantujących dobrą jakość naprawy za prace blacharskie i lakiernicze z zastosowaniem nowych, oryginalnych części zamiennych z logo producenta pojazdu oraz logo producenta części (jakość O i (...)). Tak określony koszt naprawy przez biegłego wynosiłby 26.485,26 zł (z VAT) Według biegłego koszt ten należy uznać za celowy i ekonomicznie uzasadniony. Z kolei koszt naprawy pojazdu przy użyciu części oryginalnych ..O” i możliwych zamienników jakości (...) wynosi wg biegłego 21.619,77 zł (z VAT). Biegły jednocześnie w opinii wskazał, że naprawa dokonana przy użyciu zamienników jest w przypadku przedmiotowego pojazdu niewystarczająca do przywrócenia stanu sprzed momentu powstania szkody pod względem technologicznym, technicznym i estetycznym. Biegły w opinii uzupełniającej, wydanej w związku z zarzutami podnoszonymi przez stronę pozwaną dot. m.in. przyjęcia zawyżonej stawki za roboczogodzinę dla prac blacharskich i lakierniczych wyjaśnił, że przyjęta do kalkulacji naprawy przez biegłego stawka była prawidłowa, mając na uwadze markę samochodu naprawianego i jego duże zaawansowanie techniczne. W opinii uzupełniającej z dnia 13 sierpnia 2023 r. Biegły M. A. (1) wskazał, że naprawa poza (...) dla części jakości „o” z potrąceniem wartości części (...), kosztów materiałów lakierniczych w wysokości (...), kosztów roboczogodziny w wysokości 100 zł netto wynosi 24.867,57 (z VAT). Natomiast koszty naprawy poza (...) przy użyciu części oryginalnych O i możliwych zamienników jakości (...) z potrąceniem wartości części (...), kosztów materiałów lakierniczych w wysokości (...), kosztów roboczogodziny w wysokości 100 zł netto wynoszą 19.598,00 ( z VAT). Dowody w aktach sprawy (...) : - decyzje o przyznaniu odszkodowania – k. 33 – 34, - wycena naprawy pojazdu sporządzona przez pozwanego - k. 8 - 9, - prywatna kalkulacja naprawy W. L. - k. 10 - 13, - prywatna kalkulacja naprawy (...) w B. - k. 21-27 - dokumenty w aktach szkody prowadzonych w formie elektronicznej (płyta CD w kopercie na k. 87), - opinia biegłego z dziedziny techniki samochodowej i ruchu drogowego mgr. inż. M. A. (1) - k. 111 – 137, - opinia uzupełniająca biegłego mgr. inż. M. A. (1) - k. 157 – 161, - opinia uzupełniająca biegłego z dziedziny techniki samochodowej i ruchu drogowego mgr. inż. M. A. (1) - k. 211 – 225. Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie (...) Sąd Rejonowy w Grudziądzu zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 11.000 zł tytułem części odszkodowania za szkodę z 5 listopada 2021 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 8 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. Sąd Rejonowy podzielił treść i wnioski opinii biegłego M. A., albowiem były jasne, rzetelne i przekonywujące. Sąd wskazał, że opinia została wydana po wnikliwej analizie zebranego materiału dowodowego, a swoje wnioski biegły logicznie i przekonująco uzasadnił w opinii głównej i opiniach uzupełniających. Z tego względu Sąd oparł swoje ustalenia na w/w opinii, przy czym uwzględnił tylko opinię główną i opinię uzupełniającą z dnia 13.11.2022 r, natomiast pominął opinię uzupełniającą z dnia 13.08.2023 r., w której biegły zastosował rabaty i obniżył wartości części zamiennych i materiałów lakierniczych. Sąd Rejonowy zwrócił uwagę, że zgodnie z utrwalonymi w orzecznictwie Sądu Najwyższego, jak i sądów powszechnych poglądami, poszkodowany może żądać naprawy z użyciem nowych oryginalnych części. Ostatecznie, w ocenie Sądu uzasadnione koszty naprawy samochodu powódki powinny wynieść 25.769,27 (26.485,26 – 6.215,99 = 20.269,27 + 5 500 zł = 25.769,27 zł), która to kwota wynikała z głównej opinii biegłego sądowego M. A. (k. 123 akt sprawy (...)), z tym iż została pomniejszona o wskazane w opinii koszty wymiany reflektora, na które złożyły się: części zamienne - koszty reflektora L kpl i zestawu mocującego reflektor L tj. (...),92 + 56,07 (k. 123 akt (...)) oraz prace naprawcze – reflektor L wyb/wbud, osłona zderzaka – 50 zł i reflektor L wymiana – 40 zł (k. 121 akt (...)), albowiem powódka dokonała już naprawy pojazdu w powyższym zakresie i poniosła z tego tytułu rzeczywiste koszty w wysokości 5.500 zł (k. 96v akt (...)). Koszty te należało doliczyć do kwoty 20.269,27, wyliczonej przez biegłego jako koszt naprawy pojazdu z wyłączeniem wymiany reflektora. Sąd przyjął, że w zakresie, w jakim pojazd nie został naprawiony, naprawa powinna być wykonana z użyciem nowych oryginalnych części zamiennych z logo producenta pojazdu oraz logo producenta części (jakość O i (...)). Dowód: wyrok w sprawie (...) z uzasadnieniem – k. 248 i 253-256v tych akt Po wyroku z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie (...) pozwany wypłacił powódce kwoty zgodnie z tym wyrokiem, a więc dopłacił do wypłaconego wcześniej odszkodowania kwotę 11.000 zł. Poza tym stan faktyczny sprawy nie uległ zmianie od dnia uprawomocnienia się ww. wyroku, w szczególności poszkodowana nie dokonała dalszej naprawy auta, poza wymianą lampy, co została ustalone w sprawie (...) (okoliczności niesporne). Sąd zważył, co następuje: Powódka skorzystała z rozdrobnienia roszczeń i w obu sprawach, tj. (...) i niniejszej dochodziła części tego samego odszkodowania za tę samą szkodę. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a> orzeczenie prawomocne wiążę nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i organy państwowe. W przypadku rozdrobnienia roszczeń sąd, który rozpoznaje ponownie sprawę o dalszą część tego samego świadczenia, przy niezmienionej podstawie faktycznej, jest związany jego oceną prawną wyrażoną w wyroku wydanym w pierwszej sprawie, w której przesądzono zasadę odpowiedzialności pozwanego. Tak więc Sąd w tej sprawie jest związany oceną prawną dokonaną w sprawie (...) ustalonego stanu faktycznego, który został poddany pod rozstrzygnięcie w obu ww. sprawach. W sprawie (...) Sąd podkreślił, że w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie ma wątpliwości, że kwota wypłacona powódce po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego, tj. 7.710,62 zł nie odpowiadała wysokości poniesionej szkody. Biegły sądowy koszt naprawy pojazdu marki B. określił na kwotę 20.269,27 zł (po odliczeniu kosztów wymiany reflektora). Pozwany w toku postępowania nie udowodnił, że naprawa pojazdu, pozwalająca na przywrócenie jego stanu sprzed zdarzenia, byłaby możliwa za kwotę 7.710,62 zł. Z tego względu jako podstawę do ustalenia wysokości świadczenia należnego powódce Sąd przyjął wartość wyliczoną przez biegłego w opinii zasadniczej, pomniejszoną o koszty wymiany reflektora, ponieważ w tym zakresie należało uwzględnić faktyczny, rzeczywisty koszt naprawy poniesiony przez powódkę tj. kwotę 5.500 zł. Pozwany wypłacił tytułem odszkodowania kwotę 7.710,62 zł, w konsekwencji powódce należała się dopłata z tego tytułu w wysokości 18.058,65 zł (25.769,27 - 7.710,62). Sąd Rejonowy orzekający w tej sprawie podziela to stanowisko. Wobec tego, że po wydaniu wyroku w sprawie (...) powódka otrzymała dopłatę do należnego odszkodowania jedynie w kwocie 11.000 zł, to należy się jej jeszcze dalsza dopłata w kwocie 7.058,65 zł. Dziwi więc fakt, że pozwany nie wypłacił tej kwoty dobrowolnie, mimo że nie kwestionował wyroku w sprawie (...), a więc zarówno ustaleń faktycznych, jak i przyjętej przez Sąd jego oceny prawnej. W tej sprawie powódka dochodziła jedynie kwoty 5.100 zł, która zawiera się w należnej jej kwocie 7.058,65 zł, ustalonej już w sprawie (...), dlatego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1;art. 361 § 2)">art. 361 § 1 i 2 k.c.</a> należało uwzględnić powództwo w całości. O odsetkach ustawowych za opóźnienie orzeczono w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> W dniu 30 listopada 2021 roku pozwany wydał decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za szkodę komunikacyjną. Należy uznać zatem, że w tym dniu pozwany znał już realną wysokość szkody, dlatego za zasadne należało uznać domaganie się przez powódkę odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 08 grudnia 2011 roku od pozostałej części należnego jej odszkodowania, jak uznał zresztą to tut. Sąd już w sprawie (...). O kosztach procesu w punkcie II (drugim) wyroku orzeczono na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> Powódka wygrała sprawę w całości, a zatem zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu należał jej się zwrot wszystkich poniesionych kosztów procesu, na które składały się: opłata od pozwu w wysokości 400 zł, wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem w wysokości 1.800,00 zł (§ 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie – Dz.U. poz. 1800 ze zm.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (k. 8 akt). </div>